समर्पणमय ध्यान

मन स्थिर राख्न नसक्दा अभ्यास, अभ्यास कठिन भए ईश्वरार्थ कर्म र त्यसमाथि फलत्यागको मार्ग दिइएको छ। यो साधकलाई असफल घोषित गर्ने सूची होइन; उपलब्ध क्षमताबाट अघि बढ्ने सहायक क्रम हो। फलत्याग र शान्तिको सम्बन्ध यसको निष्कर्ष हो।