विषयसुखको सीमा
मुख्य श्लोकये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते । आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥
॥ ५.२२ ॥अर्थ
इन्द्रिय-विषय सम्पर्कबाट जन्मेका भोगहरू दुःखका कारण हुन्; तिनको आदि र अन्त हुन्छ। विवेकी तिनमा रमाउँदैन।
एआईद्वारा बनाइएका चित्र
प्रसङ्ग · आन्तरिक शान्ति र सर्वहित
विषयसुखको अनित्यता बुझेर कामना र क्रोधको वेग संयम गर्ने अभ्यास वर्णित छ। आत्मचिन्तनसँगै सबै प्राणीको हित पनि जोडिएको छ। अध्यायको अन्त्यमा ईश्वरलाई सबैको सुहृद् जान्नु शान्तिको आधार बनाइएको छ।
यो खण्डका ८ श्लोकमा साझासँगै पढ्नुहोस्
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org