जे जान्यो, त्यही गर्छ
मुख्य श्लोकपहिलो पढाइ
आत्मानमद्वयं कश्चिज्जानाति जगदीश्वरम् । यद् वेत्ति तत्स कुरुते न भयं तस्य कुत्रचित् ॥
॥ ४.६ ॥रोमन लिपिमा (IAST)
ātmānamadvayaṃ kaścijjānāti jagadīśvaram । yad vetti tatsa kurute na bhayaṃ tasya kutracit ॥
अर्थ
आत्मालाई अद्वय जगदीश्वरका रूपमा चिन्ने विरलै हुन्छ; ऊ आफ्नो बोधअनुसार कर्म गर्छ र कहीँ डर मान्दैन।
सार
आत्मालाई अद्वय ईश्वर जान्ने विरलै; ऊ जानेअनुसार गर्छ, डराउँदैन।
विस्तार · थप शब्दमा
जनक आत्मा र जगदीश्वरलाई दुई अलग सत्ता नदेख्ने बोधको कुरा गर्छन्। त्यस बोधअनुसार कर्म हुने र भय नरहने उनको उद्घोष छ। यहाँ ‘म जे चाहन्छु त्यही सत्य हुन्छ’ भन्ने इच्छा होइन, चिनेको सत्य र जीवनको चलनबीचको मेल महत्त्वपूर्ण छ। निर्भयतालाई जोखिम नदेख्ने बेपरवाही नठान; आत्मपरिचयमा अडिएको भय खुकुलो हुनु र व्यवहारिक सजगता राख्नु एकअर्काका विरोधी हुनुपर्दैन।
खण्डको प्रसङ्ग · रुचि छोड्नु र जानेअनुसार गर्नु
इच्छा-अनिच्छा छोड्ने सामर्थ्य, र जानेको सत्य र जीवनको चलनबीचको मेल: निर्भयता त्यहीँबाट।
यो प्रसङ्ग खण्डका २ श्लोकको साझा हो।मुख्य शब्द
- अद्वय
- अद्वय, दुई नभएको
- जगदीश्वर
- जगदीश्वर
- यद् वेत्ति
- जे जान्छ
मनन · एउटा प्रश्न, आफैँसँग।
जानेको छु भन्ने र वास्तवमा गर्ने बीच कहाँ खाडल छ?
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org · अर्थ, विस्तार र सन्दर्भ: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी