सूत्र २.२३
स्वस्वामिशक्त्योः स्वरूपोपलब्धिहेतुः संयोगः ॥
॥ २.२३ ॥रोमन लिपिमा (IAST)
svasvāmiśaktyoḥ svarūpopalabdhihetuḥ saṃyogaḥ
शब्दार्थ
मस्यौदास्व-स्वामि-शक्त्योः स्वरूप-उपलब्धि-हेतुः संयोगः
- स्वsva
- आफ्नो भएको (दृश्य)
- स्वामिsvāmi
- स्वामी (द्रष्टा)
- शक्त्योःśaktyoḥ
- यी दुई शक्तिको
- स्वरूपsvarūpa
- आफ्नै स्वरूप
- उपलब्धिupalabdhi
- चिनिनु
- हेतुःhetuḥ
- कारण
- संयोगःsaṃyogaḥ
- संयोग
शब्दार्थ संस्कृत विज्ञको समीक्षा कुरिरहेको मस्यौदा हो।
सरल अर्थ
हेर्ने र देखिने जोडिनुको कारण यही हो: दुवैको आफ्नै स्वरूप चिनियोस्।
एआईले बनाएको चित्र · सूत्र २.२८
अर्थ
संयोगबाट दृश्य र त्यसका स्वामी द्रष्टाको आआफ्नो स्वरूप चिन्ने अवसर प्राप्त हुन्छ।
खण्डको प्रसङ्ग · विवेक र मुक्ति
दृश्यमा बदलिने संसार र चित्त पर्छन्; पुरुष द्रष्टा हो। योगले तिनको भ्रमपूर्ण संयोगलाई बन्धन र अविचल विवेकलाई मुक्तिसँग जोड्छ। यो तत्त्वदर्शन हो; शरीर मूल्यहीन छ वा दुःख महसुस नगरेझैँ गरेर भाग्न सकिन्छ भन्ने आधुनिक दाबी होइन।
यो व्याख्या यस खण्डका सबै सूत्रको साझा हो। (सूत्र २.१७–२.२८)
संस्कृत पाठ: sanskritdocuments.org · अर्थ र व्याख्या: एआईको सहायताले लेखिएको मस्यौदा