समुद्रको तीरमा
न सीता भेटिइन्, न फर्कने उपाय: अब के गर्ने?कथा · ७ श्लोक · २ मिनेटकथा
वनैवन खोज्दा पनि सीता भेटिइनन्, र धेरै समय बित्यो। एक दिन अङ्गद शोकमा परे: सुग्रीवले उनलाई शत्रुको बीउ ठानेर मार्ने निहुँ पाए; अघि रामको कृपाले बाँचेका उनलाई अब सीता नभेटिँदा रामले पनि मार्न दिनेछन्। कोही वानरले ‘यहीँ बसौँ, यहाँ कसैले मार्न सक्दैन’ भने। हनुमानले यस्तो सानो कुरा नगर्न भने: उनका अनुसार अङ्गद सुग्रीव र राम दुवैका प्यारा हुन्; पृथ्वीको भार हर्न आएका प्रभुको इच्छाबिना सीतालाई कसैले हर्न सक्दैन, र हरिको कसैमाथि रिस छैन। अङ्गद बुझेर खुसी भए। विन्ध्यका कुनाकुना खोजेर उनीहरू नुनिलो समुद्रको तीरमा, महेन्द्र पर्वतमा पुगे। न फर्कन सकिने, न समुद्र तर्ने बाटो; आज मर्नु नै निको भनी सबै तीरमा बसे।
विन्ध्यका वन, अनि समुद्रतीरको महेन्द्र पर्वतअङ्गदहनुमानगाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

समुद्रतटमा खोजीदलसीता नभेटिँदै समय बितेपछि खोजीदल समुद्रतटमा चिन्तित हुन्छ।एआईले बनाएको चित्र - श्लोक ४.११६
सीता खोज्न भनेर वानरहरू फिर्थ्या सबै वन् महाँ।।
सीतालाइ न पाउँदै बिति गयो धेर् काल एक् दिन् तहाँ।।
अङ्गद्ले अति शोक् गर्या अब सहज् मार्छन् सबैको गयो।।
प्यारो प्राण गरौं कसो अब मर्यौं बाँच्नू यहीं तक् भयो।।
सीता खोज्छौँ भनेर वानरहरू सबै वनमा घुम्थे। सीतालाई नपाउँदै धेरै समय बित्यो। एक दिन त्यहाँ अङ्गदले अति शोक गरे: ‘अब हामीलाई सजिलै मार्छन्; सबैको गयो। प्यारो प्राण कसरी जोगाऊँ? अब हामी मर्यौँ; बाँच्नु यहीँसम्म भयो।’
शब्दार्थ: फिर्थ्या = घुम्थे · काल = समय · शोक् = शोक, दुःख · सहज् = सजिलै · मर्यौं = मर्यौँ · तक् = सम्म
- श्लोक ४.११७
सुग्रिव्ले त मलाइ मार्नु छ सहज् पाया निहूँ यो पनी।।
मार्छन् निश्चय शत्रु जानि अहिले यो शत्रुको बिज् भनी।।
केवल् रामकृपा हुँदा अघि बच्याँ ऐल्हे त राम्ले पनी।।
दिन्छन् निश्चय मार्नलाइ मतलब् खोजेन सीता भनी।।
‘सुग्रीवलाई त मलाई मार्नु नै छ; यो निहुँ पनि सजिलै पाए। “यो शत्रुको बीउ हो” भनेर, शत्रु ठानेर, अहिले उनले मलाई निश्चय मार्छन्। अघि त रामको कृपाले मात्र बाँचेँ; अहिले त “सीता खोजेन” भन्ने कारणले रामले पनि मलाई मार्न निश्चय दिनेछन्।’
शब्दार्थ: निहूँ = निहुँ, बहाना · जानि = जानेर, ठानेर · बिज् = बीउ, सन्तान · बच्याँ = बचेँ · मार्नलाइ = मार्नका लागि · मतलब् = कारण, बहाना
- श्लोक ४.११८
अङ्गद्का इ वचन सुनी कन तहाँ क्वै बिन्ति यो पार्दछन्।।
हे साहेप यहीं बसौं यहिं बस्या कुन् पाठले मार्दछन्।।
अङ्गद्का अरु वानरादिहरुका सून्या र कूरा तहाँ।।
बोल्या श्रीहनुमानले किन बहुत् छोटा गर्यौ बात् यहाँ।।
अङ्गदका यी वचन सुनेर त्यहाँ कोही यस्तो बिन्ती गर्छन्: ‘हे मालिक, यहीँ बसौँ; यहीँ बसे कुन उपायले मार्छन्?’ अङ्गद र अरू वानरहरूका कुरा त्यहाँ सुनेर श्रीहनुमानले भने: ‘यहाँ यति धेरै सानो कुरा किन गर्यौ?’
शब्दार्थ: क्वै = कोही · पार्दछन् = गर्छन् · साहेप = साहेब, मालिक · पाठले = उपायले, बाटोले · कूरा = कुरा · छोटा = सानो, ओछो
- श्लोक ४.११९
सुग्रिव्का प्रिय छौ अवश्य भगवान् राम्चन्द्रजीका पनी।।
साँचो भन्छु म बेस् कुरो हजुरमा यस्तो छ कारण् भनी।।
भूभार् हर्न भनेर राम अवतार् आदीपुरुष्को भयो।।
कस्को सक् छ सिताजि ह्रर्न नहिं ता इच्छा प्रभूकै छ यो।।
‘हजुर सुग्रीवका प्यारा हुनुहुन्छ, र भगवान् रामचन्द्रजीका पनि अवश्य प्यारा हुनुहुन्छ। म हजुरलाई साँचो, असल कुरा भन्छु; कारण यस्तो छ: पृथ्वीको भार हर्न भनेर आदिपुरुषको राम-अवतार भयो। सीताजीलाई हर्ने कसको सामर्थ्य छ र? होइन, यो त प्रभुकै इच्छा हो।’
शब्दार्थ: अवश्य = पक्कै · बेस् = असल, राम्रो · भूभार् = पृथ्वीको भार · आदीपुरुष्को = आदिपुरुषको · सक् = सामर्थ्य · नहिं ता = होइन, बरु
- श्लोक ४.१२०
मानिस्को अवतार् भयो प्रभुजिको सेवक् त वानर् भई।।
गर्छौ सेवन भक्तिले प्रभुजिका केवल् हुकुम्मा रही।।
जान्याछौं पछि धाममा पनि सँगै यो जान मन्ले यहाँ।।
क्या गर्छौ मनमा कुतर्क हरिको रिस् छैन कस्सै महाँ।।
‘प्रभुजीको मानिसका रूपमा अवतार भयो; हामी उनका सेवक भने वानर भएर आयौँ। केवल प्रभुजीको आज्ञामा रहेर हामी भक्तिपूर्वक उनको सेवा गर्छौँ। पछि हामी उनीसँगै धाममा पनि जानेछौँ; यो कुरा यहाँ मनले जान। मनमा कुतर्क गरेर के गर्छौ? हरिको कसैमाथि रिस छैन।’
शब्दार्थ: सेवक् = सेवक, दास · सेवन = सेवा · हुकुम्मा = आज्ञामा · धाममा = प्रभुको धाममा · कुतर्क = उल्टो तर्क · कस्सै = कसैमाथि
- श्लोक ४.१२१
यस्ता बात् हनुमानका सुनि बुझ्या अङ्गद् र खूसी भई।।
विन्ध्याचल् गिरिका कुनाकुनि समेत् सम्पूर्ण खोज्दै गई।।
पौंच्या क्षारसमुद्रका तिर महाँ पर्वत् थियो एक् तहाँ।।
तेस्को नाम महेन्द्र हो नजिकमा देखिन्छ सागर् जहाँ।।
हनुमानका यस्ता कुरा सुनेर अङ्गद बुझे र खुसी भए। विन्ध्याचल पर्वतका कुनाकाप्चासमेत सबै खोज्दै गएर उनीहरू नुनिलो समुद्रको तीरमा पुगे। त्यहाँ एउटा पर्वत थियो; त्यसको नाम महेन्द्र हो, जहाँबाट नजिकै सागर देखिन्छ।
शब्दार्थ: बात् = कुरा · बुझ्या = बुझे · कुनाकुनि = कुनाकाप्चा · क्षारसमुद्रका = नुनिलो समुद्रको · तिर = तीर, किनार · सागर् = समुद्र
- श्लोक ४.१२२
पृथ्वीमा न मिलिन् सिता न जलमा जान्या छ बाटो कतै।।
खोजौं जाउँ भन्या सक्यौं पृथिवि सब् पायौंन सीता कसै।।
फर्कौ जाउँ भन्या पनी अब सहज् मार्छन् त चाहीं यहीं।।
मर्नू आज निको भनेर तिरमा बन्दर् बस्या सब् तहीं।।
‘पृथ्वीमा सीता भेटिइनन्, र पानीमा कतै जाने बाटो छैन। खोजौँ, जाऊँ भन्दा सारा पृथ्वी सक्यौँ, तर सीतालाई कतै पाएनौँ। फर्कौँ, जाऊँ भन्दा पनि अब सजिलै मार्छन्। आज यहीँ मर्नु नै निको।’ यसो भनेर सबै बाँदर त्यहीँ तीरमा बसे।
शब्दार्थ: मिलिन् = भेटिइन् · जान्या = जाने · सक्यौं = सक्यौँ, सिध्यायौँ · पायौंन = पाएनौँ · निको = राम्रो, उचित · बन्दर् = बाँदर
स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर
मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी