आकाश र घडा
मुख्य श्लोकपहिलो पढाइ
आकाशवदनन्तोऽहं घटवत् प्राकृतं जगत् । इति ज्ञानं तथैतस्य न त्यागो न ग्रहो लयः ॥
॥ ६.१ ॥रोमन लिपिमा (IAST)
ākāśavadananto'haṃ ghaṭavat prākṛtaṃ jagat । iti jñānaṃ tathaitasya na tyāgo na graho layaḥ ॥
अर्थ
म आकाशझैँ अनन्त छु, प्राकृतिक जगत् घडाझैँ छ; यही ज्ञान हो; यसको न त्याग, न ग्रहण, न लय।
सार
म आकाश, जगत् घडा: त्याग्ने, लिने, विलय गर्ने केही छैन।
विस्तार · थप शब्दमा
अध्याय ५ मा लयको उपदेश थियो; अब जनक आकाश र घडाको उपमाबाट अर्को तह खोल्छन्। घडाको आकारले आकाशलाई सीमित देखाउँछ, तर आकाश साँच्चै घडाभित्र थुनिँदैन। त्यस्तै आत्मा अनन्त हो भन्ने बोधमा त्याग, ग्रहण वा विलय गर्नुपर्ने अलग वस्तु कहाँ रहन्छ? यसलाई अघिल्लो अध्याय मेटिएको ठान्नु भन्दा, साधनाको भाषाबाट आत्मस्वरूपको दृष्टितिर भएको शिक्षात्मक मोडका रूपमा मनन गर।
खण्डको प्रसङ्ग · आकाश र घडा: देखिने सीमा
घडाले आकाशलाई सीमित देखाउँछ, थुन्दैन; अनन्त आत्मामा त्याग्ने-लिने अलग वस्तु कहाँ?
यो प्रसङ्ग खण्डका १ श्लोकको साझा हो।मुख्य शब्द
- आकाश
- आकाश
- घट
- घडा
- प्राकृत
- प्राकृत, प्रकृतिको
- लय
- लय
मनन · एउटा प्रश्न, आफैँसँग।
कुन सीमा नाम दिन उपयोगी थियो, तर निरपेक्ष सीमा ठानियो?
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org · अर्थ, विस्तार र सन्दर्भ: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी