विश्वरूपको स्मृति
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः । विस्मयो मे महान् राजन्हृष्यामि च पुनः पुनः ॥
॥ १८.७७ ॥अर्थ
हे राजन्, हरिको त्यो अत्यन्त अद्भुत स्वरूप बारम्बार सम्झँदा मलाई ठूलो विस्मय हुन्छ र म फेरिफेरि आनन्दित हुन्छु।

एआईद्वारा बनाइएका चित्र
प्रसङ्ग · संवादको फल
शिक्षा सुन्ने, अध्ययन गर्ने र उचित भावले बाँड्ने महत्त्व बताइन्छ। अर्जुनको अन्तिम उत्तरले मोह हटेर जिम्मेवार निर्णय आएको देखाउँछ। सञ्जयको निष्कर्षमा कृष्णको योगदृष्टि र अर्जुनको सक्रिय कर्तव्य एकसाथ आउँछन्।
यो खण्डका १२ श्लोकमा साझासँगै पढ्नुहोस्
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org
