एआईद्वारा बनाइएका चित्र
वसन्त कुर्ने कोइली
बौर लागेको आँपको हाँगामा कोइली पहिलो पटक कराउँदा तल बाटोमा हिँड्नेहरू रोकिएर सुन्छन्। श्लोक १४.१८: सबैलाई आनन्द दिने स्वर नफुटेसम्म कोइली मौन बस्छ; श्लोक १४.१५: प्रसङ्ग सुहाउँदो वचन जान्ने नै पण्डित।
यो चित्रका श्लोक
- श्लोक १४.१८
तावन्मौनेन नीयन्ते कोकिलैश्चैव वासराः । यावत्सर्वजनानन्ददायिनी वाक्प्रवर्तते ॥
कोइलीको मौनजबसम्म सबैलाई आनन्द दिने स्वर फुट्दैन, तबसम्म कोइली पनि दिनहरू मौन बसेरै बिताउँछ। - श्लोक १४.१५
प्रस्तावसदृशं वाक्यं प्रभावसदृशं प्रियम् । आत्मशक्तिसमं कोपं यो जानाति स पण्डितः ॥
प्रसङ्ग, हैसियत र क्षमता हेरेरप्रसङ्ग सुहाउँदो वचन, आफ्नो प्रभावअनुसारको प्रिय व्यवहार, र आफ्नो शक्तिअनुसारको रिस: यो जसले जान्दछ, ऊ नै पण्डित हो।
आधुनिक कथा र झ्याल श्लोकबाट प्रेरित सम्पादकीय व्याख्या हुन्, अनुवाद होइनन्। मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org