युद्धकाण्ड

भाषा र अक्षर

भाषा

अक्षरको आकार

रङ

यो छनोट यही फोनमा सुरक्षित रहन्छ।

युद्धकाण्ड · प्रसङ्ग ६

विभीषण लङ्काबाट निस्किए

हितको कुरा भन्ने भाइले किन लङ्का छोडे?कथा · ६ श्लोक · २ मिनेट

कथा

विभीषणको हितको सल्लाहले रावण झन् रिसायो। उसले भन्यो: जातिभाइ बढ्दा अरू जातिभाइ ‘ऊ खसोस्’ भन्छन्, यसले पनि त्यही चाला देखायो; अरू कोही भए अहिल्यै मार्थेँ, भाइ भएकाले धिक्कार मात्र दिन्छु। ‘तँ मेरो नजिक बस्न लायक छैनस्’ भन्ने धिक्कार सुनेपछि विभीषण चार मन्त्री लिएर आकाशमा उडे। त्यहाँबाट उनले भने: तिमी बाबुसरहका दाजु हौ, तर अब म अलग भएँ। उनका अनुसार सीता जगदम्बिका काली हुन्, राम काल हुन्, र रामले मार्ने ठानेकाले नै रावणको मति फर्किँदैन। ‘तिम्रो नाश म कसरी हेरूँ? चिरायु होऊ’ भनेर उनी सबै छोडी रामकहाँ गए।

लङ्का, रावणको सभारावणविभीषण

गाउँदै गर्दा पढिँदै गरेको शब्द उज्यालो हुन्छ; कुनै पङ्क्ति थिच्दा त्यहीँबाट सुनिन्छ।

  1. विभीषणले सीता फर्काउन आग्रह गर्छन्, तर रावण उनको सल्लाह अस्वीकार गर्छन्।
    विभीषणको हितवचनविभीषणले सीता फर्काउन आग्रह गर्छन्, तर रावण उनको सल्लाह अस्वीकार गर्छन्।एआईले बनाएको चित्र
  2. श्लोक ६.४०

    हित् अम्रित् सरिको विभीषणजिको सून्यो वचन् यो जसै।

    लिन्थ्यो त्यो इ कुरा कहाँ अधिक झन् रावण् रिसायो तसै।।

    लाग्यो भन्न रिसाइ आज सुन यो शत्रू सरीको भयो।

    मेरा शत्रु ति रामचन्द्र सित खुप् प्रित् बस्न यस्को गयो।।

    विभीषणको अमृतजस्तो हितकारी यो वचन रावणले जसै सुन्यो, ऊ यो कुरा कहाँ मान्थ्यो र! उल्टै रावण तसै झन् रिसायो। रिसाएर ऊ भन्न थाल्यो: ‘सुन, आज यो शत्रुजस्तै भयो। मेरा शत्रु ती रामचन्द्रसँग यसको खुब प्रीति बस्न गएछ।’

    शब्दार्थ: अम्रित् = अमृत · सरिको = जस्तो · लिन्थ्यो = मान्थ्यो, स्वीकार्थ्यो · रिसायो = रिसायो, क्रोधित भयो · शत्रू = शत्रु, दुस्मन · प्रित् = प्रीति, माया

  3. श्लोक ६.४१

    आफ्नू ज्ञाति बढ्यो भन्या अरु सबै ज्ञाती गिरोस् यो भनी।

    भन्छन् निश्चय भन्दथ्या उहि छटा यस्ले जनायो पनी।।

    ऐल्हे मारि दिन्या थियाँ अरु भया भाई भयो क्या गरू।

    राक्षस्का कुलमा अधम् यहि भयो धिक्कार दिन्छू बरू।।

    ‘आफ्नो जातिभाइ बढ्यो भने अरू सबै जातिभाइ “यो गिरोस्” भन्छन्; यस्तो निश्चय नै भनिन्थ्यो, र यसले पनि त्यही चाला देखायो। अरू कोही भएको भए म अहिल्यै मारिदिने थिएँ; भाइ भयो, के गरूँ? राक्षसकुलमा यही अधम निस्क्यो; बरु म यसलाई धिक्कार दिन्छु।’

    शब्दार्थ: ज्ञाति = जातिभाइ, नातेदार · गिरोस् = गिरोस्, खसोस् · छटा = चाला, लक्षण · जनायो = देखायो · अधम् = अधम, नीच · धिक्कार = धिक्कार, छि-छि

  4. श्लोक ६.४२

    मेरा आज नजीकमा रहनको लायेक् तँ छैनस् भनी।

    धिक्कार् हो तँ अधम् भइस् भनि बहुत् धिक्कार दीयो पनी।।

    धिक्कार्को यति बात् सुन्या र झटपट् श्रीराममा मन् दिई।

    आकाश्मा झटपट् कुदी कन गया चार् मन्त्रि साथ्मा लिई।।

    ‘तँ आज मेरो नजिक बस्न लायक छैनस्; धिक्कार छ, तँ अधम भइस्’ भनेर उसले खुब धिक्कार पनि दियो। धिक्कारका यति कुरा सुन्नेबित्तिकै विभीषणले झटपट श्रीराममा मन लगाए, र चार मन्त्रीलाई साथमा लिएर झटपट आकाशमा उडेर गए।

    शब्दार्थ: लायेक् = लायक, योग्य · धिक्कार् = धिक्कार · भइस् = भइस्, भएको छस् · झटपट् = झटपट, तुरुन्तै · कुदी कन = दौडेर, उडेर · मन्त्रि = मन्त्री

  5. श्लोक ६.४३

    लाग्या रावणलाइ भन्न महराज् हीतै भन्याँ ता पनी।

    धिक्कार् पो तिमिले गर्यौ न बुझि झन् शत्रू त हो यो भनी।।

    दाज्यू हौ पितुतुल्य छौ यति सही ऐल्हे फरक् लौ भयाँ।

    खूसी भै तिमि राज् गर्या म त उनै राम्का शरण्मा गयाँ।।

    विभीषण रावणलाई भन्न लागे: ‘महाराज, मैले हितकै कुरा भनेँ, तापनि तिमीले नबुझी “यो त झन् शत्रु हो” भनेर धिक्कार पो गर्‍यौ। तिमी दाजु हौ, बाबुसरह छौ; यति कुरा सही हो। तर लौ, अब म अलग भएँ। तिमी खुसी भएर राज गर; म त उनै रामको शरणमा गएँ।’

    शब्दार्थ: हीतै = हित नै · न बुझि = नबुझी · पितुतुल्य = बाबुसरह · सही = सही, साँचो · फरक् = अलग, छुट्टै · शरण्मा = शरणमा

  6. श्लोक ६.४४

    काली हुन् जगदम्बिका भगवती सीताजि राम् काल हुन्।

    भूभार् हर्न निमित्त यो छ अवतार् बाँच्न्या छ पापी कउन्।।

    श्रीराम्को मतलब् छ मार्न तब पो फिर्दैन तिम्रो मती।

    काल् रुप् श्रीरघुनाथको अरु यहाँ को बुझ्न सक्छन् गती।।

    ‘सीताजी जगदम्बिका भगवती काली हुन्, र राम काल हुन्। पृथ्वीको भार हर्नका लागि यो अवतार हो; कुन पापी बाँच्ला र? श्रीरामको मतलब मार्ने छ; त्यसैले त तिम्रो मति फर्किँदैन। श्री रघुनाथको कालरूपको गति यहाँ अरू कसले बुझ्न सक्छन्?’

    शब्दार्थ: जगदम्बिका = जगत्की आमा · काल = काल, मृत्यु, समय · भूभार् = पृथ्वीको भार · कउन् = कुन · मतलब् = मतलब, उद्देश्य · मती = मति, बुद्धि

  7. श्लोक ६.४५

    सब् राक्षस्कुलको हुन्या छ अब नाश् छोड्छन् प्रभूले कहाँ।

    तिम्रो नाश् कसरी म देखुँ म त लौ जान्छू प्रभू छन् जहाँ।।

    खूसी भै चिरकाल तक् गर यहाँ राज् खुप् चिरायू भया।

    येती बिन्ति गरी विभीषण सबै छाडेर राम् थ्यैं गया।।

    ‘अब सारा राक्षसकुलको नाश हुनेछ; प्रभुले कहाँ छोड्छन् र? तिम्रो नाश म कसरी हेरूँ? लौ, म त प्रभु जहाँ छन् त्यहीँ जान्छु। तिमी यहाँ खुसी भएर धेरै कालसम्म राज गर, खुब चिरायु होऊ।’ यति बिन्ती गरेर विभीषण सबै छोडेर रामकहाँ गए।

    शब्दार्थ: हुन्या छ = हुनेछ · देखुँ = हेरूँ, देखूँ · चिरकाल = धेरै कालसम्म · चिरायू = चिरायु, लामो आयु भएको · छाडेर = छोडेर · थ्यैं = कहाँ, नजिक

स्वर: BJ को आफ्नै आवाजबाट बनाइएको एआई स्वर (ElevenLabs), हरेक श्लोकका शब्द जाँचेर

मूल पाठ: archive.org (ramayana_202302, सार्वजनिक), फन्ट रूपान्तरण र प्रतिलिपिका त्रुटि १९५४, १९६७ र १९७६ का छापासँग मिलाएर सच्याइएको · आजको नेपाली, अंग्रेजी अर्थ, शब्दार्थ र कथा: एआईको सहयोगले लेखिएको मस्यौदा, विज्ञको समीक्षा बाँकी