व्यर्थ आशा र कर्म
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः । राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥
॥ ९.१२ ॥अर्थ
विकृत चेतना भएका उनीहरूको आशा, कर्म र ज्ञान व्यर्थ हुन्छ। उनीहरूले मोहकारी राक्षसी र आसुरी प्रकृति आश्रय लिन्छन्।
एआईद्वारा बनाइएका चित्र
प्रसङ्ग · भक्तिको व्यापक दृष्टि
कृष्णलाई यज्ञका अङ्ग, जगत्का माता-पिता, आश्रय, साक्षी र बीजका रूपमा वर्णन गरिएको छ। यसले उपासनालाई एक सीमित कर्ममा मात्र बन्द गर्दैन। जीवनका अनेक सम्बन्ध र अनुभव दिव्य स्मरणका अवसर हुन सक्छन्।
यो खण्डका ९ श्लोकमा साझासँगै पढ्नुहोस्
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org