बालकाण्ड

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

बालकाण्ड · प्रसङ्ग ५

रामहृदय

रामको हृदयमा के लुकेको छ?उपदेश · ९ श्लोक · ३ मिनेट

कथा

शिवजीले पार्वतीलाई सीता र रामको एउटा गोप्य संवाद सुनाउनुभयो। पृथ्वीको भार हरेर राम राज्य गर्न थाल्नुभएपछि उहाँले भक्त हनुमानलाई देख्नुभयो, र दया लागेर सीतालाई उनलाई तत्त्व दिन भन्नुभयो। सीताले भन्नुभयो: राम ब्रह्म हुन्, म उहाँकी शक्ति माया हुँ; उहाँको सान्निध्यमा सृष्टि र पालन म गर्छु, तर संसार रामलाई कर्ता भन्छ। जन्मदेखि वनगमनसम्मका सबै काम पनि मेरै हुन्; उहाँ त साक्षी मात्र हुनुहुन्छ। त्यसपछि रामले आफैँ हनुमानलाई आत्मा, परमात्मा र अनात्माको ज्ञान दिनुभयो, र यसलाई आफ्नो हृदय भन्नुभयो। शिवजीले भन्नुभयो, यो रामहृदय पढेर रामको ध्यान गर्नेले संसार तर्छ।

अयोध्याहनुमानसीताराम

गाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

  1. श्लोक १.३३

    भूमीको सब भार् हरेर रघुनाथ् राज् गर्न लाग्या जसै।

    देख्या श्रीहनुमानलाइ र दया आयो प्रभूका तसै।।

    सीतालाइ हुकुम् तहीं दिनु भयो सीते हनूमान् बडा।

    हाम्रा भक्त भया इ तत्त्व लिनका खातिर् यहाँ छन् खडा।।

    पृथ्वीको सबै भार हरेर रघुनाथ राज्य गर्न थाल्नुभएपछि उहाँले श्रीहनुमानलाई देख्नुभयो, र प्रभुको मनमा दया पलायो। त्यहीँ उहाँले सीतालाई आज्ञा दिनुभयो: ‘सीते, हनुमान हाम्रा ठूला भक्त भए; यिनी तत्त्व लिनका लागि यहाँ उभिएका छन्।’

    शब्दार्थ: भार् = भार, बोझ · लाग्या = थाल्नुभयो · हुकुम् = आज्ञा · बडा = ठूला · खातिर् = लागि · खडा = उभिएका

  2. सीताले हनुमानलाई तत्त्वज्ञान दिन्छिन्; रामले रामहृदयको उपदेश दिन्छन्।
    सीताको उपदेश र रामहृदयउपदेशको पूर्वझलकसीताले हनुमानलाई तत्त्वज्ञान दिन्छिन्; रामले रामहृदयको उपदेश दिन्छन्।एआईले बनाएको चित्र
  3. श्लोक १.३४

    इन्लाई तिमि तत्त्व देउ भनि यो हूकुम् भयेथ्यो जसै।

    सीताले हनुमानलाइ दिनु भो जुन् तत्त्व हो सो तसै।।

    आर्को तत्त्व त केहि छैन हनुमान् कुन् आज आर्को कहूँ।

    राम् हुन् ब्रह्म इनैकि शक्ति बलिई माया भन्याकी म हूँ।।

    ‘यिनलाई तिमी तत्त्व देऊ’ भन्ने आज्ञा हुनेबित्तिकै सीताले हनुमानलाई जुन तत्त्व हो, त्यही दिनुभयो: ‘हनुमान, अर्को तत्त्व त केही छैन; आज म अर्को के भनूँ? राम ब्रह्म हुन्; म यिनैकी शक्ति हुँ, जसलाई बलियो माया भनिन्छ।’

    शब्दार्थ: इन्लाई = यिनलाई · कहूँ = भनूँ · ब्रह्म = ब्रह्म, परम सत्य · इनैकि = यिनैकी · बलिई = बलियो, शक्तिशाली · भन्याकी = भनिएकी

  4. श्लोक १.३५

    राम्को सन्निधि पाइ गर्छु सबको सृष्टी र पालन् पनी।

    आरोप् राम विषे गरिन्छ सब यो गर्न्या इनै हुन् भनी।।

    यस् निर्मल् रघुवंशमा प्रभुजिले जो जन्म याहीं लिया।

    विश्वामित्र निमित्त यज्ञहरुमा राखी दया मन् दिया।।

    ‘रामको सान्निध्य पाएर म सबैको सृष्टि र पालन पनि गर्छु। तर यो सबै गर्ने यिनै हुन् भनेर रामउपर आरोप गरिन्छ। प्रभुले यस निर्मल रघुवंशमा यहीँ जन्म लिनुभयो; विश्वामित्रका निम्ति दया राखेर यज्ञहरूमा मन दिनुभयो।’

    शब्दार्थ: सन्निधि = सान्निध्य · पालन् = पालन · आरोप् = आरोप, थोपरिएको · निर्मल् = निर्मल · रघुवंशमा = रघुको कुलमा · निमित्त = निम्ति

  5. श्लोक १.३६

    जो पाप् गौतमपत्निका हरि दिया जो भाँचि दीया धनू।

    जो मैलाइ बिहा गर्या सब कुरा यस्ता कहाँ तक् भनू।।

    जो ता गर्व हर्या ति विर् परशुराम्को जो अयोध्या बस्या।

    बार्है वर्ष बिहा गर्या पछि बसी जो ता वनैमा पस्या।।

    ‘उहाँले गौतमकी पत्नीको पाप हरिदिनुभयो, धनु भाँचिदिनुभयो, मलाई बिहे गर्नुभयो; यस्ता सबै कुरा म कहाँसम्म भनूँ? उहाँले ती वीर परशुरामको घमण्ड हर्नुभयो, अयोध्यामा बस्नुभयो, र बिहेपछि बाह्र वर्ष बसेर वनमा पस्नुभयो।’

    शब्दार्थ: गौतमपत्निका = गौतमकी पत्नी (अहल्या) को · भाँचि दीया = भाँचिदिनुभयो · धनू = धनु · गर्व = घमण्ड · बार्है = बाह्रै · पस्या = पस्नुभयो

  6. श्लोक १.३७

    यस्ता काम् जति काम् भया ति सब काम् गर्न्या म हूँ ता पनि।

    भन्छन् लोक त रामलाइ सबका कर्ता इनै हुन् भनी।।

    अन्तर्यामि अनादि साक्षि त ति हुन् कर्ता कहाँ ती थिया।

    मेरा गूण लिंदा त लोकहरुले कर्ता भनी पो दिया।।

    ‘यस्ता जति काम भए, ती सबै काम गर्ने त म हुँ; तैपनि संसार रामलाई ‘सबैका कर्ता यिनै हुन्’ भन्छ। उहाँ त अन्तर्यामी, अनादि साक्षी हुनुहुन्छ; उहाँ कर्ता कहाँ हुनुहुन्थ्यो र? मेरा गुण उहाँमा लगाएर मात्र संसारले उहाँलाई कर्ता भनिदिएको हो।’

    शब्दार्थ: गर्न्या = गर्ने · कर्ता = काम गर्ने · अन्तर्यामि = सबैको मनभित्र रहने · साक्षि = साक्षी, हेर्ने मात्र · गूण = गुण · पो = मात्र

  7. श्लोक १.३८

    येती ताहिं सिताजिबाट उपदेश् पाई सक्याथ्या जसै।

    आफै राम् प्रभुले पनी दिनु भयो फेर् तत्त्वको ज्ञान् तसै।।

    यस्तो हुन्छ परात्म आत्म यहि हो यो हो अनात्मा भनी।

    आत्मा और परात्मलाइ बुझदा पाइन्छ मुक्ती पनी।।

    हनुमानले त्यहाँ सीताजीबाट यति उपदेश पाइसकेपछि प्रभु राम आफैँले पनि फेरि तत्त्वको ज्ञान दिनुभयो: ‘परमात्मा यस्तो हुन्छ, आत्मा यही हो, र यो अनात्मा हो। आत्मा र परमात्मालाई बुझ्दा मुक्ति पनि पाइन्छ।’

    शब्दार्थ: येती = यति · सक्याथ्या = सकेका थिए · फेर् = फेरि · परात्म = परमात्मा · अनात्मा = आत्मा नभएको (शरीर आदि) · और = र

  8. श्लोक १.३९

    आत्माको र परात्मको छ कति फेर् त्यो एक जानी लिनू।

    जुन् जुन् चीज अनात्म हुन् उ त झुटा जानेर छाडी दिनू।।

    आत्माको र परात्मको गरि विचार् एक् तत्त्व जान्यो जसै।

    अज्ञान् सब् छुटि जान्छ ती पुरुषको मै तुल्य हुन्छन् तसै।।

    ‘आत्मा र परमात्मामा के फरक छ र? तिनलाई एउटै जान्नू। जुन जुन चीज अनात्मा हुन्, तिनलाई झूटा जानेर छाडिदिनू। आत्मा र परमात्माको विचार गरेर जसै कसैले एउटै तत्त्व जान्छ, त्यस पुरुषको सबै अज्ञान छुटेर जान्छ, र ऊ त्यसै बेला मजस्तै हुन्छ।’

    शब्दार्थ: फेर् = फरक · जानी लिनू = जानिलिनू · झुटा = झूटा · छाडी दिनू = छाडिदिनू · मै = म, मेरै · तुल्य = बराबर

    पाठ पक्का छैन: पहिलो पाउको ‘फेर्’ यहाँ ‘फरक’ (भेद) भनेर पढिएको छ, जसरी १९७६ को हिन्दी अनुवादले पनि बुझेको छ। यो ग्रन्थमा अन्यत्र ‘फेर्’ को अर्थ प्रायः ‘फेरि’ हुन्छ।

  9. श्लोक १.४०

    यो मेरो हृदयै त हो प्रिय छ यो खुप् गुप्त राख्नू पनी।

    तत्त्वज्ञान् भनि यै कहिन्छ बुझिल्यौ सून्यौ हनुमन् भनी।।

    तत्त्वज्ञान् हनुमानलाइ रघुनाथ्ले यै दिनू भो तहाँ।

    सोही ज्ञान् तिमि थ्यैं कही कन सक्याँ सम्पूर्ण मैले यहाँ।।

    ‘यो मेरो हृदय नै हो; यो प्रिय छ, यसलाई धेरै गोप्य राख्नू। तत्त्वज्ञान भनेर यसैलाई भनिन्छ; सुन हनुमान, बुझिलेऊ।’ रघुनाथले त्यहाँ हनुमानलाई यही तत्त्वज्ञान दिनुभयो। शिवजीले भन्नुभयो: ‘त्यही ज्ञान मैले यहाँ तिमीलाई पूरै सुनाइसकेँ।’

    शब्दार्थ: हृदयै = हृदय नै · गुप्त = गोप्य · कहिन्छ = भनिन्छ · बुझिल्यौ = बुझिलेऊ · सोही = त्यही · कही कन सक्याँ = भनिसकेँ

  10. श्लोक १.४१

    सून्यौ पार्वति रामको हृदय यो जो जो त पाठ् गर्दछन्।

    जो छन् जन्म सहस्रका सकल पाप् तिन्का सबै टर्दछन्।।

    जातीभ्रष्ट अधम् हवस् त पनि लौ यस्लाई खुप् पाठ् गरी।

    राम्को ध्यान् पनि गर्छ पो पनि भन्या त्यो जान्छ संसार् तरी।।

    ‘सुन पार्वती, रामको यो हृदय जो जसले पाठ गर्छन्, उनीहरूका हजार जन्मका जति पाप छन्, ती सबै टर्छन्। जातिभ्रष्ट वा अधम नै किन नहोस्, यसको धेरै पाठ गरेर रामको ध्यान पनि गर्छ भने ऊ संसार तरेर जान्छ।’

    शब्दार्थ: सहस्रका = हजारका · टर्दछन् = टर्छन् · जातीभ्रष्ट = जातिबाट च्युत · अधम् = नीच · हवस् = होस् · लौ = ल

स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर

मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी