राज्याभिषेकको तयारी
भोलि तिलक, तर देवताहरूले के ठहर गरे?कथा · ७ श्लोक · २ मिनेटकथा
दशरथको मन आनन्दले भरियो, र उनले भोलि नै रामलाई राज्य दिने निधो गरे। उनले गुरु वशिष्ठलाई सामग्री जुटाउन लगाए, र मन्त्रीलाई अरू सबै काम छोडेर त्यो तयार गर्न अह्राए। वशिष्ठ रामकहाँ गए; रामले उनलाई गुरु भनेर सम्मान गरे। वशिष्ठले भने, ‘हे त्रिलोकका स्वामी, म हजुरको के गुरु हुँ र? हजुरको दर्शन पाउन म पुरोहित भएँ; गोप्य कुरा खोल्दिनँ।’ उनले भोलि तिलक हुने बताए, र आज सीतासँगै उपवास बस्न र भुइँमा सुत्न भने। रामले लक्ष्मणलाई काम दिने कुरा गरे, र भरत नभएकामा उनप्रति माया देखाए। कौशल्याले विघ्न नपरोस् भनेर देवीको पूजा गरिन्; तर देवताहरूले काममा विघ्न पार्ने ठहर गरे।
अयोध्याको राजदरबारदशरथवशिष्ठरामलक्ष्मणकौशल्यागाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

राज्याभिषेकको तयारीदशरथले रामको राज्याभिषेकका लागि वसिष्ठ र मन्त्रीहरूलाई तयारी गर्न लगाउँछन्।एआईले बनाएको चित्र - श्लोक २.६
सन्तोष्ले दशरथ्जिका मन विषे आनन्दमङ्गल् भयो।
राम्लाई अब राज्य द्यूँ भनि उसै मन् यस् लहड्मा गयो।।
यस्तो मन् हुन गो र डाकि गुरु थ्यैं यस्तो हुकुम् भो पनी।
भोली राज्य म दिन्छु पुत्र कन सब् सामग्रि ल्याऊ भनी।।
सन्तोषले दशरथजीको मनमा आनन्द र मङ्गल छायो। ‘अब रामलाई राज्य दिऊँ’ भनेर उनको मन यसै उमङ्गमा लाग्यो। मन यस्तो भएपछि उनले गुरुलाई बोलाएर यस्तो आदेश पनि दिए: ‘भोलि म छोरालाई राज्य दिन्छु; सबै सामग्री ल्याउनुहोस्।’
शब्दार्थ: सन्तोष्ले = सन्तोषले · आनन्दमङ्गल् = आनन्द र मङ्गल · द्यूँ = दिऊँ · लहड्मा = उमङ्गमा, धुनमा · हुकुम् = आदेश · सामग्रि = सामग्री
- श्लोक २.७
मन्त्री डाकि हुकुम् भयो सँग रह्या जो जो कहन्छन् गुरु।
सो सो चिज् झटपट् तयार् गर अवर् सब् काम छोड्नू बरु।।
मन्त्रीले पनि यो हुकुम् सुनि तहाँ साथै गुरूका रह्या।
चाहिन्छन् जति चिज् ति खोज्न गुरुले खोलेर सब् चिज् कह्या।।
मन्त्रीलाई बोलाएर आदेश भयो: ‘गुरुसँगै रहेर उहाँले जे-जे भन्नुहुन्छ, ती-ती चिज झटपट तयार गर; बरु अरू सबै काम छोड्नू।’ यो आदेश सुनेर मन्त्री पनि त्यहाँ गुरुसँगै रहे। चाहिने जति चिज खोज्नका लागि गुरुले ती सबै खोलेर बताए।
शब्दार्थ: डाकि = बोलाएर · कहन्छन् = भन्नुहुन्छ · झटपट् = झट्टै · अवर् = अरू · खोलेर = खुलस्त पारेर · कह्या = भने, बताए
- श्लोक २.८
मन्त्रीलाइ अह्राइ राघवजिका साथ्मा वशिष्ठै गया।
पैल्है श्री रघुनाथले गुरु भनी सम्मान गर्दा भया।।
हे त्रैलोक्यपते गुरू हुन त हूँ तिम्रो म क्या हूँ गुरू।
इन्का हुन् इ गुरू भनेर इ सबै भन्छन् भनुन् लौ बरू।।
मन्त्रीलाई अह्राएर वशिष्ठ आफैँ राघवजीकहाँ गए। श्रीरघुनाथले पहिले ‘गुरु’ भनेर उनको सम्मान गरे। (वशिष्ठले भने:) ‘हे तीनै लोकका स्वामी, हजुरको गुरु हुनलाई त म हुँ, तर म हजुरको के गुरु हुँ र! “यिनी उनका गुरु हुन्” भनेर यी सबै भन्छन्; बरु भनून्।’
शब्दार्थ: अह्राइ = अह्राएर · पैल्है = पहिले · त्रैलोक्यपते = हे तीन लोकका स्वामी · क्या = के · इन्का = यिनका · भनुन् = भनून्
- श्लोक २.९
तिम्रो दर्शन पाउँला भनि यहाँ प्रोहित् भयाकै म हूँ।
गुह्यै खुल्छ भनेर डर् हुन गयो धेरै कुरा क्या कहूँ।।
खोल्न्या छैन म गुह्य चुप्प रहुँला सब् जान्दछू ता पनी।
जानी जानि म बिन्ति गर्न अहिले आयाँ हजुर्मा पनी।।
‘हजुरको दर्शन पाउँला भनेर नै म यहाँ पुरोहित भएको हुँ। गोप्य कुरा खुल्छ कि भन्ने डर लाग्यो; धेरै कुरा के भनूँ? सबै जानेको भए पनि म गोप्य कुरा खोल्नेछैनँ, चुप लागेर बस्नेछु। जानी-जानी पनि म अहिले हजुरकहाँ बिन्ती गर्न आएँ।’
शब्दार्थ: प्रोहित् = पुरोहित · गुह्यै = गोप्य कुरा नै · खोल्न्या = खोल्ने · चुप्प = चुप · जान्दछू = जान्दछु, जानेको छु · जानी जानि = जानी-जानी
- श्लोक २.१०
भोली हुन्छ तिलक् हजुर् कन यहाँ सामग्रि जम्मा भयो।
पृथ्वीमा सुकला हवस् हजुरको सब् शास्त्रले भन्छ यो।।
सब् इन्द्रीय जितेर आज उपवास् गर्नू सिताले सँगै।
आज्ञा पाउँ म जान्छु काम् छ बहुतै सब् काम् विचार्छू म गै।।
‘भोलि यहाँ हजुरको तिलक हुन्छ; सामग्री जम्मा भइसक्यो। हजुर आज भुइँमा सुत्नुहोला; सबै शास्त्रले यही भन्छन्। सबै इन्द्रिय जितेर आज सीतासँगै उपवास बस्नुहोस्। आज्ञा पाऊँ, म जान्छु; धेरै काम छ, गएर म सबै कामको विचार गर्छु।’
शब्दार्थ: तिलक् = तिलक, राज्याभिषेक · सुकला हवस् = सुत्नुहोला · इन्द्रीय = इन्द्रिय · उपवास् = उपवास, व्रत · सिताले सँगै = सीतासँगै · विचार्छू = विचार गर्छु
पाठ पक्का छैन: दोस्रो पाउको ‘सुकला हवस्’ असामान्य रूप हो। ‘पृथ्वीमा’ (भुइँमा) सँग जोडिएकाले, र १९७६ को हिन्दी अनुवादले पनि भुइँमा सुत्ने अर्थ लिएकाले, यहाँ यसलाई ‘सुत्नुहोला’ भनी पढिएको छ।
- श्लोक २.११
यस्तो बिन्ति गरी वशिष्ठ गुरु फेर् जस्सै गयाथ्या पनी।
राम्ले लक्ष्मणथ्यैं भन्या म तिमिलाइ काम् गर्न द्यूँला भनी।।
छैनन् भाइ भरत् पनी त तिनका खातिर् छ मेरी दया।
कौशल्या सुनि खुस् हुनिन् भनी त जो सम्चार् बताउँदै गया।।
यस्तो बिन्ती गरेर गुरु वशिष्ठ फेरि फर्किनेबित्तिकै रामले लक्ष्मणसँग भने: ‘म तिमीलाई काम गर्न दिनेछु। भाइ भरत पनि यहाँ छैनन्; मेरो माया उनैका लागि छ।’ ‘कौशल्या सुनेर खुसी हुनेछिन्’ भनेर समाचार सुनाउन गए।
शब्दार्थ: गयाथ्या = गएका थिए · लक्ष्मणथ्यैं = लक्ष्मणसँग · द्यूँला = दिनेछु · खातिर् = लागि · दया = माया, दया · सम्चार् = समाचार
पाठ पक्का छैन: दोस्रो पाउको ‘म तिमिलाइ काम् गर्न द्यूँला’ लाई शब्दशः ‘तिमीलाई काम गर्न दिनेछु’ भनी राखिएको छ; यसको आशय (राज्यको काममा लक्ष्मणलाई भागीदार बनाउने कुरा हो कि होइन) श्लोकले खुलाउँदैन। चौथो पाउमा कौशल्यालाई समाचार सुनाउन को गए, त्यो पनि भनिएको छैन; आधुनिक वाक्यमा पनि खुलाइएको छैन।
- श्लोक २.१२
राजाले त खतम् गर्या दिन भनी क्या गर्दछिन् कैकयी।
यस्मा विघ्न कदापि पर्न नदिउन् लक्ष्मी र दुर्गा भई।।
कौशल्या पनि यो विचार् गरि तहाँ गर्थिन् पुजा देविको।
द्यौताका मनमा भन्या ठहरियो काम् विघ्न गर्नू निको।।
‘राजाले त दिने कुरा पक्का गरिसके; कैकेयीले के गर्लिन्? लक्ष्मी र दुर्गाले यसमा कहिल्यै विघ्न पर्न नदिऊन्।’ यही विचार गरेर कौशल्या पनि त्यहाँ देवीको पूजा गर्दै थिइन्। तर देवताहरूको मनमा भने ‘यो काममा विघ्न पार्नु नै निको हुन्छ’ भन्ने ठहर भयो।
शब्दार्थ: खतम् = टुङ्गो, पक्का · कदापि = कहिल्यै · विघ्न = बाधा · गर्थिन् = गर्दै थिइन् · द्यौताका = देवताका · निको = राम्रो, ठीक
स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर
मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी