म सबैमा, सबै ममा
मुख्य श्लोकपहिलो पढाइ
अहं वा सर्वभूतेषु सर्वभूतान्यथो मयि । इति ज्ञानं तथैतस्य न त्यागो न ग्रहो लयः ॥
॥ ६.४ ॥रोमन लिपिमा (IAST)
ahaṃ vā sarvabhūteṣu sarvabhūtānyatho mayi । iti jñānaṃ tathaitasya na tyāgo na graho layaḥ ॥
अर्थ
म सबै प्राणीमा छु र सबै प्राणी ममा छन्; यही ज्ञान हो; यसको न त्याग, न ग्रहण, न लय।
सार
म सबै प्राणीमा, सबै प्राणी ममा।
विस्तार · थप शब्दमा
अध्यायको अन्त्यमा जनक सम्बन्धलाई दुबैतिरबाट भन्छन्—म सबै प्राणीमा छु, सबै प्राणी ममा छन्। यो आत्मस्वरूपको व्याप्ति हो; एक व्यक्तिको अहंकारले अरूलाई समेटेको वा नियन्त्रण गरेको अर्थ होइन। यही अभिन्नताको बोधमा अलग वस्तु ग्रहण गर्ने वा हटाउने कठोर विभाजन बाँकी रहँदैन। व्यवहारमा यसको मनन अरूको विशिष्टता मेटाउनुमा होइन, भेद देख्दा पनि साझा आधारप्रति सजग रहनुमा खुल्न सक्छ।
खण्डको प्रसङ्ग · पारस्परिक व्याप्ति र दोहोरिएको निषेध
म सबै प्राणीमा, सबै प्राणी ममा: त्यही ज्ञानमा त्याग, ग्रहण, लयको प्रश्न रहँदैन।
यो प्रसङ्ग खण्डका १ श्लोकको साझा हो।मुख्य शब्द
- सर्वभूत
- सबै प्राणी
- ग्रह / त्याग
- ग्रहण / त्याग
मनन · एउटा प्रश्न, आफैँसँग।
साझा अस्तित्व चिन्दै पनि अर्को व्यक्तिको विशिष्टता सुन्न सकिन्छ?
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org · अर्थ, विस्तार र सन्दर्भ: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी