बुद्धिभेद नगर

आत्मतृप्त ज्ञानीको कर्म निजी अभाव पूर्ति गर्न होइन, लोकको हित र सुस्थिरता कायम गर्न हुन सक्छ। नेतृत्वको उदाहरण अरूले पछ्याउने भएकाले व्यक्तिगत आचरण सामाजिक रूपमा महत्त्वपूर्ण हुन्छ। शिक्षा दिनुमा उचित उदाहरण र अरूको वर्तमान क्षमताप्रति धैर्य आवश्यक मानिएको छ।