रगतले मुछिएको भोग
गुरूनहत्वा हि महानुभावान् श्रेयो भोक्तुं भैक्ष्यमपीह लोके । हत्वार्थकामांस्तु गुरूनिहैव भुञ्जीय भोगान् रुधिरप्रदिग्धान् ॥
॥ २.५ ॥अर्थ
महान् गुरुहरूलाई मार्नुभन्दा यस संसारमा भिक्षा खाएर बाँच्नु राम्रो हो। तिनलाई मारेर पाउने भोग रगतले मुछिएको हुनेछ।
एआईद्वारा बनाइएका चित्र
प्रसङ्ग · शोकबाट शिष्यभावतर्फ
अर्जुन केवल बहस गर्दैनन्; आफ्ना सीमाहरू स्वीकार गरेर मार्गदर्शन माग्छन्। कृष्णको प्रारम्भिक कठोर सम्बोधनलाई सङ्कटमा परेको योद्धासँगको संवादका रूपमा बुझ्नुपर्छ। निर्णायक मोड शिष्यभाव हो, जहाँ प्रश्न दबाइँदैन तर स्पष्ट विवेक खोजिन्छ।
यो खण्डका १० श्लोकमा साझासँगै पढ्नुहोस्
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org