क्षर र अक्षर

नाशवान् जगत् र अपरिवर्तित तत्त्वको विभागपछि तिनको परम आधार पुरुषोत्तम बताइएको छ। विभिन्न वेदान्तपरम्पराले क्षर-अक्षरको सम्बन्ध अलग सूक्ष्मताले व्याख्या गर्छन्। यहाँको निष्कर्ष समग्र ज्ञानलाई सम्पूर्ण भावको भक्तिसँग जोड्नु हो।