रामगीता: ध्यान र भक्ति
ध्यान कि भक्ति: रामले कुन बाटो देखाए?उपदेश · ९ श्लोक · ३ मिनेटकथा
रामले आत्मा चिन्ने बाटो बताए: एकान्तमा बसेर, इन्द्रिय र मन जितेर, सारा जगत् आत्माकै सत्ता हो भनी विचार गर्नू। अज्ञान रहुन्जेल ओङ्कार जगत्को वाचक हो; ज्ञानपछि त्यसका अ, उ, म आत्मामा लीन हुन्छन्, र निर्मल आत्मा मात्र रहन्छ। ‘त्यही आत्मा म हुँ’ भन्ने ज्ञान दृढ भएको मानिस जीवन्मुक्त हुन्छ। उनले भने, प्रारब्धका सुख-दुःख सहँदै ध्यान गर्ने मानिस देह छुटेपछि, पानी समुद्रमा मिलेझैँ, उनैमा मिल्छ। आत्मा मात्र सत्य हो, जगत् डोरीमा देखिएको साँपझैँ झूटो; नबुझे उनका चरणमा परेर सेवा गर्नू। उनको सगुण रूप भज्ने र निर्गुण आत्मामा मन लगाउने दुवै उनैजस्ता हुन्। रामका अनुसार यसलाई श्रद्धाले पढ्नेले संसारसागर तर्छ।
अयोध्या, रामको राज्यरामलक्ष्मणगाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

ध्यान र भक्तिरामले एकान्त ध्यान, आत्मविचार र भक्तिका मार्ग बताउँछन्।एआईले बनाएको चित्र - श्लोक ७.१४१
आत्मा यस् रितले चिह्निन्छ पहिले एकान्तमा गै बसोस्।
दस् इन्द्रीय जितेर मन् पनि जिती आत्मैविचार्मा परोस्।।
जानोस् जो छ जगत् प्रकाश् सकल यो हो आत्मसत्ता भनी।
येही तत्त्व बुझी त पूर्ण रुपको होइन्छ आफू पनी।।
‘आत्मा यसरी चिनिन्छ: पहिले (मानिस) एकान्तमा गएर बसोस्; दस इन्द्रिय जितेर, मन पनि जितेर आत्मविचारमै लागोस्। यो सारा प्रकाशित जगत् जुन छ, यो आत्माकै सत्ता हो भनी जानोस्। यही तत्त्व बुझेपछि आफू पनि पूर्णरूपको भइन्छ।’
शब्दार्थ: चिह्निन्छ = चिनिन्छ · एकान्तमा = एकान्तमा, एक्लै · आत्मैविचार्मा = आत्मविचारमै · प्रकाश् = प्रकाश · आत्मसत्ता = आत्माको सत्ता · होइन्छ = भइन्छ
- श्लोक ७.१४२
ओङ्कार् वाचक हो सबै जगतको अज्ञान् अवस्था महाँ।
ज्ञानोत्तर् हुन सक्छ वाचक कहाँ लिन् हुन्छ आत्मै महाँ।।
आत्मामा जब लिन् भया अ उ म तिन् विश्वादि साक्षीसहित्।
आत्मै मात्र रहन्छ तेस् बखतमा निर्मल् उपाधीरहित्।।
‘अज्ञानको अवस्थामा ओङ्कार सारा जगत्को वाचक (बोध गराउने शब्द) हो। ज्ञानपछि त्यो वाचक कहाँ हुन सक्छ र? (त्यो) आत्मामै लीन हुन्छ। अ, उ, म — यी तीन, विश्व आदि साक्षीसहित, आत्मामा लीन भएपछि त्यस बेला निर्मल, उपाधिरहित आत्मा मात्र रहन्छ।’
शब्दार्थ: ओङ्कार् = ओङ्कार, ॐ · वाचक = बोध गराउने शब्द · ज्ञानोत्तर् = ज्ञानपछि · विश्वादि = विश्व आदि · साक्षीसहित् = साक्षीसहित · उपाधीरहित् = उपाधिरहित
टिप्पणी: वेदान्तअनुसार ॐ का तीन अक्षर अ, उ, म क्रमशः जाग्रत्, स्वप्न र सुषुप्तिका अनुभवकर्ता विश्व, तैजस र प्राज्ञसँग जोडिन्छन्; श्लोकले ‘विश्वादि’ (विश्व आदि) मात्र भन्छ।
- श्लोक ७.१४३
सोही आत्म म हूँ भनी दृढ भयो ज्ञान्का विचार्ले जसै।
जीवन्मुक्त भनी कहिन्छ जन त्यो पर्दैन ताप्मा कसै।।
सब् इन्द्रीयशमन् गरेर बलवान् कामादिको नाश् गरी।
अभ्यास् गर्नु समाधिमा त सहजै देखिन्छु साम्ने हरी।।
‘त्यही आत्मा म हुँ भन्ने कुरा ज्ञानको विचारले जसै दृढ भयो, त्यस्तो मानिसलाई जीवन्मुक्त भनिन्छ; ऊ कुनै तापमा पर्दैन। सबै इन्द्रियको शमन गरेर, बलिया काम आदिको नाश गरेर समाधिमा अभ्यास गर्नू; त्यसो गरे म हरि सजिलै सामुन्ने देखिन्छु।’
शब्दार्थ: दृढ = पक्का · जीवन्मुक्त = जिउँदै मुक्त · ताप्मा = तापमा, दुःखमा · इन्द्रीयशमन् = इन्द्रियको शमन · कामादिको = काम आदिको · देखिन्छु = देखिन्छु
- श्लोक ७.१४४
येही पूर्ण अनन्त आत्मरुपको ध्यान् नित्य गर्दै रहोस्।
जो प्रारब्ध छ सो बुझेर बलियो ई दुःख सुख् सब् सहोस्।।
येही रित् सित दिन् बिताउँछ भन्या यो देह छुट्ला जसै।
संसार्का सब दुःख छाडि कन त्यो लिन् हुन्छ मैमा तसै।।
‘(मानिसले) यही पूर्ण, अनन्त आत्मरूपको नित्य ध्यान गरिरहोस्। जे प्रारब्ध छ, त्यो बुझेर, बलियो भएर, यी सबै दुःख-सुख सहोस्। यसै रीतिले दिन बिताउँछ भने, यो देह छुट्नेबित्तिकै संसारका सबै दुःख छाडेर ऊ उसै बेला ममा लीन हुन्छ।’
शब्दार्थ: अनन्त = अन्त्य नभएको · ध्यान् = ध्यान · प्रारब्ध = प्रारब्ध, सुरु भइसकेको कर्मफल · सहोस् = सहोस् · छुट्ला = छुट्ला, छुट्नेछ · मैमा = ममा
- श्लोक ७.१४५
आदीमा न त अन्त्यमा न बिचमा यो देहधारी बनी।
पूर्णानन्द हुँदैन जान्नु सबले यो सत्य बात् हो भनी।।
तस्मात् यो विधि छोडि गर्नु जनले आत्मैविचार् खुप् गरी।
त्यो मैमा मिलि जान्छ जल् जलधिमा पौंचेर मील्या सरी।।
‘देहधारी भएर न सुरुमा, न अन्त्यमा, न बीचमा पूर्ण आनन्द हुन्छ; यो साँचो कुरा हो भनी सबैले जान्नू। त्यसैले मानिसले यो विधि छोडेर राम्ररी आत्मविचार गर्नू। (त्यस्तो मानिस) पानी समुद्रमा पुगेर मिलेझैँ ममा मिलिजान्छ।’
शब्दार्थ: आदीमा = सुरुमा · देहधारी = शरीर धारण गरेको · पूर्णानन्द = पूर्ण आनन्द · विधि = विधि, नियम · जलधिमा = समुद्रमा · पौंचेर = पुगेर
पाठ पक्का छैन: ‘यो विधि छोडि’ लाई कर्मकाण्डका विधि (नियम) छोडेर भनी पढिएको छ, जुन ७.१३१ को ‘सब् कर्म छाडी दिनू’ सँग मिल्छ; ‘देहधारीको यो चाल छोडेर’ भन्ने अर्थ पनि लाग्न सक्छ।
- श्लोक ७.१४६
आत्मै मात्र छ सत्य यो सब जगत् झूटै छ झूटो पनी।
डोरी सर्प बुझ्या सरी बिबुझमा देखिन्छ साँचो भनी।।
जान्नू जानिइयेन यो भनि भन्या मेरा चरण्मा परी।
सेवा गर्नु र जान्दछन् नतर ता टर्दैन कस्तै गरी।।
‘आत्मा मात्र सत्य हो; यो सबै जगत् झूटो हो, झूटै हो। डोरीलाई साँप बुझेझैँ, नबुझ्दा यो साँचो देखिन्छ। “जान्न खोजेँ, तर यो जानिएन” भन्छ भने, मेरा चरणमा परेर सेवा गरोस्; (सेवा गर्नेले) जान्दछन्। नत्र त (यो भ्रम) जसरी पनि टर्दैन।’
शब्दार्थ: झूटै = झूटो नै · बिबुझमा = नबुझ्दा, अज्ञानमा · जानिइयेन = जानिएन · चरण्मा = चरणमा · नतर = नत्र · टर्दैन = टर्दैन, हट्दैन
- श्लोक ७.१४७
वेद्को सार रहस्य यो सब कह्याँ जो यो विचार् गर्दछन्।
कोटी जन्म सहस्रका सकल पाप् तिन्का सहज् टर्दछन्।।
तस्मात् भाइ विचार यो सब जगत् झूटो चटक् झैं भनी।
मैमा भक्ति सदा लगायर रहू आनन्द रूपी बनी।।
‘वेदको सार र रहस्य, यो सबै मैले भनेँ। जसले यसको विचार गर्छन्, तिनका करोडौँ-हजारौँ जन्मका सबै पाप सजिलै टर्छन्। त्यसैले, भाइ, यो सबै जगत् चटक (जादुको खेल) जस्तै झूटो हो भनी विचार गर, र आनन्दरूप भएर ममा सधैँ भक्ति लगाएर रह।’
शब्दार्थ: सार = सार, मुख्य कुरा · रहस्य = गोप्य कुरा · कोटी = करोड · सहस्रका = हजारौँका · चटक् = चटक, जादुको खेल · रहू = रहनू, रह
- श्लोक ७.१४८
मेरो येहि सगुण् स्वरूप् कन खुसी मानी भजन् वा गरुन्।
वा निर्गुण् परिपूर्ण आत्म रुपमा लैगेर यो मन् धरुन्।।
ती दूवै मइ तुल्य हुन् ति मइ हुन् ती मै सरीका बनी।
गर्छन् सब् भुवनै पवित्र तिनले कुल्ची दिंदामा पनी।।
‘(कोही) मेरो यही सगुण स्वरूपलाई खुसी मानेर भजून्, वा (कोही) निर्गुण, परिपूर्ण आत्मरूपमा यो मन लगेर राखून्; ती दुवै मजस्तै हुन्, ती म नै हुन्, मजस्तै बनेका। तिनले कुल्चिदिँदा पनि सबै भुवन पवित्र हुन्छन्।’
शब्दार्थ: सगुण् = गुणसहितको · भजन् = भजन, आराधना · निर्गुण् = गुणरहित · धरुन् = राखून् · तुल्य = बराबर, जस्तै · कुल्ची = कुल्चेर
- श्लोक ७.१४९
श्रद्धा भक्ति रहोस् गुरूचरणमा मेरा वचन्मा पनी।
यस्लाई श्रुतिसार् बुझी कन पढोस् मुल् तत्त्व यै हो भनी।।
यस्ता रित् सित यो पढ्यो पनि भन्या अज्ञानको नाश् गरी।
मेरै रुप् बनि जान्छ जान्छ सहजै संसारसागर् तरी।।
‘गुरुका चरणमा र मेरा वचनमा पनि श्रद्धा र भक्ति रहोस्। यसलाई श्रुतिको सार बुझेर, मूल तत्त्व यही हो भनी पढोस्। यस रीतिले यो पढ्यो भने पनि (मानिस) अज्ञानको नाश गरी मेरै रूप बनिजान्छ, र सजिलै संसारसागर तरेर जान्छ।’
शब्दार्थ: श्रद्धा = आस्था · भक्ति = भक्ति · गुरूचरणमा = गुरुका चरणमा · श्रुतिसार् = श्रुति (वेद) को सार · मुल् तत्त्व = मूल तत्त्व · संसारसागर् = संसाररूपी समुद्र
टिप्पणी: डिजिटल प्रतिलिपिमा ‘भत्ति’ थियो; १९५४, १९६७, १९७६ र होमनाथका छापा अनुसार ‘भक्ति’ राखिएको छ।
स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर
मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी