युद्धकाण्ड

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

युद्धकाण्ड · प्रसङ्ग १८

कुम्भकर्णको उपदेश

नारदले कुम्भकर्णलाई रामबारे के भनेका थिए?उपदेश · ९ श्लोक · ३ मिनेट

कथा

कुम्भकर्णले रावणलाई भन्यो, पहिले उसको बिन्ती नलागेकाले नै आज मन्त्रीहरूको ज्यान गयो। एक रात पर्वतको टुप्पोमा उसले नारदलाई भेटेको थियो। नारदका अनुसार, सताइएका इन्द्र आदि देवता विष्णुको शरणमा परेका थिए। ब्रह्माको वरअनुसार रावण मानिसबाट मर्ने भएकाले विष्णुले मानिस भएर उसलाई मार्ने वचन दिएका थिए, र त्यही पूरा गर्न राम तयार भएका थिए। त्यसैले कुम्भकर्णले रावणलाई रामलाई ईश्वर जानेर वैर छोड्न र भक्ति गर्न भन्यो। उसका भनाइमा भक्ति सबै साधनमा मुख्य हो, र रामको भजन गर्नेहरू संसारसागर तरेर हरि बस्ने ठाउँमा पुग्छन्। रावण साह्रै रिसायो: ‘तँलाई ज्ञान सुनाउन बोलाएको होइन; लड्न जा, नत्र गएर सुत्।’

रावणको सभा, लङ्काकुम्भकर्णरावणनारद

गाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

  1. कुम्भकर्णले रामको महिमा बताउँदै रावणलाई वैर छोड्न सल्लाह दिन्छन्।
    कुम्भकर्णको चेतावनीकुम्भकर्णले रामको महिमा बताउँदै रावणलाई वैर छोड्न सल्लाह दिन्छन्।एआईले बनाएको चित्र
  2. श्लोक ६.१६१

    मेरो बिन्ति सधेन उस् बखतमा झन् खुप् रिसानी भयो।

    तेसैको फल हो अवश्य अधिराज् जो मन्त्रिको ज्यान् गयो।।

    एक् दिन् पर्वतका उपर् शिखरमा थीयाँ म रात्री महाँ।

    नारद्जी कन मध्य रात्रि बिचमा देख्याँ अकस्मात् तहाँ।।

    (कुम्भकर्णले भन्यो:) ‘त्यस बेला मेरो बिन्ती लागेन; उल्टै झन् धेरै रिस उठ्यो। अधिराज, आज जो मन्त्रीको ज्यान गयो, त्यो अवश्य त्यसैको फल हो। एक दिन रातको समयमा म एउटा पर्वतमाथि टुप्पोमा थिएँ। मध्यरातमा मैले त्यहाँ अचानक नारदजीलाई देखेँ।’

    शब्दार्थ: सधेन = लागेन, असर गरेन · रिसानी = रिस · अधिराज् = हे महाराज · मन्त्रिको = मन्त्रीको · शिखरमा = टुप्पोमा · अकस्मात् = अचानक

    टिप्पणी: ६.१६० देखि ६.१६८ सम्म कुम्भकर्णले सुनाएको नारदको प्रसङ्ग र रामलाई नारायण जानी भक्ति गर्ने उपदेश अध्यात्म रामायणले कुम्भकर्णलाई दिएको भनाइ हो। वाल्मीकि रामायणमा पनि कुम्भकर्णले रावणलाई उसको भूल औँल्याउँछ, तर नारदको यो कथा र भक्तिको यो उपदेश त्यहाँ छैन।

  3. श्लोक ६.१६२

    सोध्याँ आउनु भो हजुर् किन यहाँ जानू छ काहाँ भनी।

    मेरो बिन्ति सुनेर सब् ति ऋषिले विस्तार् बताया पनी।।

    विस्तार् लौ सुन कुम्भकर्ण अहिले जीतेर सब् लोक् लियौ।

    इन्द्रादीहरुलाइ दुःख तिमिले अत्यन्त साह्रै दियौ।।

    ‘मैले सोधेँ, “हजुर यहाँ किन आउनुभयो? कहाँ जानु छ?” मेरो बिन्ती सुनेर ती ऋषिले सबै कुरा विस्तारमा बताए: “लौ कुम्भकर्ण, विस्तारमा सुन: अहिले तिमीले सबै लोक जितेर लियौ। इन्द्र आदिलाई तिमीले अत्यन्तै धेरै दुःख दियौ।”’

    शब्दार्थ: सोध्याँ = सोधेँ · काहाँ = कहाँ · विस्तार् = विस्तार, पूरा कुरा · जीतेर = जितेर · इन्द्रादीहरुलाइ = इन्द्र आदिलाई · अत्यन्त = अत्यन्तै, धेरै

    टिप्पणी: डिजिटल प्रतिलिपिमा ‘लियो’ थियो; १९५४, १९६७ र १९७६ का छापा अनुसार ‘लियौ’ राखिएको छ।

  4. श्लोक ६.१६३

    सब् इन्द्रादि ति विष्णुका हजुरमा पौंची शरण्मा पर्या।

    यस् रावण् कन मारि देउ भगवन् भन्न्या त बिन्ती गर्या।।

    ब्रह्माको वरदान् छ मर्नु तइँले मानीस देखी भनी।

    मानिस् भै कन मारि बक्सनु हवस् मर्न्या छ रावण् पनी।।

    ‘“इन्द्र आदि ती सबै देवता विष्णुको हजुरमा पुगेर शरणमा परे। ‘भगवान्, यो रावणलाई मारिदिनुहोस्’ भनेर उनीहरूले बिन्ती गरे। ‘ब्रह्माको वरदानअनुसार ऊ मानिसबाट मर्नेछ; त्यसैले हजुरले मानिस भएर उसलाई मारिदिनुहोस्, अनि रावण पनि मर्नेछ।’”’

    शब्दार्थ: इन्द्रादि = इन्द्र आदि · शरण्मा = शरणमा · वरदान् = वरदान · तइँले = तैँले, तिमीले · देखी = बाट · बक्सनु हवस् = दिनुहोस्

  5. श्लोक ६.१६४

    येती बिन्ति गरेर देवगण सब् पाऊ पर्याथ्या जसै।

    सोही रित् सित् मारुँला भनि हुकुम् श्रीविष्णुको भो तसै।।

    सोही बात् परिपूर्ण गर्न रघुनाथ् ऐल्हे तयारी भया।

    मार्न्यैछन् तिमिलाइ निश्चय भनी ऊठेर नारद् गया।।

    ‘“यति बिन्ती गरेर सबै देवगण जब पाउमा परे, श्रीविष्णुले तुरुन्तै आज्ञा दिए: ‘त्यसै रीतले म उसलाई मार्नेछु।’ त्यही कुरा पूरा गर्न अहिले रघुनाथ तयार भएका छन्; उनले तिमीलाई निश्चय मार्नेछन्।” यति भनेर नारद उठेर गए।’

    शब्दार्थ: देवगण = देवताहरू · पर्याथ्या = परेका थिए · रित् = रीत, तरिका · मारुँला = मारूँला, मार्नेछु · परिपूर्ण = पूरा · मार्न्यैछन् = मार्ने नै छन्

  6. श्लोक ६.१६५

    तस्मात् अवश्य रघुनाथ् कन देव जानी।

    ई वैरि हुन् भनि यहाँ रति भर् न मानी।।

    यो वैरभाव तिमिले अब छोडि देऊ।

    भक्ती गरी कन भजन् गरि आज लेऊ।।

    ‘त्यसैले रघुनाथलाई अवश्य ईश्वर जानेर, यिनी शत्रु हुन् भनी यहाँ रत्तिभर पनि नमानेर, तिमीले अब यो वैरभाव छोडिदेऊ। भक्ति गरेर आजै उनको भजन गर।’

    शब्दार्थ: तस्मात् = त्यसैले · देव = देवता, ईश्वर · वैरि = शत्रु · रति भर् = रत्तिभर, अलिकति पनि · वैरभाव = शत्रुता · भजन् = भजन, आराधना

  7. श्लोक ६.१६६

    भक्ती मुख्य छ सर्व साधन महाँ भक्ति छ सब् ज्ञान् दिन्या।

    भक्तीले सब मुक्त हुन्छ दुनियाँ यो नित्य जानी लिन्या।।

    भक्तीहिन् भइ कर्म गर्दछ भन्या यो निष्फलै हो भनी।

    जानी श्रीरघुनाथका चरणमा भक्ती लगाऊ पनी।।

    ‘सबै साधनमध्ये भक्ति मुख्य हो; भक्तिले नै सबै ज्ञान दिन्छ। भक्तिले सारा संसार मुक्त हुन्छ; यो कुरा सधैँका लागि जानिराख्नू। भक्तिविना कर्म गर्छ भने त्यो निष्फल नै हुन्छ भन्ने जानेर श्रीरघुनाथका चरणमा भक्ति लगाऊ।’

    शब्दार्थ: साधन = साधना, उपाय · मुक्त = बन्धनबाट छुटेको · नित्य = सधैँ · भक्तीहिन् = भक्तिविना · निष्फलै = निष्फल नै · चरणमा = चरणमा

    टिप्पणी: डिजिटल प्रतिलिपिमा ‘चराणमा’ थियो; १९५४ र १९७६ का छापा अनुसार ‘चरणमा’ राखिएको छ।

  8. श्लोक ६.१६७

    हज्जारन् अवतार छन् प्रभुजिका रामावतार्ले सरी।

    आर्को छैन भजन् गर्यो भनि भन्या जस्का भजन्ले गरी।।

    जाला दुःख कतै न पाइ सहजै संसारसागर् तरी।

    सोही ठाम् पुगि जान्छ पूर्ण रुपले जाहाँ रहन्छन् हरी।।

    ‘प्रभुका हजारौँ अवतार छन्, तर रामावतारजस्तो अर्को छैन। उनको भजन गर्ने मानिस उनकै भजनले कतै दुःख नपाई सजिलै संसारसागर तर्छ, र हरि जहाँ बस्नुहुन्छ, पूर्ण रूपले त्यही ठाउँमा पुगिजान्छ।’

    शब्दार्थ: हज्जारन् = हजारौँ · रामावतार्ले = रामावतारले · आर्को = अर्को · संसारसागर् = संसाररूपी समुद्र · ठाम् = ठाउँ · हरी = हरि, विष्णु

  9. श्लोक ६.१६८

    जो रामचन्द्र तिर रात् दिन चित्त धर्छन्।

    राम् कै चरित्र पढि खुप् सित मग्न पर्छन्।।

    तिन्का ति कर्मवशका सब पाप छुट्छन्।

    वैकण्ठका सकल सौख्य तिनै त लुट्छन्।।

    ‘जसले रातदिन रामचन्द्रतिर मन लगाउँछन्, र रामकै चरित्र पढेर खुब मग्न हुन्छन्, उनीहरूका कर्मवश लागेका सबै पाप छुट्छन्; वैकुण्ठका सबै सुख उनीहरूले नै लुट्छन्।’

    शब्दार्थ: चित्त = मन · चरित्र = चरित्र, कथा · मग्न = मग्न, डुबेको · कर्मवशका = कर्मको वशमा लागेका · वैकण्ठका = वैकुण्ठका · लुट्छन् = लुट्छन्, पूरै भोग्छन्

  10. श्लोक ६.१६९

    सून्यो बिन्ति र कुम्भकर्ण विरको साह्रै रिसायो पनी।

    लाग्यो भन्न तँलाइ डाकिन यहाँ ज्ञान् सुन्न देलास् भनी।।

    जस्तो भन्छु म सोहि गर्नु छ भन्या गर् युद्ध साम्ने सरी।

    सुत्नाको मतलब् छ पो पनि भन्या जा सुत् पलङ्मा परी।।

    कुम्भकर्ण वीरको बिन्ती सुनेर रावण साह्रै रिसायो, र भन्न थाल्यो: ‘तैँले ज्ञान सुनाउलास् भनेर मैले तँलाई यहाँ बोलाएको होइन। म जस्तो भन्छु त्यस्तै गर्नु छ भने अगाडि सरेर युद्ध गर्। सुत्ने मतलब छ भने, जा, पलङमा परेर सुत्।’

    शब्दार्थ: रिसायो = रिस उठ्यो · डाकिन = बोलाइनँ · देलास् = दिनेछस् · साम्ने = सामुन्ने, अगाडि · मतलब् = इच्छा, मन · पलङ्मा = पलङमा, ओछ्यानमा

स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर

मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी