इन्द्रियक्रियाको बोध
नैव किञ्चित्करोमीति युक्तो मन्येत तत्त्ववित् । पश्यञ्शृण्वन्स्पृशञ्जिघ्रन्नश्नन्गच्छन्स्वपञ्श्वसन् ॥
॥ ५.८ ॥अर्थ
तत्त्वज्ञानी योगीले देख्दा, सुन्दा, छुँदा, सुँघ्दा, खाँदा, हिँड्दा, सुत्दा वा सास फेर्दा पनि ‘म केही गर्दिनँ’ भन्ने बुझ्छ।
एआईद्वारा बनाइएका चित्र
प्रसङ्ग · कर्तृत्व र निर्लिप्तता
इन्द्रियहरू विषयमा काम गरिरहँदा ज्ञानी तिनमा अहंकारी कर्तृत्व आरोपित गर्दैन। कमलपत्र र नौद्वारे नगरका उपमाले शरीरमा रहेर पनि बन्धन घटाउने दृष्टि देखाउँछन्। अकर्ताभावलाई नैतिक उत्तरदायित्व नलिने बहाना बनाउनु यसको आशय होइन।
यो खण्डका ९ श्लोकमा साझासँगै पढ्नुहोस्
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org