तत् र फलत्याग

यी तीन पदहरूले पवित्र आरम्भ, परम तत्त्वप्रति समर्पण र सत्य-सत्कर्मको निष्ठालाई संकेत गर्छन्। उच्चारणलाई केवल यान्त्रिक सूत्र नबनाई भावसँग जोडिएको छ। अन्तिम श्लोकले श्रद्धाविना बाह्य विधि मात्र पर्याप्त हुँदैन भन्ने सम्झाउँछ।