उपदेशको आरम्भ
तमुवाच हृषीकेशः प्रहसन्निव भारत । सेनयोरुभयोर्मध्ये विषीदन्तमिदं वचः ॥
॥ २.१० ॥अर्थ
हे भारतवंशी राजन्, दुवै सेनाबीच दुःखी भएर बसेका अर्जुनलाई श्रीकृष्णले मुस्कुराएझैँ गर्दै भन्नुभयो।
एआईद्वारा बनाइएका चित्र
प्रसङ्ग · शोकबाट शिष्यभावतर्फ
अर्जुन केवल बहस गर्दैनन्; आफ्ना सीमाहरू स्वीकार गरेर मार्गदर्शन माग्छन्। कृष्णको प्रारम्भिक कठोर सम्बोधनलाई सङ्कटमा परेको योद्धासँगको संवादका रूपमा बुझ्नुपर्छ। निर्णायक मोड शिष्यभाव हो, जहाँ प्रश्न दबाइँदैन तर स्पष्ट विवेक खोजिन्छ।
यो खण्डका १० श्लोकमा साझासँगै पढ्नुहोस्
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org