विवेकको अभाव
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च जना न विदुरासुराः । न शौचं नापि चाचारो न सत्यं तेषु विद्यते ॥
॥ १६.७ ॥अर्थ
आसुरी स्वभावका मानिसले के गर्नुपर्छ र केबाट हट्नुपर्छ जान्दैनन्। तिनमा शुद्धता, उचित आचरण र सत्य हुँदैन।

एआईद्वारा बनाइएका चित्र
प्रसङ्ग · अहंकार र अनियन्त्रित चाहना
असीम संग्रह, शक्ति र देखावटी धर्मको दौडले विवेक कसरी ढाक्छ भन्ने चित्रण छ। ‘मैले पाएँ, अझ पाउँछु’ भन्ने स्वगत कथन अनियन्त्रित लोभको आवाज हो, पाठकलाई दिइएको आदेश होइन। धार्मिक कर्म पनि दम्भले दूषित हुन सक्छ।
यो खण्डका १२ श्लोकमा साझासँगै पढ्नुहोस्
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org
