युद्धकाण्ड

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

युद्धकाण्ड · प्रसङ्ग २

हनुमानले देखेको लङ्का

सुनको पर्खाल, अर्बुद पाले: लङ्का कस्तो थियो?कथा · ७ श्लोक · २ मिनेट

कथा

सुग्रीवको कुरा सुनेर रामले भने: जुन उपायले तरिन्छ, त्यही गरौँला; तर पहिले लङ्काको प्रताप र सिंहासन कस्तो छ, सुनौँ; सबै बुझेर गए मात्र जितिन्छ। हनुमानले हात जोडेर लङ्काको बयान गरे। त्रिकूट पर्वतमाथिको त्यो सुन्दर सहरले हेर्ने सबैको मन हर्छ; चारैतिर सुनको पर्खाल छ, एउटा खाडल समुद्र नै हो, अर्को खनिएको छ। घर र गल्ली सुनका छन्, कतिपय मणि जडिएका। चार ढोकामा ठूला फौज छन्; पूर्वी ढोकामा मात्र एक अर्बुद जङ्गी पाले छन्, र फौज जम्मा कति छ भन्ने खबर कसैले पाउन सक्दैन। तैपनि उनले त्यसको चौथाइ नाश गरेर लङ्का पोलेका थिए। ‘अब ढिलो नगरौँ, समुद्रतिर जाऔँ’ भन्ने उनको बिन्तीपछि सुग्रीवलाई हुकुम भयो।

राम र सुग्रीव बसेको ठाउँ (बयानमा लङ्का)रामसुग्रीवहनुमान

गाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

  1. हनुमानले लङ्काको अवस्था बताउँछन् र सुग्रीवले रामलाई ढाडस दिन्छन्।
    लङ्कातर्फको योजनाहनुमानले लङ्काको अवस्था बताउँछन् र सुग्रीवले रामलाई ढाडस दिन्छन्।एआईले बनाएको चित्र
  2. श्लोक ६.८

    सुग्रिव्का इ वचन् सुनी हुकुम भो श्री रामजीको तहाँ।

    जुन् पाठले तरिइन्छ सो गरियला कस्तो छ लङ्का महाँ।।

    लङ्काको अकबाल् सुनौं त पहिले कस्तो छ तेस्को तखत्।

    सब् बूझी कन पो गया जितियला यै हो विचार्को बखत्।।

    सुग्रीवका यी वचन सुनेर त्यहाँ श्रीरामजीको हुकुम भयो: ‘जुन उपायले तरिन्छ, त्यही गरिएला। तर लङ्कामा कस्तो छ? पहिले लङ्काको प्रताप कस्तो छ, त्यसको सिंहासन कस्तो छ, सुनौँ त। सबै बुझेर गए मात्र जितिएला; यो विचार गर्ने बेला हो।’

    शब्दार्थ: पाठले = बाटोले, उपायले · गरियला = गरिएला · अकबाल् = इकबाल, प्रताप · तखत् = तख्त, सिंहासन · जितियला = जितिएला · बखत् = बेला

  3. श्लोक ६.९

    ठाकुर्का इ वचन् सुनेर हनुमान् ताहाँ अगाडी सरी।

    भक्तीले गरि अञ्जली पनि बहुत् नूहेर सिर्मा धरी।।

    गर्छन् बिन्ति जगत्पते रघुपते लङ्कापुरी सुन्दरी।

    देखिन्छे जति देख्तछन् ति सबको लिन्छे सबै मन् हरी।।

    मालिकका यी वचन सुनेर हनुमान त्यहाँ अगाडि सरे। भक्तिले अञ्जलि जोडेर, खुब निहुरेर, त्यसलाई शिरमा राख्दै उनले बिन्ती गरे: ‘हे जगत्पति, हे रघुपति, लङ्कापुरी सुन्दरी देखिन्छे। जति उसलाई देख्छन्, ती सबैको मन ऊ हरेर लिन्छे।’

    शब्दार्थ: ठाकुर्का = मालिकका, प्रभुका · अञ्जली = अञ्जलि, जोडेका हात · नूहेर = निहुरेर · सिर्मा = शिरमा · जगत्पते = हे जगत्पति · देख्तछन् = देख्छन्

  4. श्लोक ६.१०

    त्रीकुट् पर्वत्का उपर् छ सुनको पर्खाल छ चारों तरफ्।

    थामै छन् मणिका जउन् घर महाँ देखिन्छ तिन्को हरफ्।।

    एक् खावा त समुद्र भो अरु नजिक् अर्को खन्याको पनी।

    पर्खाल्का नजिकै छ बेस् वरिपरी वैरी न आउन् भनी।।

    ‘लङ्का त्रिकूट पर्वतमाथि छ; चारैतिर सुनको पर्खाल छ। घरहरूमा थाम नै मणिका छन्, र तिनका बुट्टा देखिन्छन्। एउटा खाडल त समुद्र नै भयो; अर्को पनि नजिकै खनेको छ। वैरी नआऊन् भनेर त्यो पर्खालको नजिकै वरिपरि राम्ररी बनेको छ।’

    शब्दार्थ: त्रीकुट् = त्रिकूट · थामै = थाम नै, खम्बा नै · जउन् = जुन · हरफ् = बुट्टा, चित्रकारी · खावा = खाडल, खाई · खन्याको = खनेको

    पाठ पक्का छैन: ‘हरफ्’ को अर्थ पक्का छैन। १९५४ को छापाको शब्दार्थले ‘चित्रकारी, अक्षर’ भनेको छ, त्यसैले यहाँ थामका बुट्टा भनेर पढिएको छ; १९७६ को हिन्दी अनुवादले ‘लेख’ भन्छ। ‘खावा’ लाई अर्को पाउको ‘खन्याको’ (खनेको) सँग मिलाएर खाडल (खाई) भनेर पढिएको छ।

  5. श्लोक ६.११

    घर पनि सुन कै छन् गल्लि जो छन् सुनैका।

    मणिजडित हुनाले झन् असल् छन् कुनैका।।

    घुमि घुमि कन हेर्याँ सब् बघैंचा तलाऊ।

    सहज सित कसैको केहि लाग्दैन दाऊ।।

    ‘घरहरू पनि सुनकै छन्, जति गल्ली छन् ती पनि सुनैका। कुनै-कुनै त मणि जडिएकाले झन् राम्रा छन्। मैले घुमी-घुमी सबै बगैँचा र तलाउ हेरेँ। त्यहाँ कसैको पनि सजिलै केही दाउ लाग्दैन।’

    शब्दार्थ: गल्लि = गल्ली · मणिजडित = मणि जडिएको · कुनैका = कुनै-कुनैका · बघैंचा = बगैँचा · तलाऊ = तलाउ, पोखरी · दाऊ = दाउ, चाल

  6. श्लोक ६.१२

    ढोका छन् चार् सहर्का तहिं विरहरुको फौज् छ ठूलो बस्याको।

    जो ताहाँ पस्न जाला उ सित तहिं लडी मर्न कम्मर् कस्याको।।

    एक् अर्बुद् पूर्व ढोका तिर अति बलवान् जङ्गि पाले बस्याका।

    राक्षस् छन् हात्ति घोडा रथ अरु खजना ली खडा भै रह्याका।।

    ‘सहरका चार ढोका छन्; त्यहाँ वीरहरूको ठूलो फौज बसेको छ। जो त्यहाँ पस्न जाला, उसँग त्यहीँ लडेर मर्न उनीहरूले कम्मर कसेका छन्। पूर्वी ढोकातिर एक अर्बुद अति बलवान् जङ्गी पाले बसेका छन्। हात्ती, घोडा, रथ र अरू युद्ध-सामग्री लिएर राक्षसहरू खडा भइरहेका छन्।’

    शब्दार्थ: अर्बुद् = अर्बुद (दस करोड) · जङ्गि = जङ्गी, लडाकु · पाले = पाले, पहरेदार · खजना = युद्धमा चाहिने सामग्री · कस्याको = कसेको · रह्याका = रहेका

  7. श्लोक ६.१३

    ढोका पीछे यसै रित् सित खडि पहरा छन् सदा नित्य ताहाँ।

    येती जम्मा छ फौज् सब् भनि कन त खबर् पाइ सक्नू छ काहाँ।।

    यस्तो मज्बूतिको फौज् छ त पनि उहि फौज् ध्वस्त चौथाइ पार्याँ।

    लङ्का पोलेर सब् खाग् गरि कन सहजै वैरिको सेखि झार्याँ।।

    ‘हरेक ढोकामा यसै रीतले त्यहाँ सधैँ, दिनहुँ पहरा खडा छन्। सबै फौज जम्मा यति छ भन्ने खबर कहाँ पाउन सकिन्छ र? यस्तो बलियो फौज छ, तैपनि मैले त्यही फौजको चौथाइ ध्वस्त पारेँ। लङ्का पोलेर सबै खरानी पारी मैले सजिलै वैरीको घमण्ड झारेँ।’

    शब्दार्थ: पीछे = पिच्छे, प्रत्येक · पहरा = पहरा, पाले · नित्य = दिनहुँ · मज्बूतिको = मजबुत, बलियो · चौथाइ = चौथाइ भाग · झार्याँ = झारेँ

  8. श्लोक ६.१४

    यहिं ढिल किन ख्वामित् जाउँ सागर् छ जाहाँ।

    कछु ढिल तहिं होला तर्नु पर्न्या छ ताहाँ।।

    यति विनति हनूमान्ले गर्याथ्या जसै ता।

    हुकुम पनि ति सुग्रिव्लाइ भै गो तसै ता।।

    ‘हे स्वामी, यहीँ किन ढिलो गर्ने? सागर जहाँ छ, त्यहाँ जाऔँ। त्यहाँ केही ढिलो होला, किनभने त्यहाँ तर्नुपर्नेछ।’ हनुमानले यति बिन्ती गर्नासाथ सुग्रीवलाई पनि त्यसै बेला हुकुम भइहाल्यो।

    शब्दार्थ: ढिल = ढिलो · ख्वामित् = स्वामी · कछु = केही · पर्न्या = पर्ने · जसै ता = जसै, गर्नासाथ · तसै ता = त्यसै बेला

स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर

मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी