वाल्मीकिको साक्ष्य, सीता पृथ्वीमा
रामको शङ्का मेटियो; त्यसपछि सीताले के रोजिन्?कथा · १३ श्लोक · ४ मिनेटकथा
यी कुमार सीताका छोरा हुन् भनी रामले चिने, र सीतालाई नियाँ (परीक्षा) दिन वाल्मीकिसहित ल्याउन शत्रुघ्नलाई पठाए। भोलि सीता नियाँ पस्लिन् भन्ने जवाफ आयो, र सबै वर्णका मानिस हेर्न जम्मा भए। वाल्मीकिले सीतालाई ल्याएर बिन्ती गरे: सीता शुद्ध छिन्, कुश-लव हजुरकै छोरा हुन्; मैले झुटो बोलेको भए मेरो तपस्या निष्फल होस्। रामले भने, मलाई शङ्का छैन; लोकनिन्दा मेटाउन मात्र सीतालाई त्यागेको थिएँ, क्षमा गर्नुहोस्। तैपनि सीता नियाँ पस्न तयार भइन्: म साँची हुँ भने भूमिले मलाई बाटो देऊन्। पृथ्वीले सिंहासन तयार पारेर उनलाई राखिन् र बाटो दिइन्, अनि सीता गइन्। रामले शोक गरे, ब्रह्मा आदिले सम्झाए, र यज्ञ पूरा भयो।
रामको अश्वमेध यज्ञस्थलरामशत्रुघ्नवाल्मीकिसीताकुशलवब्रह्मापृथ्वीगाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

वाल्मीकिको साक्ष्यवाल्मीकिले सीताको पवित्रता र लवकुशको परिचय रामसमक्ष बताउँछन्।एआईले बनाएको चित्र - श्लोक ७.१८०
जान्या श्रीरघुनाथले इ त सिताजीका कुमार् हुन् भनी।
त्यै बिच्मा प्रभुले हुकुम् दिनु भयो शत्रुघ्नलाई पनी।।
हे भाई तिमि जाउ जल्दि अहिले वाल्मीकिजी छन् जहाँ।
सीताजी र ति वाल्मिकी कन लिई दौडेर आऊ यहाँ।।
श्रीरघुनाथले जाने कि यी त सीताजीका कुमार हुन्। त्यसैबीच प्रभुले शत्रुघ्नलाई पनि हुकुम दिए: ‘हे भाइ, तिमी अहिल्यै छिट्टै वाल्मीकिजी जहाँ हुनुहुन्छ त्यहाँ जाऊ, र सीताजी र वाल्मीकिलाई लिएर दौडेर यहाँ आऊ।’
शब्दार्थ: जान्या = जाने · कुमार् = कुमार, छोरा · त्यै बिच्मा = त्यसैबीच · जल्दि = छिट्टै · लिई = लिएर · दौडेर = दौडेर, हतारमा
टिप्पणी: वाल्मीकि रामायणमा रामले वाल्मीकिकहाँ दूत पठाउँछन्; यहाँ शत्रुघ्न आफैँ जान्छन्।
- श्लोक ७.१८१
सीतालाइ नियाँ म दिन्छु अहिले सीताजि नीयाँ पसुन्।
आफ्नू दोष अफालि निर्मल भई खुस् भै सिताजी बसुन्।।
हूकुम् श्रीरघुनाथको यति हुँदा शत्रुघ्न जल्दी गया।
वाल्मीकि ऋषिका परी चरणमा सब् बिन्ति गर्दा भया।।
‘म अहिले सीतालाई नियाँ दिन्छु; सीताजी नियाँ पसून्। आफ्नो दोष फालेर, निर्मल भएर सीताजी खुसी भई बसून्।’ श्रीरघुनाथको यति हुकुम हुँदा शत्रुघ्न छिट्टै गए, र वाल्मीकि ऋषिको चरणमा परेर सबै बिन्ती गरे।
शब्दार्थ: नियाँ = न्याय, परीक्षा · पसुन् = पसून् · दोष = दोष, लाञ्छना · अफालि = फालेर · निर्मल = निर्मल, शुद्ध · चरणमा = पाउमा
- श्लोक ७.१८२
सून्या बिन्ति र जुन् त आशय थियो राम्को उ जानी लिया।
पस्लिन् भोलि निया सिता भनि तहाँ उत्तर् तुरुन्तै दिया।।
उत्तर् वाल्मिकि देखि पाइ कन ती शत्रुघ्न फर्की गया।
श्रीराम्चन्द्रजिका पुगी हजुरमा त्यो बिन्ति गर्दा भया।।
बिन्ती सुनेर रामको जुन आशय थियो, त्यो वाल्मीकिले बुझे, र त्यहीँ तुरुन्तै जवाफ दिए: ‘सीता भोलि नियाँ पस्लिन्।’ वाल्मीकिबाट जवाफ पाएर शत्रुघ्न फर्किए, र श्रीरामचन्द्रजीको हजुरमा पुगेर त्यो कुरा बिन्ती गरे।
शब्दार्थ: आशय = आशय, मनसाय · जानी लिया = जानिलिए, बुझे · पस्लिन् = पस्लिन् · उत्तर् = उत्तर, जवाफ · तुरुन्तै = तुरुन्तै · फर्की = फर्केर
- श्लोक ७.१८३
सुन्नू भो जब उत्तरा ति ऋषिको ताहाँ प्रभूले पनी।
पस्छिन् भोलि सिता निया भनि हुकुम् भो लोक जानुन् भनी।।
हूकुम् येति सुन्या र लोक पनि सब् हेरौं तमासा भनी।
ब्राह्मण् क्षत्रिय वैश्य शूद्र जति छन् आया महर्षी पनी।।
प्रभुले पनि जब त्यहाँ ऋषिको उत्तर सुने, ‘सीता भोलि नियाँ पस्छिन्’ भन्ने कुरा मानिसले जानून् भनेर हुकुम भयो। यति हुकुम सुनेर ‘तमासा हेरौँ’ भन्दै सबै मानिस आए: ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य, शूद्र जति थिए सबै, र महर्षिहरू पनि।
शब्दार्थ: उत्तरा = उत्तर · प्रभूले = प्रभुले · लोक = मानिसहरू, जनता · जानुन् = जानून् · तमासा = तमासा, रमिता · महर्षी = महर्षि
- श्लोक ७.१८४
आया वाल्मिकि ताहिं तेहि बिचमा सीताजिलाई लिई।
सीताजी पनि यज्ञमा पुगि गइन् श्रीराममा मन् दिई।।
सीताजी कन देखि लोकहरु सब् बेस् भो बहुत् बेस् भनी।
लाग्या बोल्न तहाँ तसै बखतमा ती वाल्मिकीजी पनी।।
त्यसैबीच वाल्मीकि सीताजीलाई लिएर त्यहाँ आए। सीताजी पनि श्रीराममा मन लगाएर यज्ञमा पुगिन्। सीताजीलाई देखेर सबै मानिसले ‘राम्रो भयो, धेरै राम्रो भयो’ भने। त्यसै बेला ती वाल्मीकिजी पनि त्यहाँ बोल्न लागे।
शब्दार्थ: ताहिं = त्यहाँ · तेहि बिचमा = त्यसैबीच · यज्ञमा = यज्ञमा · मन् दिई = मन लगाएर · बेस् = राम्रो · बखतमा = बेलामा
- श्लोक ७.१८५
श्रीराम्जी सित बिन्ति गर्दछु भनी राम्का अगाडी सर्या।
सीताजी अति शुद्ध छन् भनि बहुत् बिन्ती हजुर्मा गर्या।।
छोरे हुन् कुशलव् पनी हजुरका बिन्ती कहाँ तक् गरू।
क्यै शङ्का मनमा रह्या हजुरमा गर्छू शपथ् मै बरू।।
‘श्रीरामजीसँग बिन्ती गर्छु’ भनेर वाल्मीकि रामको अगाडि सरे, र हजुरमा धेरै बिन्ती गरे: ‘सीताजी अत्यन्त शुद्ध हुनुहुन्छ। कुश र लव पनि हजुरकै छोरा हुन्। कहाँसम्म बिन्ती गरूँ? हजुरको मनमा केही शङ्का रह्यो भने बरु म नै हजुरको अगाडि शपथ खान्छु।’
शब्दार्थ: सर्या = सरे · शुद्ध = पवित्र · छोरे = छोरा · कहाँ तक् = कहाँसम्म · शपथ् = शपथ, कसम · बरू = बरु
- श्लोक ७.१८६
बोल्याँ केहि झुटो भन्या हजुरमा बोल्यो झुटो बात् भनी।
निष्फल् आज गरुन् प्रभू जति थियो मेरो तपस्या पनी।।
सून्या वाल्मिकिको शपथ् र रघुनाथ्ज्यूका हुकुम् यो भयो।
मेरा संशय छैन कत्ति मनमा साँचो शपथ् हुन्छ यो।।
‘मैले केही झुटो बोलेँ भने, “यसले हजुरको अगाडि झुटो कुरा बोल्यो” भनेर प्रभुले आज मेरो जति तपस्या छ, सबै निष्फल पारिदिऊन्।’ वाल्मीकिको शपथ सुनेर रघुनाथजीको यो हुकुम भयो: ‘मेरो मनमा कत्ति पनि संशय छैन; यो शपथ साँचो हो।’
शब्दार्थ: झुटो = झूटो · निष्फल् = निष्फल, बेकार · तपस्या = तपस्या · संशय = शङ्का · कत्ति = अलिकति पनि · साँचो = सत्य
- श्लोक ७.१८७
लङ्कामा पनि एक् निया अघि दिंदा जीतिन् र सीता लियाँ।
ऐल्हे पो अपवाद् गर्या र जनले सो मेट्न छाडी दियाँ।।
अर्काले अपवाद् गर्यो भनि उसै साँचै सिता त्याग् गर्याँ।
तस्तै भो त पनी रिसानि न हवस् यस्मा क्षमापन् गर्या।।
‘लङ्कामा पनि पहिले एक पटक नियाँ दिँदा उनले जितिन्, र मैले सीतालाई लिएँ। अहिले भने मानिसले अपवाद गरे, र त्यो मेटाउन मैले उनलाई छोडिदिएँ। अरूले अपवाद गरे भनेर त्यसैकारण मैले साँच्चै सीताको त्याग गरेँ। त्यस्तो भए पनि नरिसाउनुहोस्; यसमा क्षमा गर्नुहोस्।’
शब्दार्थ: निया = न्याय, परीक्षा · जीतिन् = जितिन् · अपवाद् = अपवाद, निन्दा · मेट्न = मेटाउन · त्याग् = त्याग · क्षमापन् = क्षमा
- श्लोक ७.१८८
मेरै पुत्र त हुन् दुवै इ कुशलव् जम्ल्याह पैदा भया।
सीताजी पनि शुद्ध छन् सब बुझ्याँ सन्देह मेरा गया।।
हूकुम् यो रघुनाथको हुन गयो हूकुम् भयो ता पनी।
सीताजी त तयार् भइन् तब बखत् पस्छू म नीया भनी।।
‘कुश र लव दुवै मेरै छोरा हुन्, जुम्ल्याहा जन्मेका। सीताजी पनि शुद्ध छिन्; मैले सबै बुझेँ, मेरा सन्देह हटे।’ रघुनाथको यस्तो हुकुम भयो। यस्तो हुकुम भए पनि सीताजी त्यसै बेला ‘म नियाँ पस्छु’ भनेर तयार भइन्।
शब्दार्थ: मेरै = मेरै · जम्ल्याह = जुम्ल्याहा · बुझ्याँ = बुझेँ · सन्देह = शङ्का · ता पनी = तापनि · नीया = न्याय, परीक्षा
टिप्पणी: वाल्मीकि रामायणमा वाल्मीकिको शपथपछि पनि राम सबैका सामु सीताको शुद्धताको प्रमाण चाहन्छन्; यहाँ रामले कुनै शङ्का छैन भनेपछि सीता आफैँ परीक्षाका लागि तयार हुन्छिन्। डिजिटल प्रतिलिपिमा ‘ते’ थियो; १९५४, १९६७, १९७६ र होमनाथका छापा अनुसार ‘त’ राखिएको छ। १९५४, १९६७ र १९७६ का छापामा ‘तब बखत्’ को ठाउँमा ‘तस बखत्’ छ।

पृथ्वीमा सीताको प्रवेशसीताको प्रार्थनापछि पृथ्वीदेवी प्रकट हुन्छिन् र उनलाई आफ्नो साथमा लिन्छिन्।एआईले बनाएको चित्र - श्लोक ७.१८९
ब्रह्मादीहरु लोकपाल्हरु सबै आया सिता छन् जहाँ।
ब्रह्मादीहरुका अगाडि ति सिता क्यै बोल्न लागिन् तहाँ।।
जस्तो भक्ति छ रामका चरणमा मेरा उ जानी लिउन्।
साँची छू त मलाइ जान अहिले बाटो भुमीले दिउन्।।
ब्रह्मा आदि सबै लोकपाल सीता भएको ठाउँमा आए। ब्रह्मा आदिका अगाडि सीता त्यहाँ केही बोल्न थालिन्: ‘रामका चरणमा मेरो जस्तो भक्ति छ, त्यो उहाँहरूले जानिलिऊन्। म साँची हुँ भने भूमिले मलाई अहिले जाने बाटो देऊन्।’
शब्दार्थ: ब्रह्मादीहरु = ब्रह्मा आदि · लोकपाल्हरु = लोकपालहरू · भक्ति = भक्ति · साँची = साँची, शुद्ध · भुमीले = भूमिले, पृथ्वीले · दिउन् = देऊन्
- श्लोक ७.१९०
यस्ता वाणि सिताजिको पृथिविले सूनी सकीथिन् जसै।
बेस् सिंहासन एक् तयार् गरि सिताजीलाइ राखिन् तसै।।
त्यै सिंहासनमा बसी जननिले औदास्य मन्मा लिइन्।
सीताजी कन जानलाइ बढिया बाटो भुमीले दिइन्।।
सीताजीका यस्ता वचन पृथ्वीले सुनिसक्नेबित्तिकै उनले एउटा राम्रो सिंहासन तयार पारेर सीताजीलाई त्यसमा राखिन्। त्यही सिंहासनमा बसेर जननीले मनमा उदासीनता लिइन्, र भूमिले सीताजीलाई जानका लागि राम्रो बाटो दिइन्।
शब्दार्थ: वाणि = वाणी, वचन · पृथिविले = पृथ्वीले · सिंहासन = सिंहासन · जननिले = जननीले, आमाले · औदास्य = उदासीनता, विरक्ति · बढिया = राम्रो
टिप्पणी: डिजिटल प्रतिलिपिमा ‘अकीथिन्’ थियो; १९५४, १९६७ र १९७६ का छापा अनुसार ‘सकीथिन्’ राखिएको छ।
- श्लोक ७.१९१
यस् रित्ले जननी सिता जब गइन् खुप् मोह लोक्मा पर्या।
इन्द्रादीहरुले त खुप् खुसि हुँदै बेस् पुष्पवृष्टी गर्या।।
सीताको तहिं शोक् गर्या प्रभुजिले संसारी जस्ता भई।
ब्रह्मादीहरुले बुझाउनु भयो साम्ने अगाडी गई।।
यसरी जननी सीता जब गइन्, मानिसहरू ठूलो मोहमा परे। इन्द्र आदिले भने निकै खुसी हुँदै राम्रो पुष्पवृष्टि गरे। त्यहाँ प्रभुले संसारी मानिसजस्तै भएर सीताको शोक गरे; ब्रह्मा आदिले उनको सामुन्ने अगाडि गएर उनलाई सम्झाए।
शब्दार्थ: जननी = आमा · मोह = मोह, बेहोसी · पुष्पवृष्टी = फूलको वर्षा · शोक् = शोक · संसारी = संसारी मानिस · बुझाउनु भयो = सम्झाउनुभयो
- श्लोक ७.१९२
बूझी बक्सनु भो र शोक् पर गरी बाँकी रह्याका थिया।
सब् सम्पूर्ण गरेर दान् दिनु भयो ब्राह्मण् तहीं सब् थिया।।
जो ता यज्ञ महाँ थिया जनहरू धन्ले ति पूर्णै भया।
बीदा बक्सनु भो र देसि जति हुन् बीदा हुँदै सब् गया।।
उनले बुझे, शोक पर राखे, र बाँकी रहेका सबै काम पूरा गरेर त्यहाँ भएका सबै ब्राह्मणलाई दान दिए। यज्ञमा जति मानिस थिए, तिनीहरू धनले भरिपूर्ण भए। उनले बिदा दिए, र टाढाबाट आएका जति थिए, सबै बिदा भएर गए।
शब्दार्थ: बूझी = बुझेर · पर गरी = पर राखेर · सम्पूर्ण = पूरा · पूर्णै = भरिपूर्ण · देसि = देसी, परदेशबाट आएका · बीदा = बिदा
स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर
मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी