युद्धकाण्ड

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

युद्धकाण्ड · प्रसङ्ग ३०

विलाप र क्रिया

शत्रु मरेपछि उसप्रतिको रिस कहाँ जान्छ?कथा · ९ श्लोक · ३ मिनेट

कथा

रावण मरेपछि उसका सबै रानी आएर विलाप गर्न थालिन्, र विभीषण पनि ‘दाजु बित्नुभयो’ भन्दै भुइँमा लडेर रोए। रामले लक्ष्मणलाई उनलाई सम्झाउन पठाए। लक्ष्मणले भने: अघिल्लो जन्ममा यो को थियो, अहिले दाजु भयो; गङ्गाको बालुवाझैँ मानिस जुट्छन् र छुट्छन्, यहाँ कोही आफ्नो छैन; प्रारब्ध बलवान् छ, जे आइपर्छ सह, र दाजुको क्रिया गर। विभीषणले रामसँग बिन्ती गरे: परस्त्री हर्ने यो क्रूरको क्रिया कसरी गर्ने? रामले भने, बाँचुन्जेल मात्र शत्रुसँग रिस हुन्छ, मेरो रिस हटिसक्यो; रानीहरूलाई सम्झाऊ र विधिपूर्वक क्रिया गर। विभीषणले त्यसै गरे, र रानीहरूलाई घर पठाएर रामकहाँ फर्के।

लङ्काको रणभूमिरावणका रानीहरूविभीषणलक्ष्मणराम

गाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

  1. रावणको अन्त्यपछि रामले वैर पनि अन्त्य भएको भन्दै सम्मानपूर्वक अन्त्येष्टि गर्न भन्छन्।
    विजयपछि करुणारावणको अन्त्यपछि रामले वैर पनि अन्त्य भएको भन्दै सम्मानपूर्वक अन्त्येष्टि गर्न भन्छन्।एआईले बनाएको चित्र
  2. श्लोक ६.२७३

    रावण्का सब रानि आयर विलाप् खुप् गर्न लाग्या तहाँ।

    पृथ्वीमा लडि खुप् विभीषण पनी रोया रहन्थ्या कहाँ।।

    बीत्या दाज्यु भनी विभीषण पनी खुप् रून लाग्या जसै।

    लक्ष्मण्लाइ हुकुम् भयो प्रभुजिको संझाउ भन्न्या तसै।।

    रावणका सबै रानी आएर त्यहाँ खुब विलाप गर्न थालिन्। विभीषण पनि भुइँमा लडेर खुब रोए; उनी कसरी थामिन सक्थे र? ‘दाजु बित्नुभयो’ भन्दै विभीषण पनि खुब रुन थालेपछि प्रभुले त्यसै बेला लक्ष्मणलाई हुकुम दिए: ‘जाऊ, सम्झाऊ।’

    शब्दार्थ: आयर = आएर · विलाप् = विलाप, रोइकराइ · लडि = लडेर · रहन्थ्या कहाँ = कहाँ थामिन्थे र · बीत्या = बिते, मरे · संझाउ = सम्झाऊ, ढाडस देऊ

  3. श्लोक ६.२७४

    दाज्यूको किरिया गरुन् सब हरुन् ती रानिको शोक् पनी।

    हूकुम् येति मिल्यो र लक्ष्मण गया जल्दी बुझाऊँ भनी।।

    लाग्या भन्न अहो विभीषण तिमी क्या यो न जान्न्या सरी।

    लाग्यौ गर्न विलाप् अनेक् तरहले खाली जमिन्मा परी।।

    ‘उनले दाजुको क्रिया गरून्, र ती सबै रानीको शोक पनि हरून्।’ यति हुकुम पाएर लक्ष्मण ‘छिट्टै सम्झाऊँ’ भन्दै गए, र भन्न थाले: ‘अहो विभीषण, यो के हो? केही नजान्नेजस्तो भएर तिमी खाली भुइँमा परी अनेक तरहले विलाप गर्न थाल्यौ।’

    शब्दार्थ: किरिया = क्रिया, अन्त्येष्टि · हरुन् = हरून्, हटाऊन् · बुझाऊँ = सम्झाऊँ · न जान्न्या सरी = नजान्नेजस्तै · तरहले = तरहले, किसिमले · जमिन्मा = जमिनमा, भुइँमा

  4. श्लोक ६.२७५

    तिम्रो यो अघि जन्ममा कउन हो ऐल्हे त दाज्यू भयो।

    फेरी क्या हुनलाइ रावण यहाँ छोडेर काहाँ गयो।।

    जम्मा भै कन बालुवा जसरि फेर् फिर्छन् र गङ्गा महाँ।

    यस्तै रित् सित फिर्दछन् इ दुनियाँ क्वै छैन आफ्नू यहाँ।।

    ‘अघिल्लो जन्ममा यो तिम्रो को थियो? अहिले त दाजु भयो। फेरि के हुन भनेर रावण यहाँ छोडेर कहाँ गयो? गङ्गामा बालुवा जसरी जम्मा भएर फेरि छरिँदै बग्छन्, संसारका यी मानिस पनि त्यसै गरी आउँछन्-जान्छन्। यहाँ कोही आफ्नो छैन।’

    शब्दार्थ: कउन = को · ऐल्हे = अहिले · हुनलाइ = हुनका लागि · फिर्छन् = डुल्छन्, बगेर छरिन्छन् · क्वै = कोही · आफ्नू = आफ्नो

  5. श्लोक ६.२७६

    अज्ञान्को मति यो न लेउ तिमिले झूटो जगत् हो भनी।

    जानी श्रीरघुनाथका चरणमा खुप् ध्यान् लगाऊ पनी।।

    प्रारब्धै बलवान् बुझेर सब यो राज्यादि गर्दै रहू।

    जो पर्छन् परि आउन्या सब कुरा नीका न नीका सहू।।

    ‘अज्ञानको यो बुद्धि नलेऊ। जगत् झुटो हो भनेर जानी श्रीरघुनाथका चरणमा खुब ध्यान लगाऊ। प्रारब्ध नै बलवान् हुन्छ भनेर बुझी यो राज्य आदि सबै काम गर्दै बस। जे-जे आइपर्छन्, ती सबै कुरा, राम्रा होऊन् कि नराम्रा, सहँदै जाऊ।’

    शब्दार्थ: अज्ञान्को = अज्ञानको · मति = बुद्धि, सोचाइ · झूटो = झुटो, मिथ्या · प्रारब्धै = प्रारब्ध नै, भोग्नैपर्ने कर्मफल · नीका न नीका = राम्रा नराम्रा · सहू = सह, सहनू

  6. श्लोक ६.२७७

    दाज्यूको गरि हाल आज तिमिले क्रीया विधान्ले गरी।

    रुन्छन् रानिहरू बुझाउ अहिले चाँडै अगाडी सरी।।

    यस्तै ठाकुरको हुकुम् छ भनि बेस् रित्ले बुझाया जसै।

    विस्तार् लक्ष्मण्को सुन्या र झट्पट् ऊठ्या विभीषण् तसै।।

    ‘आज तिमी दाजुको क्रिया विधिपूर्वक गरिहाल। रानीहरू रोइरहेकी छन्; अहिले नै छिट्टै अगाडि सरेर उनीहरूलाई सम्झाऊ। ठाकुरको हुकुम यस्तै छ।’ लक्ष्मणले यसरी राम्ररी सम्झाउनेबित्तिकै, उनको विस्तृत कुरा सुनेर विभीषण त्यसै बेला झटपट उठे।

    शब्दार्थ: गरि हाल = गरिहाल · विधान्ले = विधिपूर्वक · सरी = सरेर · ठाकुरको = ठाकुरको, स्वामीको · विस्तार् = विस्तृत कुरा · झट्पट् = झटपट

  7. श्लोक ६.२७८

    बिन्ती गर्न भनी जहाँ प्रभु थिया ताहाँ तुरुन्तै गया।

    हात् जोरी कन रामका हजुरमा क्यै बिन्ति गर्दा भया।।

    हे नाथ् मर्जि भयो कबुल् गरि लियाँ आज्ञा सिरोपर् धरी।

    बिन्ती गर्छु तथापि सत्य भगवन् एक् भारि शङ्का परी।।

    ‘बिन्ती गर्छु’ भनेर विभीषण प्रभु जहाँ थिए, त्यहाँ तुरुन्तै गए, र हात जोडेर रामका हजुरमा केही बिन्ती गरे: ‘हे नाथ, हजुरको मर्जी भयो; मैले आज्ञा शिरमाथि राखेर स्वीकार गरेँ। तैपनि, भगवन्, साँच्चै एउटा ठूलो शङ्का परेकाले बिन्ती गर्छु।’

    शब्दार्थ: हात् जोरी कन = हात जोडेर · मर्जि = मर्जी, इच्छा · कबुल् = स्वीकार · सिरोपर् = शिरमाथि · तथापि = तैपनि · शङ्का = शङ्का, सन्देह

  8. श्लोक ६.२७९

    यो क्रूर हो प्रभु परस्त्रि पनी त हर्न्या।

    यस्को क्रिया कसरि योग्य भनेर गर्न्या।।

    बिन्ती गर्या यति विभीषणले र ताहाँ।

    खूसी भई हुकुम भो उहि बीच माहाँ।।

    ‘प्रभु, यो क्रूर हो; अर्काकी स्त्रीसमेत हर्ने हो। यसको क्रिया उचित ठानेर कसरी गर्ने?’ विभीषणले त्यहाँ यति बिन्ती गरे। त्यसै बेला प्रभुले खुसी भएर हुकुम गरे।

    शब्दार्थ: क्रूर = निर्दयी · परस्त्रि = अर्काकी स्त्री · हर्न्या = हर्ने · योग्य = उचित · उहि बीच माहाँ = त्यसै बेला

  9. श्लोक ६.२८०

    बाचुन्ज्याल् रिस हुन्छ शत्रु सितको ऐल्हे मरी यो गयो।

    यस्को रिस् अब गर्नु छैन अब ता मेरो त रिस् दुर् भयो।।

    रुन्छन् रानिहरू बुझाउ गर लौ क्रीया विधान्ले गरी।

    पैल्हे यै न गरी हुँदैन तिमिले यै हो क्रियाको घरी।।

    (रामले भने:) ‘बाँचुन्जेल शत्रुसँग रिस हुन्छ; अहिले यो मरेर गयो। अब यसलाई रिस गर्नु छैन; मेरो रिस त हटिसक्यो। रानीहरू रोइरहेकी छन्, उनीहरूलाई सम्झाऊ; अनि लौ, विधिपूर्वक क्रिया गर। तिमीले पहिले यही नगरी हुँदैन; क्रियाको घडी यही हो।’

    शब्दार्थ: बाचुन्ज्याल् = बाँचुन्जेल · सितको = सँगको · दुर् भयो = हट्यो · लौ = लौ · पैल्हे = पहिले · घरी = घडी, बेला

  10. श्लोक ६.२८१

    हूकुम् येति सुन्या जसै प्रभुजिको योग्यै हुकुम् भो भनी।

    रानीलाइ बुझाउना कन गया चाँडै विभीषण् पनी।।

    रानीलाइ बुझाइ सब् गरि सक्या क्रीया विधान्ले गरी।

    रानी सब् घरमा पठायर गया जाहाँ थिया राम् हरी।।

    प्रभुको यति हुकुम सुन्नेबित्तिकै ‘उचित नै हुकुम भयो’ भनेर विभीषण पनि रानीहरूलाई सम्झाउन छिट्टै गए। रानीहरूलाई सम्झाएर उनले विधिपूर्वक सबै क्रिया सिद्ध्याए, र सबै रानीलाई घर पठाएर राम (हरि) जहाँ थिए, त्यहाँ गए।

    शब्दार्थ: योग्यै = उचित नै · बुझाउना कन = सम्झाउनका लागि · गरि सक्या = गरिसके · क्रीया = क्रिया · पठायर = पठाएर

स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर

मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी