अन्तहीन चिन्ता

असीम संग्रह, शक्ति र देखावटी धर्मको दौडले विवेक कसरी ढाक्छ भन्ने चित्रण छ। ‘मैले पाएँ, अझ पाउँछु’ भन्ने स्वगत कथन अनियन्त्रित लोभको आवाज हो, पाठकलाई दिइएको आदेश होइन। धार्मिक कर्म पनि दम्भले दूषित हुन सक्छ।