बालकाण्ड

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

बालकाण्ड · प्रसङ्ग ६

पृथ्वीको पुकार

पृथ्वी किन रुँदै ब्रह्माजीकहाँ पुगिन्?कथा · ९ श्लोक · ३ मिनेट

कथा

रामको महिमा सुनेपछि पार्वतीले रामका सबै लीला विस्तारसँग सुन्न चाहिन्, र शिवजीले रामचरित्र सुनाउन थाल्नुभयो। रावण आदि वीरहरूले पृथ्वीलाई यति भारी बनाए कि उनी रुँदै ब्रह्माजीकहाँ पुगिन्। ब्रह्माजी इन्द्र आदि देवतासँग क्षीरसागर पुगेर विष्णुको स्तुति गर्नुभयो। रावणलाई ‘मानिसबाट मर्लास्’ भन्ने वरदान दिइसकेकाले उहाँले विष्णुलाई मानिस बनेर उसलाई मार्न बिन्ती गर्नुभयो। विष्णुले वचन दिनुभयो: म दशरथको छोरो भएर जन्मनेछु, र मेरी माया जनककी छोरी सीता हुनेछिन्। देवताहरू वानर बनेर पृथ्वीमा झरे। त्यति बेला अयोध्याका वृद्ध राजा दशरथको एउटा पनि छोरा थिएन।

सत्यलोक र क्षीरसागरपृथ्वीब्रह्माविष्णुइन्द्रदशरथ

गाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

  1. श्लोक १.४२

    सूनिन् पार्वतिले अपार महिमा यो रामजीको जसै।

    फेर् विस्तार् गरि सुन्नलाइ मन भी तो पार्वतीको तसै।।

    बिन्ती फेर् शिव थ्यैं गरिन् पनि तहाँ हे नाथ् सबै रामको।

    लीला सुन्न मलाइ मन् हुन गयो येही बुझ्याँ कामको।।

    रामजीको यो अपार महिमा सुनेपछि पार्वतीको मनमा यसलाई फेरि विस्तारसँग सुन्ने इच्छा भयो। त्यहाँ उनले फेरि शिवजीसँग बिन्ती गरिन्: ‘हे नाथ, मलाई रामका सबै लीला सुन्ने मन भएको छ; काम लाग्ने यही हो भन्ने मैले बुझेँ।’

    शब्दार्थ: सूनिन् = सुनिन् · विस्तार् गरि = विस्तारसँग · मन भी तो = मन भयो · थ्यैं = सँग, कहाँ · बुझ्याँ = बुझेँ · कामको = काम लाग्ने

    पाठ पक्का छैन: दोस्रो पाउको ‘मन भी तो’ टाइप गर्दाको भूल हुनसक्छ। १९५४, १९६७ र १९७६ का छापामा ‘मन भो ती’ (उनको मन भयो) छ, र अर्थ त्यसैअनुसार लेखिएको छ।

  2. श्लोक १.४३

    सूनोस् रामलिला भनेर म उपर् माया बहूतै धरी।

    सब् लीलाहरु फेर् बताउनु हवस् जो छन् ति विस्तार् गरी।।

    यो प्रेम् पार्वतिको सुन्या र शिवले खुप् प्रेम राखिन् भनी।

    जो जो हुन् सब राम्चरित्र शिवले ताहाँ बताया पनी।।

    ‘मैले रामलीला सुनूँ भनेर ममाथि धेरै माया राखी, जति लीला छन्, ती सबै फेरि विस्तारसँग बताइदिनुहोस्।’ पार्वतीको यो प्रेम सुनेर, ‘यिनले धेरै प्रेम राखिन्’ भनी शिवजीले त्यहाँ सबै रामचरित्र बताउनुभयो।

    शब्दार्थ: सूनोस् = सुनोस्, सुनूँ · उपर् = माथि · धरी = राखेर · बताउनु हवस् = बताइदिनुहोस् · सुन्या = सुनेर · राम्चरित्र = रामचरित्र

    पाठ पक्का छैन: पहिलो पाउको वाक्य-गठन पक्का भएन: ‘सूनोस्’ लाई ‘(मैले) सुनूँ’ भनेर पढिएको छ। १९७६ को हिन्दी अनुवादले यसलाई ‘रामलीला सुनाएर ममाथि ठूलो कृपा गर्नुभयो’ भनेर बुझेको छ।

  3. अत्याचारको भारले व्याकुल पृथ्वी ब्रह्मासँग सहायता माग्छिन्।
    पृथ्वीको पुकारअत्याचारको भारले व्याकुल पृथ्वी ब्रह्मासँग सहायता माग्छिन्।एआईले बनाएको चित्र
  4. श्लोक १.४४

    ई भूमी कन रावणादि विरले भारी बनाई दिया।

    भारी भै ति रुँदै गइन् उहिं जहाँ ब्रह्मा बस्याका थिया।।

    पापी धेर् भइ भार् भयो म कन ता यो भार छूटोस् भनी।

    आयाँ आज दयानिधान् चरणमा यो बिन्ति पारिन् पनी।।

    रावण आदि वीरहरूले यो पृथ्वीलाई भारी बनाइदिए। भारले थिचिएर उनी रुँदै ब्रह्माजी बस्नुभएको ठाउँमा गइन् र यसो बिन्ती गरिन्: ‘पापी धेरै भएर ममाथि भार भयो। यो भार हटोस् भनेर, हे दयानिधान, आज म हजुरको चरणमा आएकी छु।’

    शब्दार्थ: रावणादि = रावण आदि · विरले = वीरहरूले · उहिं = उहीँ · छूटोस् = छुटोस्, हटोस् · आयाँ = आएँ · पारिन् = गरिन्

  5. श्लोक १.४५

    यस्तो बिन्ति सुनी दया पनि उठ्यो ती भूमि माथी तहाँ।

    दौडी क्षीर समुद्रका तिर गया विष्णू रहन्थ्या जहाँ।।

    इन्द्रादीहरु साथमा लिइ स्तुती ताहाँ गर्याथ्या जसै।

    सर्वात्मा भगवान् प्रसन्न हुनु भै दर्शन् दिनू भो तसै।।

    यस्तो बिन्ती सुनेर त्यहाँ ब्रह्माजीको मनमा ती पृथ्वीमाथि दया पनि उठ्यो। उहाँ दौडेर विष्णु बस्नुहुने क्षीरसागरतिर जानुभयो। इन्द्र आदिलाई साथमा लिएर त्यहाँ स्तुति गर्नेबित्तिकै सर्वात्मा भगवान् प्रसन्न भएर दर्शन दिनुभयो।

    शब्दार्थ: उठ्यो = पलायो, जाग्यो · दौडी = दौडेर · क्षीर समुद्रका = क्षीरसागरका · रहन्थ्या = रहनुहुन्थ्यो · इन्द्रादीहरु = इन्द्र आदि · दर्शन् = दर्शन

  6. श्लोक १.४६

    देख्या सुन्दर रुप् जसै प्रभुजिको ब्रह्मा चरण्मा पर्या।

    भक्तीले स्तुति खुप् गरेर खुसि भै हात् जोरि बिन्ती गर्या।

    हे नाथ् रावण दुष्ट भै सकल लोक्लाई विपत्ती दियो।

    इन्द्रादीहरुको त तेज् सहजमा खैंचेर तेस्ले लियो।।

    प्रभुको सुन्दर रूप देख्नेबित्तिकै ब्रह्माजी उहाँको चरणमा पर्नुभयो। भक्तिपूर्वक धेरै स्तुति गरेर, खुसी भई हात जोडेर उहाँले बिन्ती गर्नुभयो: ‘हे नाथ, रावण दुष्ट भएर सारा लोकलाई विपत्ति दियो। इन्द्र आदिको तेज त उसले सजिलै खोसेर लियो।’

    शब्दार्थ: देख्या = देखे · रुप् = रूप · जोरि = जोडेर · विपत्ती = विपत्ति · तेज् = तेज, प्रताप · खैंचेर = खोसेर, तानेर

  7. विष्णुले रामका रूपमा अवतार लिने वचन दिन्छन्।
    विष्णुको अवतार-सङ्कल्पविष्णुले रामका रूपमा अवतार लिने वचन दिन्छन्।एआईले बनाएको चित्र
  8. श्लोक १.४७

    यस्लाई अब मारि बक्सनु हवस् मानिस् सरीका बनी।

    मानिस् देखि मर्यास् भनी त वरदान दीई रह्याँछू पनी।।

    ब्रह्माको यति बिन्ति सूनि भगवान्को यो हुकुम् भो पनी।

    रावण्लाइ म मारुँला सहजमा मानिस् सरीको बनी।।

    ‘अब मानिसजस्तै बनेर यसलाई मारिदिनुहोस्; ‘मानिसबाट मर्लास्’ भनेर मैले वरदान दिइसकेको छु।’ ब्रह्माजीको यति बिन्ती सुनेर भगवान्ले यस्तो आज्ञा गर्नुभयो: ‘म मानिसजस्तै बनेर रावणलाई सजिलै मार्नेछु।’

    शब्दार्थ: मारि बक्सनु हवस् = मारिदिनुहोस् · सरीका बनी = जस्तै बनेर · देखि = बाट · मर्यास् = मर्लास् · दीई रह्याँछू = दिइसकेको छु · मारुँला = मार्नेछु

  9. श्लोक १.४८

    माया मेरि सिता भयेर रहनिन् छोरी जनक्की भई।

    छोरो भै कन जन्मुला म दशरथ्जीका घरैमा गई।।

    सीतालाइ लियेर पूर्ण गरुँला बिन्ती म तिम्रो भनी।

    अन्तर्धान् भगवान् तहीं हुनु भयो त्रैलोक्यका नाथ् हरि।।

    ‘मेरी माया सीता भएर जनककी छोरी भई रहनेछिन्। म दशरथजीको घरमा गएर छोरो भई जन्मनेछु। सीतालाई साथमा लिएर म तिम्रो बिन्ती पूरा गर्नेछु।’ यति भनेर तीनै लोकका नाथ भगवान् हरि त्यहीँ अन्तर्धान हुनुभयो।

    शब्दार्थ: मेरि = मेरी · रहनिन् = रहनेछिन् · जनक्की = जनककी · जन्मुला = जन्मनेछु · गरुँला = गर्नेछु · अन्तर्धान् = अदृश्य

  10. श्लोक १.४९

    अन्तर्धान् भगवान् जसै हुनु भयो इन्द्रादिलाई पनी।

    ब्रह्माले खुसि भै अह्राउनु भयो भूलोक जाऊ भनी।।

    मानिस् भै भगवान् जती त रहनन् तेस् पृथ्वितल्मा गई।

    वानर् भै कन सब् तिमी पनि रह्या साहाय जस्ता भई।।

    भगवान् अन्तर्धान हुनेबित्तिकै ब्रह्माजीले खुसी भएर इन्द्र आदिलाई पनि ‘भूलोक जाओ’ भनेर अह्राउनुभयो: ‘भगवान् मानिस भएर जतिन्जेल त्यो पृथ्वीतलमा गएर रहनुहुन्छ, तिमीहरू सबै पनि वानर भएर उहाँका सहायकजस्ता भई बस।’

    शब्दार्थ: अह्राउनु भयो = अह्राउनुभयो · भूलोक = पृथ्वी · जती = जतिन्जेल · पृथ्वितल्मा = पृथ्वीतलमा · वानर् = वानर, बाँदर · साहाय = सहायक

  11. श्लोक १.५०

    ब्रह्माजी पनि सत्यलोक् गइ गया येती अह्राई वरी।

    इन्द्रादी पनि वानरै भइ रह्या सब् पृथ्विलोक्मा झरी।।

    यै बिच्मा दशरथ् बडा विर थिया राजा अयोध्या महाँ।

    तिन्को वृद्ध उमेर् भयो त पनि एक् छोरा भयेनन् तहाँ।।

    यति अह्राइसकेर ब्रह्माजी पनि सत्यलोक जानुभयो। इन्द्र आदि पनि सबै पृथ्वीलोकमा झरेर वानर भई बसे। यही बीचमा अयोध्यामा दशरथ ठूला वीर राजा हुनुहुन्थ्यो। उहाँको उमेर ढल्कियो, तैपनि उहाँका एउटा पनि छोरा भएनन्।

    शब्दार्थ: गइ गया = गइहाल्नुभयो · अह्राई वरी = अह्राइसकेर · झरी = झरेर · बिच्मा = बीचमा · वृद्ध = बूढो · भयेनन् = भएनन्

स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर

मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी