परस्पर पोषण

यज्ञको भाषा वैदिक जीवनव्यवस्थाबाट आएको हो। यहाँ प्राप्त वस्तु निजी उपभोगमा मात्र सीमित नगरी व्यापक पोषणचक्रमा योगदान गर्ने भाव पनि प्रकट हुन्छ। मानव प्रयास, प्रकृति र समाजबीचको निर्भरतालाई कृतज्ञता र जिम्मेवारीसँग बुझ्न सकिन्छ।