स्थिर र सनातन

यो खण्ड आत्माको निरन्तरता र शरीरको परिवर्तनशीलताबारे गीताको आध्यात्मिक दृष्टि प्रस्तुत गर्छ। मृत्यु र शोकलाई शरीरकै तहमा सीमित नगरी हेर्ने निमन्त्रणा हो। आत्मा अविनाशी छ भन्ने तर्कलाई अरूको जीवनप्रति उदासीन हुने वा हिंसाको सामान्य अनुमति मान्न हुँदैन।