उपदेशको पात्रता
इदं ते नातपस्काय नाभक्ताय कदाचन । न चाशुश्रूषवे वाच्यं न च मां योऽभ्यसूयति ॥
॥ १८.६७ ॥अर्थ
यो कुरा तपहीन, भक्तिहीन, सुन्न वा सेवा गर्न नचाहने र मप्रति दोषदृष्टि राख्ने व्यक्तिलाई कहिल्यै नबताऊ।
एआईद्वारा बनाइएका चित्र
प्रसङ्ग · संवादको फल
शिक्षा सुन्ने, अध्ययन गर्ने र उचित भावले बाँड्ने महत्त्व बताइन्छ। अर्जुनको अन्तिम उत्तरले मोह हटेर जिम्मेवार निर्णय आएको देखाउँछ। सञ्जयको निष्कर्षमा कृष्णको योगदृष्टि र अर्जुनको सक्रिय कर्तव्य एकसाथ आउँछन्।
यो खण्डका १२ श्लोकमा साझासँगै पढ्नुहोस्
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org