कर्ममा ध्यान, फलमा अनासक्ति
मुख्य श्लोककर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन । मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि ॥
॥ २.४७ ॥अर्थ
तिम्रो अधिकार कर्म गर्नमा नै छ, त्यसको फलमा कहिल्यै छैन। कर्मको फल नै तिम्रो कर्म गर्ने एकमात्र प्रेरणा नबनोस्, र कर्म नगर्ने कुरामा पनि तिम्रो आसक्ति नहोस्।
सार
कर्तव्य इमानदारीपूर्वक गर। फलको लोभमा नबाँधिऊ र कामबाट पनि नपन्छिऊ।
एआईद्वारा बनाइएका चित्र
प्रसङ्ग · समबुद्धि र निष्काम कर्म
कर्तव्य गर्नु र फलमा जकडिनु फरक कुरा हुन्। कर्मयोगले उद्देश्य, तयारी र जिम्मेवारी हटाउँदैन; यसले सफलता वा असफलतालाई आफ्नो सम्पूर्ण पहिचान नबनाउन सिकाउँछ। एकाग्र बुद्धि, अनासक्ति र कर्मको समर्पण यस खण्डका परस्पर सम्बन्धित पक्ष हुन्।
यो खण्डका १५ श्लोकमा साझायस श्लोकका तहहरू
सँगै पढ्नुहोस्
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org