अमृतत्वको योग्यता
यं हि न व्यथयन्त्येते पुरुषं पुरुषर्षभ । समदुःखसुखं धीरं सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥
॥ २.१५ ॥अर्थ
हे पुरुषश्रेष्ठ, सुखदुःखमा समान रहने जसलाई यी अनुभवहरूले व्यथित पार्दैनन्, त्यस्तो धीर व्यक्ति अमृतत्वको योग्य हुन्छ।
एआईद्वारा बनाइएका चित्र
प्रसङ्ग · देह र आत्माको विवेक
यो खण्ड आत्माको निरन्तरता र शरीरको परिवर्तनशीलताबारे गीताको आध्यात्मिक दृष्टि प्रस्तुत गर्छ। मृत्यु र शोकलाई शरीरकै तहमा सीमित नगरी हेर्ने निमन्त्रणा हो। आत्मा अविनाशी छ भन्ने तर्कलाई अरूको जीवनप्रति उदासीन हुने वा हिंसाको सामान्य अनुमति मान्न हुँदैन।
यो खण्डका २० श्लोकमा साझासँगै पढ्नुहोस्
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org