भगवद्गीता

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

अध्याय १५ · ज्ञान

पुरुषोत्तमयोग

जरा, जीवन र परम पुरुष२० श्लोक · ४ खण्ड

संसारलाई जरा माथि र हाँगा तल भएको वृक्षको उपमाले वर्णन गरिएको छ। अनासक्तिबाट यसको बन्धन काटेर परम आश्रय खोजिन्छ। जीव, प्रकृति, क्षर-अक्षर र तिनभन्दा परको पुरुषोत्तमको सम्बन्ध स्पष्ट गरिएको छ।

संसारवृक्ष र अनासक्ति · जीव र अनुभवको यात्रा · जीवनमा दिव्य आधार · क्षर अक्षर र पुरुषोत्तम

दृश्यहरू

४

अध्यायलाई चित्रमा: हरेक दृश्यमा आजको जीवनका झ्याल

खण्डहरू

श्लोक १–६

संसारवृक्ष र अनासक्ति

अश्वत्थवृक्ष संसारको जटिलता र कर्मबन्धनको उपमा हो। यसलाई काट्नु भौतिक संसार नष्ट गर्नु होइन, आसक्तिको पकड कमजोर बनाउनु हो। परम पदको खोजसँग विनम्रता, द्वन्द्वमुक्ति र अध्यात्मनिष्ठा जोडिएका छन्।

श्लोकहरू (६)
श्लोक ७–११

जीव र अनुभवको यात्रा

जीवले मन र इन्द्रियद्वारा विषय अनुभव गर्छ भन्ने दृष्टि यहाँ प्रस्तुत छ। देहान्तरणमा गन्ध बोक्ने वायुको उपमा प्रयोग गरिएको छ। ज्ञानदृष्टि र अन्तःकरणको शुद्धि अनुभवको गहिरो आधार बुझ्न आवश्यक मानिन्छ।

श्लोकहरू (५)
श्लोक १२–१५

जीवनमा दिव्य आधार

प्रकाश, पृथ्वीको धारणशक्ति, वनस्पतिको पोषण, पाचन, स्मृति र ज्ञानलाई दिव्य आधारसँग जोडिएको छ। यी पदहरूलाई शरीरविज्ञानका विस्तृत वैज्ञानिक दाबीभन्दा आध्यात्मिक कृतज्ञताको भाषाका रूपमा पढ्नुपर्छ। दैनिक जीवन नै स्मरणको क्षेत्र हुन्छ।

श्लोकहरू (४)
श्लोक १६–२०

क्षर अक्षर र पुरुषोत्तम

नाशवान् जगत् र अपरिवर्तित तत्त्वको विभागपछि तिनको परम आधार पुरुषोत्तम बताइएको छ। विभिन्न वेदान्तपरम्पराले क्षर-अक्षरको सम्बन्ध अलग सूक्ष्मताले व्याख्या गर्छन्। यहाँको निष्कर्ष समग्र ज्ञानलाई सम्पूर्ण भावको भक्तिसँग जोड्नु हो।

श्लोकहरू (५)

आजको जीवनमा

रुखको उपमाले जीवनका जरा र फैलिएका चाहनाबारे सोच्न निम्त्याउँछ। आधुनिक जीवनमा पैसा, अङ्क वा लोकप्रियता उपयोगी वा आकर्षक लागे पनि तिनले मात्रै हाम्रो मूल्य तय गर्दैनन्। आफ्नो निर्णयलाई इमानदारी, सिकाइ र सम्बन्धजस्ता आधारसँग जोड्न सकिन्छ।

अनासक्तिको आधुनिक अभ्यासका रूपमा कुनै वस्तु वा अनलाइन प्रशंसा नपाउँदा पनि आफ्नो दिन अर्थपूर्ण बनाउन सिकौँ। यसको अर्थ परिवारलाई त्याग्नु वा प्रगतिको इच्छा नराख्नु होइन। चाहनाले आफ्नो समय र व्यवहार चलाइरहेको छ कि छैन भनेर जाँच्नु उपयोगी हुन्छ।

अध्यायले प्रकाश, पृथ्वी, भोजन र स्मृतिमा जीवन धान्ने दिव्य आधार वर्णन गर्छ। त्यसबाट प्रेरित भएर खानेकुरा खेर नफाल्ने, श्रमको कदर गर्ने र सिक्ने अवसरप्रति कृतज्ञ हुने बानी बसाल्न सकिन्छ। यो कृतज्ञताको अभ्यास हो, वैज्ञानिक प्रक्रियाको विकल्प होइन।

  • निर्णयलाई आफ्ना महत्त्वपूर्ण मूल्यसँग जोडौँ।१५.११५.३१५.४
  • एउटा चाहनाले धेरै समय खाइरहेको छ कि हेरौँ।१५.३१५.५
  • लोकप्रियता वा सामानले मात्र आफ्नो मूल्य ननापौँ।१५.५
  • खाना र सिकाइ सम्भव बनाउने आधारको कदर गरौँ।१५.१३१५.१४१५.१५
  • खाना र प्राकृतिक स्रोत जिम्मेवारीपूर्वक प्रयोग गरौँ।१५.१३१५.१४
  • स्मृति र ज्ञानलाई गर्व मात्र होइन, जिम्मेवारी पनि मानौँ।१५.१५
  • क्षणिक चाहनाबाहेक दीर्घकालीन अर्थबारे सोचौँ।१५.४१५.१९

परिवार वा कक्षामा कुरा गरौँ

अहिले धेरै चाहेको कुनै कुरा नपाए पनि दिन राम्रो बनाउने तीन कुरा के हुन्?

आजको जीवनसँग जोडिएका कुरा श्लोकबाट प्रेरित व्यावहारिक व्याख्या हुन्; ती संस्कृत श्लोकको सीधा अनुवाद होइनन्।

संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org