अयोध्याकाण्ड

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

अयोध्याकाण्ड · प्रसङ्ग १३

चित्रकूटमा भाइहरूको मिलन

ब्रह्माले नपाउने कुरा भरतले सजिलै कसरी पाए?कथा · ५ श्लोक · २ मिनेट

कथा

रामको डेरा नजिक भरतले पाउका छाप देखे। ती श्रीरामका हुन् भनेर चिनेपछि उनले त्यहीँ निधार टेके र भने: ब्रह्माले पनि नपाउने यी छाप आज मैले सजिलै पाएँ। चरणको धुलोमा लटपटिँदै, दसै दिशामा हेर्दै उनी अघि बढे, र रामलाई देख्नेबित्तिकै पाउमा पर्न दौडे। आँसुले भिजेका, सारा राज्यलाई तिनकाबराबर ठान्ने भाइलाई रामले काखमा लिए। आमाहरूलाई ढोगेपछि रामले बुबाको खोजी गरे; वशिष्ठले सबै कुरा सुनाउँदा उनी शोकमा परे। गङ्गामा नुहाएर उनले तिलाञ्जलि र फलफूलको पिण्ड दिए, त्यो दिन उपवास बसे, र भोलिपल्ट फेरि स्नान गरेर कुटीमा फर्के।

चित्रकूटभरतरामवशिष्ठ

गाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

  1. चित्रकूटमा भरत र रामको भावपूर्ण मिलन हुन्छ; रामले पिताको निधनको खबर पाउँछन्।
    चित्रकूटमा भाइहरूको मिलनचित्रकूटमा भरत र रामको भावपूर्ण मिलन हुन्छ; रामले पिताको निधनको खबर पाउँछन्।एआईले बनाएको चित्र
  2. श्लोक २.८८

    डेरा देखी भरत्जी तहिं नजिक गया पाउका छाप देख्या।

    श्रीराम्का पाउका छाप् चिह्नि कन खुसिले माथले ताहिं टेक्या।।

    भन्छन् धन्न्यै रह्याँछू सहज न मिलन्या पाउका छाप देख्याँ।

    ब्रह्माजीले न पाउनू छ त पनि सहजै माथले आज टेक्याँ।।

    डेरा देखेर भरतजी त्यहाँ नजिक गए र पाउका छाप देखे। ती श्रीरामका पाउका छाप हुन् भनेर चिनेपछि उनले खुसी हुँदै त्यहीँ निधार टेके। उनी भन्छन्: ‘म त धन्य रहेछु; सजिलै नपाइने पाउका छाप देखेँ। ब्रह्माजीले पनि पाउन नसक्ने यिनमा आज मैले सजिलै निधार टेकेँ।’

    शब्दार्थ: छाप = छाप, डोब · चिह्नि कन = चिनेर · माथले = निधारले · टेक्या = टेके · धन्न्यै = धन्य नै · मिलन्या = मिल्ने, पाइने

  3. श्लोक २.८९

    यस्तो बोल्दै प्रभूका चरणधुलि विषे भक्तिले लट्पटींदै।

    कैल्हे पुग्छू कहाँ छन् भनि कन मनले दस् दिशा दृष्टि दींदै।।

    जाँदा ताहीं भरत्ले प्रभुजि कन जसै नेत्रले देख्न पाया।

    ख्वामित्लाइ आज पायाँ भनि कन खुसिले पाउमा पर्न धाया।।

    यसो भन्दै, भक्तिले प्रभुको चरणधुलोमा लटपटिँदै, ‘कहिले पुग्छु, उहाँ कहाँ हुनुहुन्छ?’ भनेर मनले दसै दिशामा नजर दौडाउँदै उनी गए। त्यसरी जाँदा भरतले प्रभुलाई आँखाले देख्न पाउनेबित्तिकै ‘आज स्वामीलाई पाएँ’ भन्दै खुसी भएर उहाँको पाउमा पर्न दौडे।

    शब्दार्थ: चरणधुलि = चरणको धुलो · लट्पटींदै = लटपटिँदै · दस् दिशा = दसै दिशा · नेत्रले = आँखाले · ख्वामित्लाइ = स्वामीलाई · धाया = दौडे

  4. श्लोक २.९०

    देख्या पाऊ पर्याको गह भरि बहँदा अश्रुधारा धर्याको।

    सब् राज्यै तृण् बरोबर् गरि कन बहुतै आफुमा मन् गर्याको।।

    यस्तो देखी कृपाले भरत कन तहाँ काखमा राखि लीया।

    यस्तो मन् हो भरत्को बुझि रघुपतिले खुप् कृपादृष्टि दीया।।

    रामले भरतलाई पाउमा परेको, आँखाभरि आँसुको धारा बगाएको, सारा राज्यलाई तिनकाबराबर ठानेर मन पूरै आफूमा लगाएको देखे। यस्तो देखेर उनले कृपा गरी भरतलाई त्यहीँ काखमा राखिलिए। भरतको मन यस्तो रहेछ भन्ने बुझेर रघुपतिले उनीमाथि खुब कृपादृष्टि दिए।

    शब्दार्थ: पर्याको = परेको · अश्रुधारा = आँसुको धारा · तृण् = तिनका, घाँस · बरोबर् = बराबर · राखि लीया = राखिलिए · कृपादृष्टि = कृपाको दृष्टि

  5. श्लोक २.९१

    श्री सीतापति माइका चरणमा राख्या र सिर् फेर् पिता।

    काहाँ छन् किन आज देख्तिन यहाँ क्या गर्दछन् छन् कता।।

    भन्दै खोजि गर्या पिता कन तहाँ श्री रामजीले जसै।

    सब् विस्तार वशिष्ठले भनि दिंदा शोक् गर्न लाग्या तसै।।

    श्री सीतापतिले आमाहरूको चरणमा शिर राखे, अनि बुबाको कुरा गरे: ‘उहाँ कहाँ हुनुहुन्छ? आज यहाँ किन देखिनुहुन्न? के गर्दै हुनुहुन्छ, कता हुनुहुन्छ?’ यसो भन्दै श्री रामजीले बुबाको खोजी गर्नेबित्तिकै वशिष्ठले सबै विवरण भनिदिए, र रामजी त्यसै बेला शोक गर्न थाले।

    शब्दार्थ: माइका = आमाहरूका · सिर् = शिर · देख्तिन = देखिनुहुन्न · कता = कता, कहाँ · खोजि = खोजी · तसै = त्यसै बेला

    पाठ पक्का छैन: पहिलो पाउलाई श्लोकका कर्ता श्री सीतापति (राम) ले आमाहरूको चरणमा शिर राखेको भनेर पढिएको छ; ‘माइका’ लाई एउटी आमा (कौशल्या) को आदरार्थी रूप पनि मान्न सकिन्छ। १९७६ को हिन्दी अनुवादले यसलाई भरतले राम र सीतालाई ढोगेको भनेको छ।

  6. श्लोक २.९२

    गंगास्नान गरी तिलाञ्जलि दिया फेर् पिण्डदानै पनी।।

    फल् फुल्ले रघुनाथले तहिं दिया पाउन् पिताले भनी।।

    तेस् दिन्मा उपवास् गर्या जब बित्यो रात् फेरि गंगा गया।

    गंगास्नान् गरि फेर् फिरेर मढिमा आयेर बस्ता भया।।

    गङ्गामा स्नान गरेर रघुनाथले तिलाञ्जलि दिए, अनि ‘बुबाले पाऊन्’ भनेर त्यहीँ फलफूलले पिण्डदान पनि गरे। त्यस दिन उनले उपवास बसे। रात बितेपछि फेरि गङ्गा गए, र गङ्गास्नान गरेर फर्की कुटीमा आएर बसे।

    शब्दार्थ: तिलाञ्जलि = तिल र पानीको अञ्जुली · पिण्डदानै = पिण्डदान नै · फल् फुल्ले = फलफूलले · पाउन् = पाऊन् · उपवास् = उपवास, व्रत · मढिमा = कुटीमा

स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर

मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी