एआईद्वारा बनाइएका चित्र
माटोमा फूलको बास्ना
माला उन्ने हजुरआमाको बगैँचामा चमेली र चम्पाका फूल माटोमा झर्दै; नाति मुठीभर माटो सुँघेर अचम्म मान्दै। श्लोक १२.७: माटोले फूलको सुगन्ध लिन्छ, फूलले माटोको गन्ध लिँदैनन्; श्लोक १२.८: सज्जनको सङ्गत तीर्थजस्तै हो, तर तुरुन्तै फल दिन्छ।
यो चित्रका श्लोक
- श्लोक १२.७
सत्सङ्गाद्भवति हि साधुना खलानां साधूनां न हि खलसंगतः खलत्वम् । आमोदं कुसुमभवं मृदेव धत्ते मृद्गन्धं नहि कुसुमानि धारयन्ति ॥
माटोमा फूलको बास्नासज्जनको सङ्गतले दुर्जन पनि सज्जन बन्छन्, तर दुर्जनको सङ्गतले सज्जन दुर्जन बन्दैनन्। फूलबाट आएको सुगन्ध माटोले लिन्छ, तर फूलले माटोको गन्ध लिँदैनन्। - श्लोक १२.८
साधूनां दर्शनं पुण्यं तीर्थभूता हि साधवः । कालेन फलते तीर्थं सद्यः साधुसमागमः ॥
सज्जन नै तीर्थसज्जनको दर्शन पुण्य हो, किनकि सज्जन तीर्थसमान हुन्छन्। तीर्थले समय लगाएर फल दिन्छ, सज्जनको सङ्गतले तुरुन्तै।
आधुनिक कथा र झ्याल श्लोकबाट प्रेरित सम्पादकीय व्याख्या हुन्, अनुवाद होइनन्। मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org