जीवरूपी छालहरूको खेल
मुख्य श्लोकपहिलो पढाइ
मय्यनन्तमहाम्भोधावाश्चर्यं जीववीचयः । उद्यन्ति घ्नन्ति खेलन्ति प्रविशन्ति स्वभावतः ॥
॥ २.२५ ॥रोमन लिपिमा (IAST)
mayyanantamahāmbhodhāvāścaryaṃ jīvavīcayaḥ । udyanti ghnanti khelanti praviśanti svabhāvataḥ ॥
अर्थ
म अनन्त महासागरमा जीवरूपी छालहरू स्वभावतः उठ्छन्, एकअर्कासँग ठोक्किन्छन्, खेल्छन् र फेरि प्रवेश गर्छन्—आश्चर्य!
सार
ममा जीवका छाल उठ्छन्, ठोक्किन्छन्, खेल्छन्, मिसिन्छन्।
विस्तार · थप शब्दमा
अध्याय समुद्रकै खुला दृश्यमा टुङ्गिन्छ: जीवरूपी छालहरू उठ्छन्, एकअर्कासँग ठोक्किन्छन्, खेल्छन् र फेरि समुद्रमै मिसिन्छन्। जनकको विस्मय घटनाको विविधतामा मात्र होइन, त्यो सबै एउटै आधारमा प्रकट भएको अनुभूतिमा छ। छालको गति र समुद्रको व्यापकता एकैचोटि हेर्न सक्नु यस अन्तिम उपमाको शक्ति हो। व्यवहारमा भने यसको प्रयोग अरूको दुःखलाई ‘खेलमात्र’ भनेर टार्न होइन, भेदका बीच आधारको एकत्व मनन गर्न हो।
खण्डको प्रसङ्ग · चित्तको हावा, जगत्को जहाज र जीवका छाल
अन्त्यको समुद्र: चित्तको हावासँगै विश्व उठ्छन्, हावा थामिँदा व्यापारीको जहाज नष्ट हुन्छ, र जीवका छाल खेलिरहन्छन्।
यो प्रसङ्ग खण्डका ३ श्लोकको साझा हो।मुख्य शब्द
- जीववीचि
- जीवरूपी छाल
- घ्नन्ति
- ठोक्किन्छन्
- स्वभावतः
- स्वभावैले
मनन · एउटा प्रश्न, आफैँसँग।
फराकिलो दृष्टि राख्दै पनि कुनै एक चोटप्रति सावधानीपूर्वक प्रतिक्रिया दिन सकिन्छ?
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org · अर्थ, विस्तार र सन्दर्भ: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी