मित्रभावको क्षमा
मुख्य श्लोकसखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं हे कृष्ण हे यादव हे सखेति । अजानता महिमानं तवेदं मया प्रमादात्प्रणयेन वापि ॥
॥ ११.४१ ॥अर्थ
तपाईंको महिमा नजानेर प्रमाद वा प्रेमले मित्र ठानी ‘हे कृष्ण, हे यादव, हे सखा’ भनेर असावधानीपूर्वक जे भनेँ—
एआईद्वारा बनाइएका चित्र
प्रसङ्ग · नमस्कार र क्षमायाचना
अर्जुनले पहिलेको मित्रभाव र अहिले देखिएको विराट महिमाबीचको अन्तर अनुभव गर्छन्। उनका नमस्कार र क्षमायाचनामा प्रेम, आदर र विस्मय मिसिएका छन्। अन्ततः उनी परिचित सौम्य रूप चाहन्छन्, जसले मानवीय सम्बन्धको महत्त्व पनि उजागर गर्छ।
यो खण्डका १२ श्लोकमा साझासँगै पढ्नुहोस्
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org