एआईद्वारा बनाइएका चित्र
सुनमा जडिएको माणिक्य
तक्षशिलाको बजारमा वृद्ध सुनारले रातो माणिक्यलाई सुनको औँठीमा जडिदिँदै; छेउमा एक्लै राखिएका रत्न धमिला, सुनमा बसेको माणिक्य भने चम्किलो। श्लोक १६.१०: अमूल्य माणिक्यलाई पनि सुनको आधार चाहिन्छ। श्लोक १६.९: विवेकीमा पुगेका गुण सुनमा जडिएको रत्नझैँ चम्किन्छन्।
यो चित्रका श्लोक
- श्लोक १६.१०
गुणैः सर्वज्ञतुल्योऽपि सीदत्येको निराश्रयः । अनर्घ्यमपि माणिक्यं हेमाश्रयमपेक्षते ॥
माणिक्यलाई पनि सुनको आधारगुणमा सर्वज्ञजस्तै भए पनि आश्रयविनाको एक्लो मानिस दुःख पाउँछ; अमूल्य माणिक्यलाई पनि सुनको आधार चाहिन्छ। - श्लोक १६.९
विवेकिनमनुप्राप्ता गुणा यान्ति मनोज्ञताम् । सुतरां रत्नमाभाति चामीकरनियोजितम् ॥
विवेकमा जडिएको गुणविवेकी मानिसमा पुगेका गुण झन् मनमोहक हुन्छन्, जसरी सुनमा जडिएको रत्न झन् चम्किन्छ।
आधुनिक कथा र झ्याल श्लोकबाट प्रेरित सम्पादकीय व्याख्या हुन्, अनुवाद होइनन्। मस्यौदा · बिटा · विज्ञ समीक्षा बाँकी। संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org