श्रद्धापूर्वक आराधना
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते । लभते च ततः कामान्मयैव विहितान्हि तान् ॥
॥ ७.२२ ॥अर्थ
त्यस श्रद्धाले युक्त भएर ऊ त्यस देवताको आराधना गर्छ र चाहेको फल पाउँछ; त्यो फल पनि मेरै व्यवस्थाबाट प्राप्त हुन्छ।
एआईद्वारा बनाइएका चित्र
प्रसङ्ग · सीमित फल र समग्र बोध
कामनाप्रेरित उपासनाको फल सीमित हुन्छ भन्ने भेद गरिएको छ। समग्र ईश्वरबोध भने जन्ममृत्यु र द्वन्द्वभन्दा परको लक्ष्यसँग जोडिन्छ। अध्यायको अन्त्यका अधिभूत, अधिदैव र अधियज्ञजस्ता शब्दहरू अर्को अध्यायमा थप स्पष्ट हुन्छन्।
यो खण्डका ११ श्लोकमा साझासँगै पढ्नुहोस्
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org