सनत्कुमारको उपदेश
रावणले सीतालाई जानीजानी हरेको थियो?उपदेश · १२ श्लोक · ४ मिनेटकथा
अगस्त्यले सुनाए: एक दिन रावणले सनत्कुमार ऋषिलाई भेटेर सोध्यो, देवताहरूमा सबैभन्दा बलवान् को हो, र योगीहरू कसको ध्यान गरेर संसार तर्छन्। उसको मनसाय बुझेर सनत्कुमारले भने: ‘हरि जत्तिको ठूलो कोही छैन; उनैको नाभिकमलबाट ब्रह्मा जन्मिए, र इन्द्रहरू उनकै भरमा शत्रु जित्छन्। देवताले मारेकाहरू स्वर्ग भोगेर फेरि जन्मिन्छन्; हरिले मारेको तुरुन्तै मुक्त हुन्छ।’ हरिसँग लडेर मर्छु र मुक्त हुन्छु भन्ने अठोट रावणले गर्यो। आशीर्वाद दिँदै ऋषिले भने, चराचर सबै हरिको विराट रूप हो; पीताम्बरधारी साँवलो सूक्ष्म रूप दशरथका छोरा राम भएर दण्डकवन जानेछ। अगस्त्यका अनुसार, त्यसैले रावणले सीतालाई लक्ष्मी चिनेर हर्यो। ग्रन्थ भन्छ, यो कथा पढ्ने-सुन्नेको पाप हट्छ, आयु र धन बढ्छ।
अयोध्याको राजदरबार (कथामा रावण र सनत्कुमारको भेट)अगस्त्यरामरावणसनत्कुमारगाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

सनत्कुमारको उपदेशसनत्कुमारले रावणलाई हरिको महिमा र मुक्तिको विषय बताउँछन्।एआईले बनाएको चित्र - श्लोक ७.८२
रावण्को र सनत्कुमार ऋषिको एक् दिन् भयो भेट् कहीं।
सोध्यो रावणले परी चरणमा क्यै बात् ऋषी थ्यैं तहीं।।
ब्रह्मन् को बलवान् छ देवहरुमा आधार कस्को गरी।
जित्छन् सब् रिपुलाइ देवगणले साम्ने अगाडी सरी।।
(अगस्त्यले भने:) ‘एक दिन कतै रावण र सनत्कुमार ऋषिको भेट भयो। रावणले चरणमा परेर त्यहीँ ऋषिसँग एउटा कुरा सोध्यो: “हे ब्रह्मन्, देवताहरूमा बलवान् को हो? कसको भर गरेर देवगणले सामुन्ने अगाडि सरी सबै शत्रुलाई जित्छन्?”’
शब्दार्थ: भेट् = भेट · थ्यैं = सँग · ब्रह्मन् = हे ब्रह्मन् (हे ज्ञानी ऋषि) · आधार = भर, आश्रय · रिपुलाइ = शत्रुलाई · साम्ने = सामुन्ने
टिप्पणी: सनत्कुमार: पुराणअनुसार ब्रह्माका मानसपुत्र चार कुमार (सनक, सनन्दन, सनातन र सनत्कुमार) मध्ये एक, सधैँ बालकको रूपमा रहने ज्ञानी ऋषि।
- श्लोक ७.८३
कस्को पूजन गर्दछन् द्विजहरू जो योगि हुन् सो पनी।
कस्को ध्यान् कन गर्दछन् सहजमा संसार् तरौंला भनी।।
यस्को निश्चय कत्ति पाइन अनेक् कस्तै विचार्दा पनी।
ठूलो कुन् छ बताइ बक्सनु हवस् येही छ ठूलो भनी।।
‘“द्विजहरू, र जो योगी हुन् उनीहरू पनि, कसको पूजा गर्छन्? ‘सजिलै संसार तरौँला’ भनेर कसको ध्यान गर्छन्? जतिसुकै विचार गर्दा पनि मैले यसको अलिकति पनि निश्चय पाइनँ। ‘यही ठूलो हो’ भनेर ठूलो को हो, बताइदिनुहोस्।”’
शब्दार्थ: द्विजहरू = द्विज, ब्राह्मणहरू · ध्यान् = ध्यान · तरौंला = तरौँला, पार गरौँला · निश्चय = पक्का कुरा · कत्ति = अलिकति पनि · बक्सनु हवस् = दिनुहोस्, गरिदिनुहोस्
- श्लोक ७.८४
सून्या प्रश्न सनत्कुमार ऋषिले यस्ता डबल्को जसै।
जान्या रावणको र आशय उसै माफिक् बताया तसै।।
सून्यौ रावण एक् हरी सरि ठुलो मिल्दैन आर्को कबै।
द्यौताका सब दानवादिहरुका आधार् इनै हुन् सबै।।
‘सनत्कुमार ऋषिले यस्ता गहन प्रश्न सुन्नेबित्तिकै रावणको आशय पनि बुझे, र त्यसै अनुसार बताए: “सुन रावण, एउटा हरिजत्तिको ठूलो अरू कोही कहिल्यै भेटिँदैन। देवताहरू र दानव आदि सबैका आधार यिनै हुन्।”’
शब्दार्थ: डबल्को = मोलको, गहन · आशय = मनसाय · माफिक् = अनुसार · सरि = जस्तो, जत्तिको · कबै = कहिल्यै · द्यौताका = देवताका
पाठ पक्का छैन: पहिलो पाउको ‘डबल्को’ को अर्थ पक्का छैन। यस ग्रन्थमा अन्यत्र ‘डबल’ धन वा मोलको अर्थमा आउँछ (१.१२०, ‘भारी डबल्ले’); यहाँ ‘यस्ता मोलका, गहन (प्रश्न)’ भनी पढिएको छ, र १९७६ को हिन्दी अनुवादले पनि ‘महत्वपूर्ण’ भनेको छ।
- श्लोक ७.८५
जस्ले नाभि कमल् विषे त भगवान् ब्रह्माजि पैदा गरी।
ती द्वारा जगतै बनाउनु भयो ठूला तिनै हुन् हरी।।
इन्द्रादीहरु जित्तछन् रिपु सबै आधार् हरीकै गरी।
ध्यान्ले योगिहरू तिनै कन भजी जान्छन् सहज् पार् तरी।।
‘“जसले आफ्नो नाभिकमलमा भगवान् ब्रह्माजीलाई जन्माएर उनैद्वारा संसार बनाउनुभयो, ती हरि नै ठूला हुन्। इन्द्र आदिले हरिकै भर गरेर सबै शत्रु जित्छन्। योगीहरू ध्यानद्वारा उनैलाई भजेर सजिलै पार तर्छन्।”’
शब्दार्थ: नाभि = नाइटो · कमल् = कमल · पैदा = उत्पन्न, जन्म · इन्द्रादीहरु = इन्द्र आदि · भजी = भजेर, उपासना गरेर · पार् = पारि
- श्लोक ७.८६
रावण्ले इ वचन् सुन्यो र ऋषिका बिन्ती गर्यो फेर् तहाँ।
विष्णूले जति मार्दछन् रण महाँ ती बस्न जान्छन् कहाँ।।
दोस्रो प्रश्न सुन्या तहाँ ति ऋषिले यस्ता प्रकार्को जसै।
उत्तर् फेरि दिया कृपा गरि तहाँ तेस्लाइ तिन्ले तसै।।
‘रावणले यी वचन सुन्यो, र त्यहाँ ऋषिसँग फेरि बिन्ती गर्यो: “विष्णुले युद्धमा जति मार्छन्, ती बस्न कहाँ जान्छन्?” यस प्रकारको दोस्रो प्रश्न सुन्नेबित्तिकै ती ऋषिले कृपा गरेर त्यहाँ उसलाई फेरि उत्तर दिए।’
शब्दार्थ: वचन् = वचन, कुरा · फेर् = फेरि · रण = युद्ध · दोस्रो = दोस्रो · प्रकार्को = प्रकारको · उत्तर् = उत्तर, जवाफ
- श्लोक ७.८७
द्यौताले जति मार्दछन् ति त अनेक् स्वर्गादिको भोग् गरी।
कालान्तर् पछि जन्म हुन्छ तिनको पृथ्वीतलैमा झरी।।
जस्लाई हरि मार्दछन् उ त तसै जान्छन् तुरुन्तै अनी।
मुक्तै भै कन बस्छ जन्म तसको हूँदैन कैले पनी।।
‘“देवताले जति मार्छन्, उनीहरू स्वर्ग आदिका अनेक भोग गरेर, केही समय बितेपछि पृथ्वीमा झरेर फेरि जन्मिन्छन्। हरिले जसलाई मार्छन्, ऊ त त्यसै बेला तुरुन्तै जान्छ, र मुक्त भएर बस्छ; उसको जन्म फेरि कहिल्यै हुँदैन।”’
शब्दार्थ: कालान्तर् = केही समय बितेपछि · पृथ्वीतलैमा = पृथ्वीमा नै · झरी = झरेर · तुरुन्तै = तुरुन्तै · मुक्तै = मुक्त नै · कैले = कहिल्यै
- श्लोक ७.८८
यस्ता सत्य वचन् सुनी मन बुझ्यो रावण् भयो खुस् पनी।
सङ्ग्राम् श्रीहरि थ्यैं गरी तहिं मरी मुक्तै म हुन्छू भनी।।
यस्तो सुर् मनमा जसै दृढ गर्यो जान्या ऋषीले पनी।
खूसी भै ति सनत्कुमार ऋषिले आशीष दीया पनी।।
‘यस्ता सत्य वचन सुनेर रावणको मन बुझ्यो, र ऊ खुसी पनि भयो: “श्रीहरिसँग युद्ध गरेर त्यहीँ मरेँ भने म मुक्त नै हुन्छु।” उसले मनमा यस्तो अठोट दृढ गर्नेबित्तिकै ऋषिले पनि थाहा पाए, र खुसी भएर सनत्कुमार ऋषिले उसलाई आशीर्वाद पनि दिए।’
शब्दार्थ: सङ्ग्राम् = युद्ध · थ्यैं = सँग · सुर् = सुर, अठोट · दृढ = बलियो, पक्का · जान्या = जाने, थाहा पाए · आशीष = आशीर्वाद
- श्लोक ७.८९
हे रावण् सुन वत्स जो छ मनमा स्वाभीष्टसिद्धी सबै।
तिम्रो लौ परिपूर्ण हुन्छ मनमा शङ्का नमान्या कबै।।
रुप् जस्तो हरिको छ भन्छु अहिले यस्ता हरी छन् भनी।
स्थावर् जङ्गम सूर्य्य चन्द्र पृथिवी शेष् दैत्य दानव् पनी।।
‘“हे रावण, सुन वत्स, तिम्रो मनमा जे छ, तिम्रा आफ्ना ती सबै इच्छाको सिद्धि लौ, पूरा हुन्छ; मनमा कहिल्यै शङ्का नमान। हरिको रूप जस्तो छ, ‘हरि यस्ता छन्’ भनेर अहिले भन्छु: स्थावर र जङ्गम, सूर्य, चन्द्र, पृथ्वी, शेष, दैत्य र दानव पनि —”’
शब्दार्थ: वत्स = बाबु, प्रिय बालक · स्वाभीष्टसिद्धी = आफ्नो इच्छाको सिद्धि · परिपूर्ण = पूरा · नमान्या = नमान्नू · स्थावर् = स्थिर, नचल्ने · जङ्गम = चल्ने
- श्लोक ७.९०
ई रुप् हुन् हरिका अनेक् तरहका यो रुप् विराट् रूप हो।
पीताम्बर् घनश्याम् त सूक्ष्म रुप हो देख्नू कृपैले छ यो।।
यो रुप् देखन मन्सुवा छ त हुनन् इक्ष्वाकु कुल्मा हरी।
छोरा हुन् दशरथ्जिका भनि जगत् भन्नन् ति राम् नाम् गरी।।
‘“— यी हरिका अनेक किसिमका रूप हुन्; यो रूप विराट रूप हो। पीताम्बर लगाएका, बादलजस्तै साँवला रूप चाहिँ सूक्ष्म रूप हो; यो कृपाले मात्र देखिन्छ। यो रूप हेर्ने मनसुबा छ भने, हरि इक्ष्वाकुकुलमा जन्मिनेछन्; ‘दशरथका छोरा हुन्’ भनेर संसारले उनलाई राम नाम दिएर बोलाउनेछ।”’
शब्दार्थ: तरहका = किसिमका · विराट् = विराट, विशाल · पीताम्बर् = पहेँलो वस्त्र लगाउने · घनश्याम् = बादलजस्तो साँवलो · मन्सुवा = मनसुबा, इच्छा · कुल्मा = कुलमा, वंशमा
- श्लोक ७.९१
सीता लक्ष्मण साथमा लिइ पिताजीका हुकुम्ले गरी।
जानन् दण्डक वन् महाँ भजि लिया चीन्ह्या तिनै हुन् हरी।।
यो विस्तार सनत्कुमार ऋषिका मुख् देखि जस्सै सुन्यो।
चीन्ह्यो ख्वामितलाइ तेस् बखतमा तेस्ले र यस्तो गुन्यो।।
‘“पिताजीको हुकुमले सीता र लक्ष्मणलाई साथमा लिएर उनी दण्डकवनमा जानेछन्। उनलाई भजेर चिन: तिनै हरि हुन्।” सनत्कुमार ऋषिको मुखबाट यो विस्तार सुन्नेबित्तिकै उसले त्यसै बेला स्वामीलाई चिन्यो, र यस्तो गुन्यो:’
शब्दार्थ: हुकुम्ले = आज्ञाले · दण्डक = दण्डकारण्य · भजि लिया = भजेर, उपासना गरेर · चीन्ह्यो = चिन्यो · ख्वामितलाइ = स्वामीलाई · गुन्यो = गुन्यो, मनमा सोच्यो
पाठ पक्का छैन: दोस्रो पाउको ‘भजि लिया चीन्ह्या’ लाई ‘भजेर चिन’ भनी पढिएको छ; यसलाई ‘जसले भज्छ, उसले चिन्छ’ भन्ने अर्थमा पनि पढ्न सकिन्छ। १९७६ को हिन्दी अनुवादले ‘उनैलाई हरि जानेर चिन’ मात्र भनेको छ।
- श्लोक ७.९२
श्रीराम्चन्द्र सितै विरोध् गरि तिनैका हात देखी मरी।
संसार्सागर पार् तरेर सहजै जान्छू जहाँ छन् हरी।।
यस्ता आशयले सिता कन हर्यो रावण् त हो बुद्धिमान्।
लक्ष्मी हुन् इ सिता भनी कन चिन्ह्यो मान्थ्यो कहाँ हो अजान्।।
‘“श्रीरामचन्द्रसँगै विरोध गरेर, उनकै हातबाट मरेर, म सजिलै संसारसागर तरी हरि जहाँ छन् त्यहाँ जान्छु।” यस्तो आशयले रावणले सीतालाई हर्यो; रावण त बुद्धिमान् हो। “यी सीता लक्ष्मी हुन्” भनेर उसले चिनेको थियो; ऊ अजान कहाँ थियो र?’
शब्दार्थ: विरोध् = विरोध, शत्रुता · संसार्सागर = संसाररूपी सागर · आशयले = मनसायले · बुद्धिमान् = बुद्धिमान् · चिन्ह्यो = चिन्यो · अजान् = अनजान
टिप्पणी: सनत्कुमारको उपदेश सुनेर, सीतालाई लक्ष्मी चिनेर, हरिका हातबाट मरी मुक्त हुन रावणले जानीजानी सीता हरेको यो कथन अध्यात्म रामायणको परम्परासँग मिल्छ (३.५२ र ५.३३ पनि हेर्नुहोस्)। वाल्मीकि रामायणमा रावणले शूर्पणखाको उक्साइमा र कामनाले सीता हर्छ; त्यहाँ सनत्कुमारसँगको यो संवाद छैन।
- श्लोक ७.९३
जो यो कथा कन खुसी भइ पाठ गर्छन्।
सुन्छन् कहीं कहिं सुनायर पाप हर्छन्।।
खुप् आयु बढ्छ तिनको अति सौख्य हुन्छन्।
धन्लाभ हुन्छ बहुतै तब नित्य सुन्छन्।।
‘जसले यो कथा खुसी भएर पाठ गर्छन्, कतै सुन्छन्, कतै सुनाउँछन्, उनीहरू पाप हर्छन्। उनको आयु धेरै बढ्छ, उनीहरू अत्यन्त सुखी हुन्छन्, र यो नित्य सुन्दा उनलाई धेरै धनलाभ हुन्छ।’
शब्दार्थ: पाठ = पाठ, वाचन · सुनायर = सुनाएर · हर्छन् = हटाउँछन् · आयु = उमेर · सौख्य = सुखी · धन्लाभ = धनलाभ
स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर
मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी