किष्किन्धाकाण्ड

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

किष्किन्धाकाण्ड · प्रसङ्ग ८

ताराको विलाप

पति गुमाएकी ताराले रामसँग के मागिन्?कथा · ६ श्लोक · २ मिनेट

कथा

बालीसँग भएका बाँदर भागेर तारालाई सबै कुरा सुनाए: रामले लुकेर बाण हानी बालीलाई मारे, र सुग्रीव मन्त्रीसहित रामकै साथमा छन्। उनीहरूले राज्य अङ्गदलाई दिन बिन्ती गरे, सहरको ढोका थुनेर बस्ने आज्ञा मागे र तयार भएर उभिए। ‘हा नाथ, कता गयौ? अब छोरा, राज्य र धनले के गरूँ?’ भन्दै तारा रुँदै बाली ढलेको ठाउँमा पुगिन्। पतिका पाउ समातेर विलाप गर्दै उनले रामलाई भनिन्: फेरि बाण चढाएर मलाई पनि मारिदिनुहोस्; पत्नीको वियोग कस्तो हुन्छ, हजुरलाई थाहै छ; मलाई पतिकहाँ पठाउँदा पत्नीदानको पुण्य हजुरलाई मिल्नेछ। अनि सुग्रीवलाई भनिन्: मितले दिएको राज्य खुसीसाथ गर। यो सुनेर रामको मनमा दया पलायो।

किष्किन्धा, र बाली ढलेको ठाउँतारारामसुग्रीवअङ्गद

गाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

  1. शोकमा परेकी तारालाई रामले आत्माको नित्य स्वरूपबारे बुझाउँछन्।
    तारालाई तत्त्वज्ञानशोकमा परेकी तारालाई रामले आत्माको नित्य स्वरूपबारे बुझाउँछन्।एआईले बनाएको चित्र
  2. श्लोक ४.५६

    बालीका सँगमा थिया जति तहाँ वानर् ति भागी गया।।

    ताराजी सित गै वहाँ सब हवाल् विस्तार गर्दा भया।।

    राम्जीले लुकि बाण छोडि सहजै बाली त मारी दिया।।

    सुग्रिव् मन्त्रि समेत् बहुत् खुशि भई राम्कै हजुर्मा थिया।।

    बालीसँग त्यहाँ जति बाँदर थिए, ती भागेर गए, र ताराजीकहाँ पुगेर उनीहरूले सबै हाल विस्तारसँग सुनाए: ‘रामजीले लुकेर बाण छोडी सजिलै बालीलाई मारिदिए। सुग्रीव मन्त्रीसमेत अत्यन्त खुसी भएर रामकै सामु थिए।’

    शब्दार्थ: भागी = भागेर · हवाल् = हाल, खबर · विस्तार = विस्तारसँग · लुकि = लुकेर · मन्त्रि = मन्त्री · हजुर्मा = सामु, छेउमा

  3. श्लोक ४.५७

    यो राज् अङ्गदलाइ बक्सनु हवस् ढोका सहर्को थुनी।।

    बस्छौं जल्दि हुकुम् हवस् हजुरको क्या हुन्छ धेरै गुनी।।

    येती बिन्ति गर्या र वानरहरू जल्दी तयारी भया।।

    हूकुम् माफिक काम गर्न भनि सब् वानर् खडा भै रह्या।।

    ‘यो राज्य अङ्गदलाई दिनुहोस्; हामी सहरको ढोका थुनेर बस्छौँ। हजुरको आज्ञा छिटो होस्; धेरै सोचेर के हुन्छ?’ यति बिन्ती गरेर बाँदरहरू चाँडै तयार भए; आज्ञाअनुसार काम गर्न भनेर सबै बाँदर उभिइरहे।

    शब्दार्थ: बक्सनु हवस् = दिनुहोस् · थुनी = थुनेर, बन्द गरेर · जल्दि = चाँडो · गुनी = सोचेर, विचार गरेर · माफिक = अनुसार · खडा = उभिएका

  4. श्लोक ४.५८

    बालीको परलोक् भयो भनि खबर् सूनिन् र तारा रुँदै।।

    हा नाथ् आज कता गयौ भनि बहुत् विह्वल् निरन्तर हुँदै।।

    क्या गर्छू अब पुत्र राज्य धनले भन्दै ति तारा जहाँ।।

    बालीको परलोक् भयो उहि जगा सोधेर पौंचिन् तहाँ।।

    बालीको परलोक भयो भन्ने खबर सुनेर तारा रुँदै, ‘हा नाथ, आज कता गयौ?’ भन्दै निरन्तर अत्यन्त व्याकुल हुँदै, ‘अब छोरा, राज्य र धनले म के गरूँ?’ भन्दै, बालीको परलोक भएको त्यही ठाउँ सोधेर त्यहाँ पुगिन्।

    शब्दार्थ: परलोक् = परलोकवास, मृत्यु · विह्वल् = व्याकुल · निरन्तर = लगातार · पुत्र = छोरा · जगा = ठाउँ · पौंचिन् = पुगिन्

  5. श्लोक ४.५९

    बालीका दुइ पाउ पक्रि बहुतै रूँदी विलाप् खुप् गरी।।

    भन्छिन् श्रीरघुनाथलाइ रघुनाथ् फेर् बाण ऐल्हे धरी।।

    मारी देउ मलाइ जान्छु म पनी मेरा पतीका सँगै।।

    खोज्छन् स्वर्ग विषे मलाइ पतिले काहाँ म बस्छू न गै।।

    बालीका दुवै पाउ समातेर, धेरै रुँदै खुब विलाप गर्दै ताराले श्री रघुनाथलाई भनिन्: ‘रघुनाथ, अहिले फेरि बाण चढाएर मलाई मारिदिनुहोस्; म पनि आफ्ना पतिसँगै जान्छु। स्वर्गमा पतिले मलाई खोज्छन्; म नगई कहाँ बसूँ?’

    शब्दार्थ: पक्रि = समातेर · विलाप् = रोदन · धरी = चढाएर, लिएर · पतीका = पतिका · विषे = मा · न गै = नगई

  6. श्लोक ४.६०

    पत्नी सीत वियोग् हुँदा यति विलाप् हूँदा रह्याछन् भनी।।

    मालुम् सब् त तहीं छ फेर् म भनु क्या पर्दैन भन्नू पनी।।

    पत्नीदान् गरि पुण्य हुन्छ जति सो मिल्न्या छ पुण्यै पनी।।

    तस्मात् आज अवश्य हान शरले जावस् पती थ्यैं भनी।।

    ‘पत्नीसँग बिछोड हुँदा यति विलाप हुँदोरहेछ भन्ने सबै कुरा हजुरलाई त्यहीँ थाहा छ; फेरि म के भनूँ, भन्नु पनि पर्दैन। पत्नीदान गर्दा जति पुण्य हुन्छ, त्यो पुण्य पनि (हजुरलाई) मिल्नेछ। त्यसैले “पतिकहाँ जाओस्” भनेर आज मलाई अवश्य बाणले हान्नुहोस्।’

    शब्दार्थ: वियोग् = बिछोड · मालुम् = थाहा · पत्नीदान् = पत्नीको दान · पुण्यै = पुण्य नै · शरले = बाणले · थ्यैं = कहाँ, छेउ

    टिप्पणी: ‘पत्नीदान’: ताराको तर्क यो हो कि मलाई मारेर पतिकहाँ पुर्‍याइदिँदा रामलाई पत्नी दान गरेको पुण्य मिल्छ।

  7. श्लोक ४.६१

    येती बात् अगि राम सीत गरि फेर् सुग्रिव्जिलाई पनी।।

    भन्छिन् लौ गर राज्य आज खुसिले मित्ले दियाको भनी।।

    ताराका इ वचन् सुनी कन बहुत् आयो प्रभूमा दया।।

    तारालाइ बुझाउना कन तहाँ एक् तत्त्व भन्दा भया।।

    रामसँग पहिले यति कुरा गरेर उनले फेरि सुग्रीवलाई पनि भनिन्: ‘लौ, मितले दिएको हो भनेर आज खुसीसाथ राज्य गर।’ ताराका यी वचन सुनेर प्रभुको मनमा धेरै दया आयो; ताराको मन बुझाउन उनले त्यहाँ एउटा तत्त्व बताए।

    शब्दार्थ: अगि = अघि, पहिले · लौ = ल · मित्ले = मितले, मित्रले · दियाको = दिएको · दया = करुणा · तत्त्व = सारभूत ज्ञान

स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर

मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी