अध्याय १४

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

श्लोक १४.१८

कोइलीको मौन

बौर लागेको आँपको हाँगामा कोइली गाउँदा बाटोमा मानिसहरू रोकिएर सुन्दै।
एआईद्वारा बनाइएका चित्र

चित्रकथा: वसन्त कुर्ने कोइली

तावन्मौनेन नीयन्ते कोकिलैश्चैव वासराः । यावत्सर्वजनानन्ददायिनी वाक्प्रवर्तते ॥

॥ १४.१८ ॥

अर्थ

जबसम्म सबैलाई आनन्द दिने स्वर फुट्दैन, तबसम्म कोइली पनि दिनहरू मौन बसेरै बिताउँछ।

आजको सन्दर्भमा

कोइलीको स्वर वसन्तमा गुन्जिन्छ; अरू बेला ऊ प्रायः चुपचाप रहन्छ। हरेक विषयमा तुरुन्तै पोस्ट गर्ने र बहसमा पहिले बोल्ने होडमा श्लोकले अर्को बाटो देखाउँछ: तयारी पुगेपछि, सबैलाई काम लाग्ने गरी बोल्दा स्वरको मूल्य बढ्छ। यो चुप लगाइदिने कुरा होइन, आफ्नो स्वर तयार पार्ने कुरा हो।

विषय

मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org