मौरीको हराएको मह

वनको किनारमा मह काढ्नेले धुवाँ लगाएर ठूलो घार झार्दै, छेउको हाँगामा बसेका मौरी खुट्टा मिच्दै। श्लोक ११.१८: न दिइएको, न भोगिएको, लामो समय थुपारिएको मह गयो भनेर मौरी पछुताउँछन्; दिनेको कीर्ति भने टिक्छ।

यो चित्रका श्लोक

श्लोक ११.१८
देयं भोज्यधनं धनं सुकृतिभिर्नो सञ्चयस्तस्य वै श्रीकर्णस्य बलेश्च विक्रमपतेरद्यापि कीर्तिः स्थिता । अस्माकं मधुदानभोगरहितं नाथं चिरात्संचितं निर्वाणादिति नैजपादयुगलं धर्षन्त्यहो मक्षिकाः ॥
मौरीको पछुतोपुण्यात्माले अन्न र धन दिनुपर्छ, थुपारेर राख्नु हुँदैन। कर्ण, बलि र राजा विक्रमादित्यको कीर्ति आज पनि टिकेको छ। 'न दिइयो, न भोगियो, लामो समयदेखि जम्मा गरेको हाम्रो मह नाश भयो' भन्दै मौरीहरू आफ्ना दुवै खुट्टा मिच्छन्।

आधुनिक कथा र झ्याल श्लोकबाट प्रेरित सम्पादकीय व्याख्या हुन्, अनुवाद होइनन्। मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

मौरीको हराएको मह

यो चित्रका श्लोक