विप्ररूपी रूखको जरा
विप्रो वृक्षस्तस्य मूलं च सन्ध्या वेदः शाखा धर्मकर्माणि पत्रम् । तस्मान्मूलं यत्नतो रक्षणीयं छिन्ने मूले नैव शाखा न पत्रम् ॥
॥ १०.१३ ॥अर्थ
विप्र एउटा रूख हो; सन्ध्यावन्दन त्यसको जरा, वेद हाँगा र धर्मकर्म पात हुन्। त्यसैले जरालाई यत्नपूर्वक जोगाउनू; जरा काटिए हाँगा पनि रहँदैन, पात पनि।
हेर्ने दृष्टि · सन्दर्भसहित
यो श्लोकले त्यस समयका ब्राह्मणलाई दैनिक सन्ध्यावन्दनको महत्त्व सम्झाउँछ; यो एउटा समूहको अनुष्ठानको कुरा हो, सबैका लागि नियम होइन। जरा, हाँगा र पातको चित्र भने जोसुकैलाई बोल्छ: नदेखिने दैनिक अभ्यासले नै देखिने उपलब्धिलाई जिउँदो राख्छ।
मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org