उत्तरकाण्ड

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

उत्तरकाण्ड · प्रसङ्ग १९

रामसभामा रामकथा

रामजस्तै देखिने यी गायक कुमार को हुन्?कथा · ६ श्लोक · २ मिनेट

कथा

एक दिन वाल्मीकिले लव-कुशलाई अर्ती दिए: तिमीहरूको गान सुनेर संसार खुसी हुन्छ; श्रीरामको पनि सुन्ने मन छ, गएर गाओ; तर खुसी भएर कुनै बकस दिइयो भने त्यसलाई तृणजस्तो ठानेर नलिनू। दुई भाइ ऋषिहरूको सामुन्ने गाउन थाले। त्यो अपूर्व गानले रामको मन पनि तान्यो, र उनले राजा, पण्डित र वृद्धजनसहित सभा गरेर कुमारहरूलाई बोलाए। रामजस्तै देखिने कुमारहरूलाई देखेर सबै छक्क परे; रामकै जस्तो लुगा लगाए त को राम हुन् भनी चिन्नै गाह्रो हुन्थ्यो। गान्धर्व सुरको गानले राम अत्यन्त खुसी भए र भरतमार्फत दस हजार रुपियाँ दिलाए; तर दुवै भाइ धन छोडेर वाल्मीकिकहाँ फर्के।

रामको सभावाल्मीकिलवकुशरामभरत

गाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

  1. लव र कुश रामसभामा कथा गाउँछन् र पुरस्कारको धन लिन मान्दैनन्।
    रामसभामा रामकथालव र कुश रामसभामा कथा गाउँछन् र पुरस्कारको धन लिन मान्दैनन्।एआईले बनाएको चित्र
  2. श्लोक ७.१७४

    एक् दिन् वाल्मिकिले त अर्ति दिनु भो हे पुत्र हो गाउँछौ।

    तिम्रो गान् सुनि खूसि हुन्छ दुनियाँ अत्यन्त यश् पाउँछौ।

    श्रीराम्का पनि गान सुन्न कन मन् आयेर गाऊ भनी।

    लाया गाउन यो भन्या दुइ जना मीलेर गाया पनी।।

    एक दिन वाल्मीकिले अर्ती दिए: ‘हे छोराहरू, तिमीहरू गाउँछौ। तिम्रो गान सुनेर दुनियाँ खुसी हुन्छ, र तिमीहरू अत्यन्त यश पाउँछौ। श्रीरामको पनि गान सुन्ने मन भएको छ; गएर गाओ।’ यसो भनेपछि दुवै जना गाउन लागे, र मिलेर गाए।

    शब्दार्थ: अर्ति = अर्ती, सल्लाह · गाउँछौ = गाउँछौ · दुनियाँ = संसार, मानिस · यश् = यश, कीर्ति · लाया = लागे · मीलेर = मिलेर

    पाठ पक्का छैन: तेस्रो पाउको ‘मन् आयेर गाऊ’ लाई ‘(रामको) सुन्ने मन भएको छ, (गएर) गाओ’ भनेर पढिएको छ; होमनाथको छापा र १९७६ को छापामा ‘आयो र’ छ। यसलाई ‘(रामकहाँ) आएर गाओ’ भनेर पनि बुझ्न सकिन्छ।

  3. श्लोक ७.१७५

    गान्ले खुस् भइ केहि बक्सिस भया बक्सिस् भयाका जती।

    चिज् छन् सब् तृण झैं गरेर तिमिले केही न लीया रती।।

    अर्ती वाल्मिकि देखि पाइ कुशलव् अत्यन्त खूसी भई।

    लाग्या गाउन दूइ भाइ ऋषिका साम्ने अगाडी गई।।

    ‘गानले खुसी भएर केही बकस भयो भने, बकस भएका जति चीज छन्, सबैलाई तृणजस्तो ठानेर तिमीहरूले रत्ति पनि नलिनू।’ वाल्मीकिबाट यो अर्ती पाएर कुश र लव अत्यन्त खुसी भए, र दुवै भाइ ऋषिहरूको सामुन्ने अगाडि गएर गाउन लागे।

    शब्दार्थ: बक्सिस = बकस, इनाम · चिज् = चीज · तृण = तृण, घाँस · झैं = जस्तो · रती = रत्ति, अलिकति पनि · साम्ने = सामुन्ने

  4. श्लोक ७.१७६

    सून्या तेहि अपूर्व गान् र रघुनाथ्ज्यूका पनी मन् गयो।

    मेरो मन् पनि गानले हरि लिया को हुन् इ भन्न्या भयो।।

    साम्ने डाकि म सुन्छु फेरि यहि गान् भन्न्या इरादा धरी।

    राजन् पण्डित वृद्ध जन्हरु बहुत् राखी सभा खुप् गरी।।

    त्यो अपूर्व गान सुनेर रघुनाथजीको पनि मन त्यतै गयो। ‘यो गानले मेरो मन पनि हरिलियो; यी को हुन्?’ भन्ने उनलाई लाग्यो। ‘सामुन्ने बोलाएर म यही गान फेरि सुन्छु’ भन्ने विचार गरी उनले धेरै राजा, पण्डित र वृद्धजनलाई राखेर ठूलो सभा गरे।

    शब्दार्थ: अपूर्व = अपूर्व, अनौठो · हरि लिया = हरिलियो · डाकि = बोलाएर · इरादा = इरादा, विचार · राजन् = राजाहरू · वृद्ध = बूढापाका

  5. श्लोक ७.१७७

    गान् सुन्छू अब डाक याहिं ति कुमार् आउन् सभामा भनी।

    हूकुम् भो र हुकूमले दुइ कुमार् आया सभामा पनी।।

    देख्या मूर्ति कुमारका र सबले आश्चर्य मान्या पनी।

    कस्का हुन् इ कुमार् कसो गरि भया रामै सरीका भनी।।

    ‘अब म गान सुन्छु; ती कुमारलाई यहाँ बोलाऊ, उनीहरू सभामा आऊन्’ भन्ने हुकुम भयो, र हुकुमअनुसार दुई कुमार सभामा आए। कुमारहरूको रूप देखेर सबैले आश्चर्य माने: ‘यी कसका कुमार हुन्? कसरी रामजस्तै भए?’

    शब्दार्थ: डाक = बोलाऊ · याहिं = यहीँ · कुमार् = कुमार · मूर्ति = रूप, आकृति · आश्चर्य = अचम्म · सरीका = जस्तै

  6. श्लोक ७.१७८

    रामैका सरि वस्त्र भूषण भया राम्चन्द्र कुन् हुन् भनी।

    चिह्नैलाइ कठिन् हुन्या छ यहि बात् सब् बोल्न लाग्या पनी।।

    लाग्या गाउन भाइ दूइ जब ता गान्धर्व सुर्ले गरी।

    गान् सुन्दा बहुतै खुसी हुनु भयो त्रैलोक्यका नाथ् हरी।।

    ‘रामकै जस्ता वस्त्र र गहना भए त रामचन्द्र कुन हुन् भनेर चिन्नै गाह्रो हुनेछ’ भन्ने कुरा सबै गर्न थाले। जब दुई भाइ गान्धर्व सुरमा गाउन थाले, गान सुन्दा तीनै लोकका नाथ हरि अत्यन्त खुसी भए।

    शब्दार्थ: सरि = जस्तै · वस्त्र = लुगा · भूषण = गहना · चिह्नैलाइ = चिन्नलाई नै · गान्धर्व = गन्धर्वहरूको (सङ्गीत) · त्रैलोक्यका = तीनै लोकका

  7. श्लोक ७.१७९

    हूकुम् ताहिं भरत्जिलाइ दिनु भो लौ देउ खिल्लत् भनी।

    दस् हज्जार् रुपिया लगी कन दिया जल्दी भरत्ले पनी।।

    दस् हज्जार् रुपिया दिया त पनि त्यो सब् तृण् सरीको गरी।

    जाहाँ वाल्मिकिजी थिया उहिं गया धन् छोडि तेसै घरी।।

    त्यहीँ उनले भरतजीलाई हुकुम दिए: ‘लौ, खिल्लत देऊ।’ भरतले पनि छिट्टै दस हजार रुपियाँ लगेर दिए। दस हजार रुपियाँ दिँदा पनि ती सबैलाई तृणजस्तो ठानेर, उनीहरू त्यही घडी धन छोडेर वाल्मीकिजी जहाँ थिए त्यहीँ गए।

    शब्दार्थ: खिल्लत् = खिल्लत, मानको पोसाक वा इनाम · लगी कन = लगेर · जल्दी = छिट्टै · तृण् = तृण, घाँस · धन् = धन · तेसै घरी = त्यसै घडी

स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर

मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी