सुग्रीवको राज्य र प्रवर्षण
सुग्रीव गद्दीमा बसे; राम वर्षाभरि कहाँ बसे?कथा · ८ श्लोक · ३ मिनेटकथा
रामको आज्ञामा सुग्रीवले बालीको दाहसंस्कार र क्रिया गरे, अनि सारा राज्य रामका चरणमा अर्पण गरेर सेवक बनी बस्छु भने। रामले भने: जो तिमी हौ, त्यही म हुँ; गद्दीमा बस। गाउँ-घरमा नबस्ने मेरो प्रतिज्ञा छ, त्यसैले म वनमै रहन्छु; लक्ष्मण जाँदा म गएजस्तै हो; वर्षा सकिएपछि सीताको खोजी गर। लक्ष्मण सुग्रीवसँग गए, र सुग्रीव गद्दीमा बसेपछि फर्के। रामले प्रवर्षण पर्वतको चुचुरोमा स्फटिकको गुफा भेटी कुटी बनाउन लगाए; त्यहाँ फलफूल र तलाउ थिए। वर्षाभरि वनका जन्तु उनको वरिपरि ध्यान गर्दै बस्थे। एक दिन लक्ष्मणले पूजाको विधि सोधे, र रामले छोटकरीमा बताए।
किष्किन्धा र प्रवर्षण पर्वतरामसुग्रीवलक्ष्मणगाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

सुग्रीवको राज्याभिषेकराम वनमै रहन्छन्; लक्ष्मणको उपस्थितिमा सुग्रीव राज्यारोहण गर्छन्।एआईले बनाएको चित्र - श्लोक ४.७५
हूकुम् भयो प्रभुजिको तहिं मित्रलाई।।
हे मित्र सुग्रिव जराउ इ बालिलाई।।
क्रीया गरी कन शरिर् गर शुद्ध ऐल्हे।।
सब् काम छोडि कन यै गर आज पैल्हे।।
त्यहाँ प्रभुले मित्रलाई आज्ञा दिए: ‘हे मित्र सुग्रीव, यी बालीलाई जलाऊ। अहिले क्रिया गरेर शरीर शुद्ध गर। सबै काम छोडेर आज पहिले यही गर।’
शब्दार्थ: हूकुम् = आज्ञा · जराउ = जलाऊ, दाहसंस्कार गर · क्रीया = क्रिया, अन्त्येष्टि · शुद्ध = चोखो · ऐल्हे = अहिले · पैल्हे = पहिले
- श्लोक ४.७६
हूकुम् भयो र तब बालि लगी जलाया।।
क्रीया गरी सकि ति सुग्रिव ताहिं आया।।
अर्पण् गरी सकल राज् प्रभुका चरण्मा।।
सेवक् बनी कन म बस्छु भनी शरण्मा।।
आज्ञा भएपछि उनीहरूले बालीलाई लगेर जलाए। क्रिया गरिसकेपछि सुग्रीव त्यहाँ आए, र सबै राज्य प्रभुका चरणमा अर्पण गरेर ‘म सेवक बनेर हजुरको शरणमा बस्छु’ भने।
शब्दार्थ: लगी = लगेर · जलाया = जलाए · सकि = सकेपछि · अर्पण् = अर्पण, सुम्पने काम · सकल = सबै · शरण्मा = शरणमा
- श्लोक ४.७७
सुग्रिव्लाइ हुकुम् भयो प्रभुजिको जो हौ तिमी सो म हूँ।।
जाऊ आज र गादिमा बस म ता याहीं वनैमा रहूँ।।
गाऊँमा घरमा बस्वैन म भनी मेरो प्रतिज्ञा छ यो।।
जानन् लक्ष्मण ता सँगै घर पनी भाई गया भै गयो।।
प्रभुले सुग्रीवलाई आज्ञा दिए: ‘जो तिमी हौ, त्यही म हुँ। आज जाऊ र गद्दीमा बस; म त यहीँ वनमै रहन्छु। गाउँमा, घरमा बस्दिनँ भन्ने मेरो प्रतिज्ञा छ। लक्ष्मण तिमीसँगै घरसम्म पनि जानेछन्; भाइ गए, म गएजस्तै भयो।’
शब्दार्थ: गादिमा = गद्दीमा · वनैमा = वनमै · बस्वैन = बस्दिनँ · प्रतिज्ञा = वाचा · जानन् = जानेछन् · भै गयो = भइगयो, (म गए) जस्तै भयो
- श्लोक ४.७८
वर्षाकाल् बिति सक्छ यो जब तसै सीताजिको खोज् गर्या।।
येती मर्जि दिया र सुग्रिव बहुत् आनन्दसागर् पर्या।।
लक्ष्मण्जी पनि रामका हुकुमले सुग्रीवका साथ् गया।।
सुग्रिव् गादि विषे बस्या पछि फिरी दाखिल् प्रभू थ्यैं भया।।
‘यो वर्षायाम बितिसक्नेबित्तिकै सीताजीको खोजी गर्नू।’ यति आज्ञा दिएपछि सुग्रीव अत्यन्त आनन्दको सागरमा डुबे। रामको आज्ञाले लक्ष्मणजी पनि सुग्रीवसँगै गए, र सुग्रीव गद्दीमा बसेपछि फर्केर प्रभुकहाँ आइपुगे।
शब्दार्थ: वर्षाकाल् = वर्षायाम · खोज् = खोजी · मर्जि = आज्ञा · आनन्दसागर् = आनन्दको सागर · फिरी = फर्केर · दाखिल् = आइपुगेका, हाजिर

वर्षामा उपासना संवादवर्षाकालमा प्रवर्षण पर्वतमा रहँदा रामले लक्ष्मणलाई पूजा-विधि बताउँछन्।एआईले बनाएको चित्र - श्लोक ४.७९
राम्ले ताहिं थियो प्रवर्षण गिरी तेस्का शिखर्मा चढी।।
देख्या सुन्दर एक् गुफा स्फटिकको ताहीं गराया मढी।।
फल्फूल ताहिं खचित् थियो नजिकमै थीयो तलाऊ पनी।।
देख्या मन् खुसि भो तहाँ प्रभुजिको बस्न्यै जगा हो भनी।।
त्यहाँ प्रवर्षण नामको पहाड थियो; त्यसको चुचुरोमा चढेर रामले स्फटिकको एउटा सुन्दर गुफा देखे, र त्यहीँ कुटी बनाउन लगाए। त्यहाँ फलफूल प्रशस्त थिए, नजिकै तलाउ पनि थियो। यो देखेर ‘बस्ने ठाउँ यही हो’ भनी प्रभुको मन त्यहाँ खुसी भयो।
शब्दार्थ: गिरी = पहाड · शिखर्मा = चुचुरोमा · गुफा = ओढार · मढी = कुटी · खचित् = भरिएको, प्रशस्त · तलाऊ = ताल, पोखरी
- श्लोक ४.८०
वर्षाकाल तलक् रह्या प्रभु तहाँ पर्थ्यो बखत्मा झरी।।
जन्तू पुष्ट थिया सबै ति वनका खायेर घाँस् पेट् भरी।।
बस्थ्या श्रीरघुनाथका वरिपरी खुप् ध्यान् प्रभूमा धरी।।
ध्यान् जन्तूहरुको विचार् गरि तहाँ खूसी रहन्थ्या हरी।।
वर्षायामभरि प्रभु त्यहीँ रहे; समयमा झरी पर्थ्यो। वनका सबै जन्तु पेटभरि घाँस खाएर हृष्टपुष्ट थिए। ती प्रभुमा खुब ध्यान राखेर श्री रघुनाथका वरिपरि बस्थे। जन्तुहरूको ध्यानलाई विचार गरेर हरि त्यहाँ खुसी रहन्थे।
शब्दार्थ: तलक् = सम्म · झरी = झरी, लगातार पानी · जन्तू = जनावर · पुष्ट = हृष्टपुष्ट · वरिपरी = वरिपरि · रहन्थ्या = रहन्थे
- श्लोक ४.८१
लक्ष्मण्ले तहिं बिन्ति एक् दिन गर्या हे नाथ् पुजाको विधान्।।
पाऊँ सुन्न हुकुम् हवस् खुसि भई कुन् हो करूणानिधान्।।
ब्रह्मा व्यास् अरु नारदादिहरु सब् भन्छन् पुजाले सरी।।
अर्को तर्न उपाय छैन जनको खुस् छन् पुजैमा हरी।।
एक दिन लक्ष्मणले त्यहाँ बिन्ती गरे: ‘हे नाथ, हे करुणानिधान, पूजाको विधि कस्तो हो, सुन्न पाऊँ; खुसी भएर आज्ञा होस्। ब्रह्मा, व्यास र नारद आदि सबै भन्छन्: मानिसका लागि पूजासरह तर्ने अर्को उपाय छैन; हरि पूजामै खुसी हुनुहुन्छ।’
शब्दार्थ: विधान् = विधि · हुकुम् हवस् = आज्ञा होस् · करूणानिधान् = करुणाका भण्डार · नारदादिहरु = नारद आदि · सरी = सरह, जस्तो · उपाय = बाटो
- श्लोक ४.८२
यस्तो सूनि गयो र मन् चरणमा सोध्याँ पुजाको विधान्।।
साँचो तत्त्व बताउन्या हजुर झैं को छन् दयाका निधान्।।
यस्ता लक्ष्मणका वचन् सुनि तहाँ पूजा विधी हो जती।।
सब् संक्षेप् रितले कह्या प्रभुजिले लक्ष्मण् भया खुस् अती।।
‘यस्तो सुनेपछि मेरो मन (हजुरका) चरणमा गयो, र मैले पूजाको विधि सोधेँ। हे दयाका भण्डार, साँचो तत्त्व बताउने हजुरजस्तो अरू को छन् र?’ लक्ष्मणका यस्ता वचन सुनेर प्रभुले त्यहाँ पूजाका जति विधि छन्, ती सबै छोटकरीमा बताए; लक्ष्मण अत्यन्त खुसी भए।
शब्दार्थ: सूनि = सुनेर · सोध्याँ = सोधेँ · बताउन्या = बताउने · निधान् = भण्डार · संक्षेप् = छोटकरी · कह्या = भने, बताए
टिप्पणी: पद्यले पूजाविधि ‘संक्षेपमा भने’ मात्र भन्छ; विधिको विवरण यहाँ छैन। अध्यात्म रामायणमा यस ठाउँमा रामले लक्ष्मणलाई पूजाको विधि (क्रियायोग) विस्तारमा सुनाउँछन्।
स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर
मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी