धन्य गृहस्थी
सानन्दं सदनं सुतास्तु सुधियः कान्ता प्रियालापिनी इच्छापूर्तिधनं स्वयोषिति रतिः स्वाज्ञापराः सेवकाः । आतिथ्यं शिवपूजनं प्रतिदिनं मिष्टान्नपानं गृहे साधोः संगमुपासते च सततं धन्यो गृहस्थाश्रमः ॥
॥ १२.१ ॥अर्थ
घरमा आनन्द, बुद्धिमान् छोराहरू, मीठो बोल्ने पत्नी, इच्छा पुग्ने जति धन, आफ्नै पत्नीमा प्रेम, आज्ञा मान्ने सेवक, अतिथिको सत्कार, दिनहुँ शिवको पूजा, घरमा मीठो खानपान र सधैँ सज्जनको सङ्गत: यस्तो गृहस्थ आश्रम धन्य हो।
हेर्ने दृष्टि · सन्दर्भसहित
आनन्द, पढेलेखेका सन्तान, मीठो बोली, पुग्दो कमाइ, आपसको माया, पाहुनाको सत्कार र असल सङ्गत भएको घरको यो चित्र आज पनि सुन्दर छ। तर घरलाई पुरुषको नजरबाट हेरिएको छ: पत्नीको गुण मीठो बोली मात्र, सन्तानमा छोरा मात्र, र आज्ञाकारी सेवक, यी त्यस समयको घरको श्रेणीबाट आएका हुन्। पूजाको विधि हरेक परिवारको आस्थाअनुसार फरक हुन्छ।
विषय
मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org