सूत्र १.४

व्याख्या

तरङ्ग नथामिँदा के हुन्छ? सूत्र भन्छ, हेर्ने त्यही तरङ्गजस्तो देखिन्छ। रिस उठ्दा "म रिसाएँ", डर लाग्दा "म डराएँ" भन्छौँ; हेर्ने र हेरिने कुरा एउटै भएझैँ लाग्छ। व्यासभाष्य यसलाई चुम्बकको उदाहरणले बुझाउँछ: मन नजिक रहेर मात्र सेवा गर्छ, र देखिने वस्तु भएकाले द्रष्टाको आफ्नैजस्तो बन्छ। भाष्य भन्छ, मन र पुरुषको यो सम्बन्ध अनादि हो। १.३ र १.४ सँगै पढ्दा योगको पूरा प्रश्न देखिन्छ: म मेरो विचार हुँ, कि विचारलाई हेर्ने?

यो सूत्रसँग जोडिएका पाठ