कालनेमिको आश्रम
बाटोमा अचानक देखिएको आश्रम कसको थियो?कथा · ७ श्लोक · २ मिनेटकथा
बाटोमा कालनेमि आफैँ मुनीश्वर बनेर, शिष्यहरूले घेरिएको मायावी आश्रममा बस्यो। ‘पहिले यहाँ आश्रम थिएन’ भन्दै हनुमान, कसको आश्रम हो बुझ्न र पानी पिउन त्यहाँ पुगे। योगीझैँ शिवको पूजा गरिरहेको कालनेमिलाई योगेश्वर ठानेर उनले भक्तिपूर्वक नमस्कार गरे, र आफू रामको दूत भएको र औषधि लिन हिँडेको बताए। कालनेमिले पानी दियो, फलफूल खाऊ, हतार नगर भन्यो, र योगी भएकाले सबै जान्छु भन्दै रामले लक्ष्मणलाई बचाइसके भन्यो। थोरै पानीले तिर्खा नमेटिँदा हनुमानले धेरै पानी कहाँ छ भनी सोधे। कालनेमिले एक शिष्यलाई तलाउ देखाउन पठायो, र फर्केपछि मन्त्र दिन्छु, त्यसले औषधि भेटिन्छ भन्यो। हनुमान तलाउमा पुगेर पानी पिए।
द्रोणाचल जाने बाटोमा कालनेमिको मायावी आश्रमकालनेमिहनुमानगाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

कालनेमिको छलऔषधि लिन हिँडेका हनुमानलाई कालनेमिले ऋषिको भेषमा भुलाउन खोज्छन्।एआईले बनाएको चित्र - श्लोक ६.१३६
एक् आश्रम् पनि कल्पना तहिं गर्यो आफू मुनीश्वर् बनी।
तेसै आश्रममा बस्यो म हनुमान्लाई छलूँला भनी।।
तेस्का शिष्य अनेक् थिया वरिपरी ताहीं हनूमान् गया।
क्या देख्याँ अघि आश्रमै पनि यहाँ थीयेन भन्दा भया।।
त्यहाँ उसले एउटा आश्रमको पनि कल्पना गर्यो, र आफू मुनीश्वर बनेर ‘म हनुमानलाई छलूँला’ भनेर त्यसै आश्रममा बस्यो। उसका वरिपरि अनेक शिष्य थिए। हनुमान त्यहाँ गए, र भने: ‘यो के देखेँ? पहिले यहाँ आश्रम पनि थिएन।’
शब्दार्थ: कल्पना = कल्पना, मायाले रचना · मुनीश्वर् = मुनीश्वर, ठूलो मुनि · छलूँला = छलूँला, ठगूँला · वरिपरी = वरिपरि · क्या देख्याँ = के देखेँ · थीयेन = थिएन
टिप्पणी: कालनेमिको मायावी आश्रम अध्यात्म रामायणको प्रसङ्ग हो; वाल्मीकि रामायणमा औषधि लिन जाँदा हनुमानले यस्तो आश्रम वा छल भेट्दैनन्।
- श्लोक ६.१३७
कस्को आश्रम हो बुझी जल पिई जाँला म जल्दी भनी।
बुझ्नै खातिर तेहि आश्रम विषे पौंच्या हनूमान् पनी।।
योगी झैं भइ कालनेमि शिवको पूजा विधान्ले गरी।
कुन् रित्ले हनुमानलाइ ठगुँला भन्न्या इरादा धरी।।
‘कसको आश्रम हो बुझेर, पानी पिएर म छिट्टै जाउँला’ भन्दै बुझ्नकै लागि हनुमान त्यस आश्रममा पुगे। कालनेमि योगीझैँ भएर विधिपूर्वक शिवको पूजा गर्दै थियो; ‘कुन रीतले हनुमानलाई ठगूँला’ भन्ने इरादा उसको मनमा थियो।
शब्दार्थ: कस्को = कसको · जल्दी = छिटो · खातिर = लागि · विषे = मा · विधान्ले = विधिपूर्वक · इरादा = इरादा, मनसुबा
- श्लोक ६.१३८
थीयो आश्रम भित्र दर्शन गरूँ भन्न्या इरादा धर्या।
योगेश्वर् बुझि भक्ति राखि हनुमान्ज्यूले नमस्कार् गर्या।।
दुत् हूँ श्रीरघुनाथको म हनुमान् भन्छन् मलाई पनी।
औषध् ल्याउनको हुकुम् प्रभुजिको हूँदा म आयाँ भनी।।
ऊ आश्रमभित्र थियो; हनुमानले उसको दर्शन गरूँ भन्ने विचार गरे। उसलाई योगेश्वर ठानेर हनुमानजीले भक्तिपूर्वक नमस्कार गरे, र भने: ‘म श्रीरघुनाथको दूत हुँ; मलाई हनुमान भन्छन्। प्रभुको औषधि ल्याउने हुकुम भएकाले म आएँ।’
शब्दार्थ: दर्शन = दर्शन · योगेश्वर् = योगीहरूका ईश्वर · हनुमान्ज्यूले = हनुमानजीले · दुत् = दूत · आयाँ = आएँ
- श्लोक ६.१३९
सब् वृत्तान्त गर्या र जल् पिउनको इच्छा बहूतै थियो।
खोज्या जल् हनुमानले र खुसि भै तेस्ले तहाँ जल् दियो।।
आऊ फल् फुल खाउ पीउ हनुमान् ठण्डा छ यो जल् पनी।
साह्रै हत्पत गर्नु छैन तिमिले कैल्हे म जाँला भनी।।
हनुमानले सबै वृत्तान्त सुनाए; उनलाई पानी पिउने इच्छा धेरै थियो। हनुमानले पानी मागे, र उसले खुसी भएर त्यहाँ पानी दियो: ‘आऊ हनुमान, फलफूल खाऊ, पिऊ; यो पानी चिसो पनि छ। “कहिले जाउँला” भनेर तिमीले धेरै हतारो गर्नु पर्दैन।’
शब्दार्थ: वृत्तान्त = वृत्तान्त, सबै कुरा · बहूतै = धेरै नै · खोज्या = मागे · ठण्डा = चिसो · हत्पत = हतारो · कैल्हे = कहिले
- श्लोक ६.१४०
योगी हूँ सब जान्दछू म अहिले राम्ले नजर् खुप् गरी।
लक्ष्मण्लाइ बचाइ बक्सनु भयो सम्पूर्ण बाधा हरी।।
वानर्को पनि फौज् खडा सब भयो येती भनेथ्यो जसै।
तिर्खा मेटिइन्या न देखि जलले बोल्या हनूमान् तसै।।
‘म योगी हुँ, सबै जान्दछु। अहिले रामले राम्ररी कृपादृष्टि गरेर, सबै बाधा हरी लक्ष्मणलाई बचाइबक्सनुभयो। वानरको सबै फौज पनि उठेर खडा भयो।’ उसले यति भन्नेबित्तिकै, पानीले तिर्खा नमेटिने देखेर हनुमान बोले।
शब्दार्थ: जान्दछू = जान्दछु · नजर् = कृपादृष्टि · बाधा = पीडा, बाधा · फौज् = फौज, सेना · तिर्खा = तिर्खा · मेटिइन्या = मेटिने
टिप्पणी: कालनेमिको यो दाबी झुटो हो: लक्ष्मण त ६.१५० मा मात्र, हनुमानले ल्याएको औषधिले उठ्छन्।
- श्लोक ६.१४१
तिर्खा ज्यादि छ जल् कमी छ यतिले मेट्तैन तिर्खा पनी।
धेरै जल् छ कहाँ बताउनु हवस् वाहाँ म खाँला भनी।।
सून्यो श्रीहनुमानका र इ वचन् क्वै एक् तलाऊ थियो।
त्यो देखाउनलाइ एक अगुवा शिष्यै पठाई दियो।।
‘तिर्खा ज्यादै छ, पानी थोरै छ; यतिले तिर्खा मेटिँदैन। धेरै पानी कहाँ छ, बताइदिनुहोस्; म त्यहीँ पिउँला।’ उसले श्रीहनुमानका यी वचन सुन्यो। त्यहाँ कुनै एउटा तलाउ थियो; त्यो देखाउन उसले एक जना शिष्यलाई नै अगुवा बनाएर पठाइदियो।
शब्दार्थ: ज्यादि = ज्यादै, धेरै · मेट्तैन = मेटिँदैन · वाहाँ = त्यहाँ · खाँला = खाउँला, पिउँला · तलाऊ = तलाउ, पोखरी · अगुवा = बाटो देखाउने
- श्लोक ६.१४२
ऐल्हे जाउ र जल् पियेर हनुमन् फर्केर आऊ यहाँ।
केही मन्त्र म दिन्छु त्यो सुनि गया मिल्न्या छ औषध् तहाँ।।
सून्या श्रीहनुमानले र इ वचन् बेस् हो हवस् लौ भनी।
पौंच्या जल्दि तलाउमा र हनुमान् विर्ले पिया जल् पनी।।
‘हनुमान, अहिले जाऊ, पानी पिएर यहीँ फर्केर आऊ। म केही मन्त्र दिन्छु; त्यो सुनेर गयौ भने त्यहाँ औषधि भेटिनेछ।’ श्रीहनुमानले यी वचन सुने, र ‘ठीक छ, हवस्’ भनेर छिट्टै तलाउमा पुगे; वीर हनुमानले पानी पनि पिए।
शब्दार्थ: ऐल्हे = अहिले · मन्त्र = मन्त्र · मिल्न्या छ = मिल्नेछ, भेटिनेछ · बेस् = ठीक, राम्रो · हवस् = हवस्, हस् · पिया = पिए
स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर
मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी