सूत्र २.१३

खण्डको प्रसङ्ग · कर्म र आउन बाँकी दुःख

ग्रन्थले कर्म र फललाई पुनर्जन्मको प्रसङ्गमा राख्छ। दुःखको व्यापक व्याख्यामा परिवर्तन र परिस्थितिमा निर्भर सुखको अस्थिरता पर्छन्। कसैको रोग, गरिबी वा दुर्व्यवहारलाई उसकै दोष नमानी रोक्न सकिने हानिबारे सोच्न सकिन्छ। आधुनिक रोकथामको अभ्यास मूल कर्मसम्बन्धी शिक्षाभन्दा सीमित हुन्छ।

यो व्याख्या यस खण्डका सबै सूत्रको साझा हो। (सूत्र २.१२–२.१६)